اشعار شاعران معروف

رباعی شماره ۳۹ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «فصل گل و طرف جویبار و لب کشت…»، یکی از زیباترین و امیدبخش‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان …

غزل شماره ۱۰۷ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ فلسفی و تأمل‌برانگیزِ «آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودن…»، یکی از غزل‌های پرمغز و عارفانهٔ این شاعر بزرگ معاصر است …

غزل شماره ۱۰۶ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «مرا حلوا هوس کردست حلوا…»، یکی از غزل‌های کوتاه اما پرمغز و سرشار از وجدِ مولاناست که در آن، «حلوا» …

غزل شماره 104 از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست»، یکی از غزل‌های عاشقانه و پرشور این شاعر بزرگ است که …

غزل شماره ۱۰۹ از غزلیات شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ جانسوزِ «دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد…»، یکی از غزل‌های پرشور و انتظارآمیزِ لسان‌الغیب است که در آن، شاعر …

غزل شماره ۱۰۳ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و پرشور این شاعر بزرگ است که …

غزل شماره ۱۰۶ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پندآموزِ «در بهاران سری از خاک برون آوردن…»، یکی از غزل‌های اخلاقی و فلسفیِ این شاعر بزرگ معاصر است که در …

غزل شماره ۱۰۲ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ عاشقانه و پرشورِ «تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست…»، یکی از غزل‌های عمیق و سرشار از شورِ این شاعر …

رباعی شماره ۳۸ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ تأمل‌برانگیزِ «عمری‌ست مرا تیره و کاری‌ست نه راست…»، یکی از غزل‌های پرمغز و اندوه‌ناکِ این شاعر بزرگ است که …

بخش از سایت «روزانه» – با هدف ارائهٔ اشعار ناب مولانا همراه با تفسیری روان و قابل‌درک برای همگان. غزل شماره ۱۰۵ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «چو …

غزل شماره ۱۰۸ از غزلیات شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ شورانگیزِ «خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد…»، یکی از غزل‌های دعایی و مدح‌آمیزِ لسان‌الغیب است که در آن، …

غزل شماره ۱۰۵ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ شورانگیزِ «خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن…»، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و پرمغزِ این شاعر بزرگ معاصر است که در آن، …

رباعی شماره ۳۷ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «ساقی گل و سبزه بس طربناک شده‌ست…»، یکی از زیباترین و امیدبخش‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ …

غزل شماره ۱۰۴ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ جانسوزِ «خبر کن ای ستاره یار ما را که دریابد دل خون خوار ما را…»، یکی از غزل‌های پرشور و عارفانه‌ی …

غزل شماره ۱۰۱ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ شورانگیزِ «ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست…»، یکی از غزل‌های پرشور و عارفانه‌ی این شاعر بزرگ است که در …

غزل شماره ۱۰۷ از غزلیات شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و شورانگیزِ «حُسن تو همیشه در فزون باد…»، یکی از غزل‌های پرشور و ستایش‌آمیزِ لسان‌الغیب است که در …

غزل شماره ۱۰۴ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پرنیازِ «یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان…»، یکی از غزل‌های پرشور و تأمل‌برانگیزِ این شاعر بزرگ معاصر است …

اشعار عمادی شهریاری بخشی از گنجینه شعر فارسی را تشکیل می‌دهد و در قالب‌هایی مانند غزل، رباعی، قطعه و دیگر سروده‌ها قابل بررسی است. شعر او با توجه به قالب …