غزل شماره ۹۶ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ جانسوزِ «دردِ ما را نیست درمان الغیاث…»، یکی از غزلهای پرشور و تأملبرانگیزِ لسانالغیب است که در آن از شدتِ رنجِ عشق، بیپناهیِ عاشق، …
غزل شماره ۹۳ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پرسشبرانگیز و جانسوزِ «تا کی چو باد سر بدوانی به وادیام…»، یکی از عمیقترین سرودههای این شاعر بزرگ معاصر است که در …
رباعی شماره ۲۵ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «چون بلبل مست راه در بستان یافت…»، یکی از زیباترین و امیدبخشترین سرودههای این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ است. …
غزل شماره ۹۲ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالا…»، یکی از غزلهای پرشور و مستانهٔ مولاناست که در آن از شکفتن باغ هستی، تجلی …
غزل شماره ۸۹ از غزلیات سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست…»، یکی از غزلهای عمیق عاشقانه و عارفانهٔ این استادِ مسلمِ سخن فارسی است. سعدی در …
حکایت «فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را» از دفتر اول مثنوی معنوی مولانا جلالالدین محمد بلخی، روایتی است از نفوذِ یک فریبکارِ دیننما در میان مسیحیان و تشخیصِ حقیقت توسط اهل بصیرت، و …
غزل شماره ۹۵ از غزلیات شمسالدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ شورانگیز و مستانهٔ «مدامم مست میدارد نسیمِ جَعدِ گیسویت…»، یکی از عاشقانهترین و پرشورترین سرودههای لسانالغیب است. در این غزل، …
غزل شماره ۹۲ از غزلیات شهریار، با مطلعِ عارفانه و شورانگیز «روی در کعبه این کاخ کبود آمدهایم…»، یکی از عمیقترین سرودههای این شاعر بزرگ معاصر است. شهریار در این غزل، …
شعر به تماشا سوگند و به آغاز کلام و به پرواز کبوتر از ذهنیکی از بلندترین و پرمغزترین سرودههای سهراب سپهری است. این شعر، بیانیهٔ اندیشهٔ شاعر است؛ جایی که او با …
شعر «نگه دگر به سوی من چه میکنی؟…» از فروغ فرخزاد، یکی از غزلهای کمترشناختهشده اما عمیق این شاعر بزرگ معاصر است. فروغ در این سروده، با زبانی صمیمی و در …
رباعی شماره ۲۴ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیز و طبیعتگرایانهٔ «چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست…»، یکی از زیباترین و امیدبخشترین سرودههای این فیلسوف و ریاضیدان …
غزل شماره ۹۱ از دیوان شمس تبریزی (دیوان کبیر) مولانا جلالالدین محمد بلخی، با مطلعِ طلبآمیز و شورانگیز «در آب فکن ساقی بط زاده آبی را…»، یکی از غزلهای پرشور و مستانهٔ …
غزل شماره ۹۴ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ جانسوزِ «زان یارِ دلنوازم، شُکری است با شکایت…»، یکی از غزلهای پرمغز و تأملبرانگیز این شاعر بزرگ است که در آن عشق …
غزل شماره ۹۱ از غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیم…»، یکی از عمیقترین و تأثیرگذارترین سرودههای این شاعر بزرگ معاصر است. …
غزل شماره ۸۸ از غزلیات سعدی، با مطلعِ پرمغز و حکیمانهٔ «با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست…»، یکی از غزلهای پرمایهٔ این استادِ مسلمِ سخن فارسی است که در آن، …
شعر با مطلع چون نگهبانی که در کف مشعلی دارد… از سرودههای فروغ فرخزاد، بازتابی از اوج بلوغ فکری و زبانی این شاعر بزرگ معاصر است. فروغ در این قطعه، …
شعر آسمان آبی تر، آب آبی تر، من در ایوانم رعنا… از مجموعه اشعار سهراب سپهری، یکی از زیباترین و سادهترین سرودههای این شاعر بزرگ معاصر است که در آن پیوند …
غزل شماره ۹۰ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ پرشورِ «ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جانا…»، یکی از غزلهای عاشقانه و عارفانهٔ مولاناست که در آن از شادی در …