
غزل شماره ۹۵ از غزلیات شهریار؛ مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیم…
غزل شماره ۹۵ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ عاشقانه و تأملبرانگیزِ «مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیم…»، یکی از نمونههای برجستهٔ غزلِ عاشقانهٔ این شاعر بزرگ معاصر است. شهریار …

غزل شماره ۹۵ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ عاشقانه و تأملبرانگیزِ «مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیم…»، یکی از نمونههای برجستهٔ غزلِ عاشقانهٔ این شاعر بزرگ معاصر است. شهریار …

رباعی شماره ۲۷ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «چون لاله به نوروز قدح گیر به دست…»، یکی از زیباترین و امیدبخشترین سرودههای این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ …

غزل شماره ۹۴ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیز و مستانهٔ «زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا…»، یکی از پرشورترین سرودههای مولانا در ستایشِ عشقِ حقیقی است. مولانا …

غزل شماره ۹۱ از غزلیات سعدی، با مطلعِ دلنشینِ «سفر دراز نباشد به پای طالب دوست…»، یکی از عمیقترین سرودههای این استادِ مسلمِ سخن فارسی است. سعدی در این غزل، عشق …

غزل شماره ۹۷ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ «تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاج…»، یکی از غزلهای پرشور و عاشقانهٔ لسانالغیب است که در آن، شاعر با زبانی …

غزل شماره ۹۴ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ شورانگیز و رندانهٔ «امشب از دولت می دفع ملالی کردیم…»، یکی از غزلهای پرشور و میگسارانهٔ این شاعر بزرگ معاصر است که …

شعر با سبد رفتم به میدان صبحگاهی بود… از سهراب سپهری، از مجموعهٔ «حجم سبز»، یکی از شاعرانهترین و تأملبرانگیزترین سرودههای این شاعر بزرگ معاصر است که با عنوان صدای دیدار …

شعر «تو در چشم من همچو موجی، خروشنده و سرکش و ناشکیبا…» از فروغ فرخزاد، یکی از غزلهای عاشقانه و پرشور این شاعر بزرگ معاصر است که در آن، عشق با …

غزل شماره ۹۰ از غزلیات سعدی؛ سرمست درآمد از درم دوست… با تفسیر را در این بخش از روزانه میخوانید. سعدی با آثارش تأثیر زیادی بر فرهنگ و جامعه ایرانی …

غزل شماره ۹۳ از دیوان شمس مولانا؛ میندیش میندیش که اندیشه گریها با تفسیر در این بخش از سایت ادبی و هنری روزانه برای شما اهالی شعر آماده شده است. …

رباعی شماره ۲۶ از رباعیات خیام | چون چرخ به کامِ یک خردمند نگشت در این بخش از سایت ادبی و هنری روزانه برای شما علاقهمندان به دنیای شعر اللخصوص …

غزل شماره ۹۶ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ جانسوزِ «دردِ ما را نیست درمان الغیاث…»، یکی از غزلهای پرشور و تأملبرانگیزِ لسانالغیب است که در آن از شدتِ رنجِ عشق، بیپناهیِ عاشق، …

غزل شماره ۹۳ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پرسشبرانگیز و جانسوزِ «تا کی چو باد سر بدوانی به وادیام…»، یکی از عمیقترین سرودههای این شاعر بزرگ معاصر است که در …

رباعی شماره ۲۵ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «چون بلبل مست راه در بستان یافت…»، یکی از زیباترین و امیدبخشترین سرودههای این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ است. …

غزل شماره ۹۲ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالا…»، یکی از غزلهای پرشور و مستانهٔ مولاناست که در آن از شکفتن باغ هستی، تجلی …

غزل شماره ۸۹ از غزلیات سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست…»، یکی از غزلهای عمیق عاشقانه و عارفانهٔ این استادِ مسلمِ سخن فارسی است. سعدی در …

حکایت «فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را» از دفتر اول مثنوی معنوی مولانا جلالالدین محمد بلخی، روایتی است از نفوذِ یک فریبکارِ دیننما در میان مسیحیان و تشخیصِ حقیقت توسط اهل بصیرت، و …

غزل شماره ۹۵ از غزلیات شمسالدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ شورانگیز و مستانهٔ «مدامم مست میدارد نسیمِ جَعدِ گیسویت…»، یکی از عاشقانهترین و پرشورترین سرودههای لسانالغیب است. در این غزل، …