
غزل شماره ۱۰۴ از دیوان شمس مولانا / خبر کن ای ستاره یار ما را که دریابد دل خون خوار ما را
غزل شماره ۱۰۴ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ جانسوزِ «خبر کن ای ستاره یار ما را که دریابد دل خون خوار ما را…»، یکی از غزلهای پرشور و عارفانهی …

غزل شماره ۱۰۴ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ جانسوزِ «خبر کن ای ستاره یار ما را که دریابد دل خون خوار ما را…»، یکی از غزلهای پرشور و عارفانهی …

غزل شماره ۱۰۱ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ شورانگیزِ «ای پیکِ پیخجسته که داری نشانِ دوست…»، یکی از غزلهای پرشور و عارفانهی این شاعر بزرگ است که در …

غزل شماره ۱۰۷ از غزلیات شمسالدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و شورانگیزِ «حُسن تو همیشه در فزون باد…»، یکی از غزلهای پرشور و ستایشآمیزِ لسانالغیب است که در …

غزل شماره ۱۰۴ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پرنیازِ «یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان…»، یکی از غزلهای پرشور و تأملبرانگیزِ این شاعر بزرگ معاصر است …

اشعار عمادی شهریاری بخشی از گنجینه شعر فارسی را تشکیل میدهد و در قالبهایی مانند غزل، رباعی، قطعه و دیگر سرودهها قابل بررسی است. شعر او با توجه به قالب …

شعر «از هجوم روشنایی شیشه های درتکان می خورد…» که با عنوان «ورق روشن وقت» از مجموعهٔ «حجم سبز» سهراب سپهری شناخته میشود، یکی از غزلهای تأملبرانگیز و طبیعتگرایانهٔ این …

شعر «بعد از آن دیوانگی ها، ای دریغ…» با عنوان «گمشده» از دفتر «دیوار» فروغ فرخزاد است و به سال ۱۳۳۴ در تهران سروده شده است . فروغ در این …

رباعی شماره ۳۶ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ هشداردهنده و تأملبرانگیزِ «دریاب که از روح جدا خواهی رفت…»، یکی از عمیقترین و فلسفیترین سرودههای این شاعر بزرگ است …

غزل شماره ۱۰۳ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «دل و جان را در این حضرت بپالا…»، یکی از غزلهای پرشور و عارفانهی مولاناست که در آن، از پالایشِ …

غزل شماره ۱۰۰ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ شورانگیزِ «این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست…»، یکی از غزلهای عاشقانه و پرشورِ این شاعر بزرگ است که …

غزل شماره ۱۰۶ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و دلنشینِ «تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد…»، یکی از غزلهای پرمغز و تأملبرانگیزِ لسانالغیب است که در آن، شاعر …

غزل شماره ۱۰۳ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران…»، یکی از غزلهای تأملبرانگیز و پرمغز این شاعر بزرگ معاصر است که در …

رباعی شماره ۳۵ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «در فصل بهار اگر بتی حور سرشت…»، یکی از زیباترین و امیدبخشترین سرودههای این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ است …

غزل شماره ۱۰۲ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «سلیمانا بیار انگشتری را، مطیع و بنده کن دیو و پری را…»، یکی از غزلهای پرشور و تمثیلی مولانا است …

غزل شماره ۹۹ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «صبح میخندد و من گریهکنان از غم دوست…»، یکی از غزلهای عاشقانه و پرشور این شاعر بزرگ است که در …

غزل شماره ۱۰۵ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ رندانه و طنزآمیزِ «صوفی ار باده به اندازه خورَد نوشش باد…»، یکی از غزلهای پرمغز و تأملبرانگیزِ لسانالغیب است که در …

شعر «به سراغ من اگر میآیید…» که با عنوان «پشت هیچستانم» نیز شناخته میشود، از مشهورترین و تأثیرگذارترین سرودههای سهراب سپهری است که در مجموعهٔ «حجم سبز» منتشر شده است …

شعر «بر روی ما نگاه خدا خنده میزند…» که با عنوان «پاسخ» نیز شناخته میشود، از دفتر «دیوار» فروغ فرخزاد است؛ سرودهای که در آن، فروغ با بیانی صریح و …