اشعار شاعران معروف

غزل شماره ۱۰۲ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «نیما غم دل گو که غریبانه بگرییم…»، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و پرمغز این شاعر بزرگ معاصر است که در …

شعر «عصر چند عدد سار دور شدند از مدار حافظه کاج…» از سهراب سپهری، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و طبیعت‌گرایانه‌ی این شاعر بزرگ معاصر است که با عنوان «روشن» نیز شناخته …

غزل شماره ۷۱ از غزلیات شهریار را در روزانه بخوانید. برخی از اشعار شهریار به مسائل اجتماعی و سیاسی زمانه‌اش پرداخته و انتقادات اجتماعی را به شکل هنرمندانه‌ای بیان کرده …

غزل شماره ۱۲ از غزلیات حافظ را به همراه تفسیر قرار داده‌ایم. حافظ تأثیر عمیقی بر فرهنگ ایرانی و ادبیات فارسی گذاشته‌اند. اشعار او در شعر فارسی بعد از خود …

غزل شماره ۱۰۷ از غزلیات شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و شورانگیزِ «حُسن تو همیشه در فزون باد…»، یکی از غزل‌های پرشور و ستایش‌آمیزِ لسان‌الغیب است که در …

غزل شماره ۱۰۴ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پرنیازِ «یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان…»، یکی از غزل‌های پرشور و تأمل‌برانگیزِ این شاعر بزرگ معاصر است …

اشعار عمادی شهریاری بخشی از گنجینه شعر فارسی را تشکیل می‌دهد و در قالب‌هایی مانند غزل، رباعی، قطعه و دیگر سروده‌ها قابل بررسی است. شعر او با توجه به قالب …

شعر «از هجوم روشنایی شیشه های درتکان می خورد…» که با عنوان «ورق روشن وقت» از مجموعهٔ «حجم سبز» سهراب سپهری شناخته می‌شود، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و طبیعت‌گرایانهٔ این …

شعر «بعد از آن دیوانگی ها، ای دریغ…» با عنوان «گمشده» از دفتر «دیوار» فروغ فرخزاد است و به سال ۱۳۳۴ در تهران سروده شده است . فروغ در این …

رباعی شماره ۳۶ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ هشداردهنده و تأمل‌برانگیزِ «دریاب که از روح جدا خواهی رفت…»، یکی از عمیق‌ترین و فلسفی‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ است …

غزل شماره ۱۰۳ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «دل و جان را در این حضرت بپالا…»، یکی از غزل‌های پرشور و عارفانه‌ی مولاناست که در آن، از پالایشِ …

غزل شماره ۱۰۰ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ شورانگیزِ «این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و پرشورِ این شاعر بزرگ است که …

غزل شماره ۱۰۶ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و دلنشینِ «تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد…»، یکی از غزل‌های پرمغز و تأمل‌برانگیزِ لسان‌الغیب است که در آن، شاعر …

غزل شماره ۱۰۳ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران…»، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و پرمغز این شاعر بزرگ معاصر است که در …

رباعی شماره ۳۵ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «در فصل بهار اگر بتی حور سرشت…»، یکی از زیباترین و امیدبخش‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ است …

غزل شماره ۱۰۲ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «سلیمانا بیار انگشتری را، مطیع و بنده کن دیو و پری را…»، یکی از غزل‌های پرشور و تمثیلی مولانا است …

غزل شماره ۹۹ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و پرشور این شاعر بزرگ است که در …

غزل شماره ۱۰۵ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ رندانه و طنزآمیزِ «صوفی ار باده به اندازه خورَد نوشش باد…»، یکی از غزل‌های پرمغز و تأمل‌برانگیزِ لسان‌الغیب است که در …