اشعار شاعران معروف

غزل شماره ۹۲ از غزلیات شهریار، با مطلعِ عارفانه و شورانگیز «روی در کعبه این کاخ کبود آمده‌ایم…»، یکی از عمیق‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ معاصر است. شهریار در این غزل، …

شعر به تماشا سوگند و به آغاز کلام و به پرواز کبوتر از ذهنیکی از بلندترین و پرمغزترین سروده‌های سهراب سپهری است. این شعر، بیانیهٔ اندیشهٔ شاعر است؛ جایی که او با …

شعر «نگه دگر به سوی من چه میکنی؟…» از فروغ فرخزاد، یکی از غزل‌های کمترشناخته‌شده اما عمیق این شاعر بزرگ معاصر است. فروغ در این سروده، با زبانی صمیمی و در …

رباعی شماره ۲۴ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیز و طبیعت‌گرایانهٔ «چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست…»، یکی از زیباترین و امیدبخش‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان …

غزل شماره ۹۱ از دیوان شمس تبریزی (دیوان کبیر) مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، با مطلعِ طلب‌آمیز و شورانگیز «در آب فکن ساقی بط زاده آبی را…»، یکی از غزل‌های پرشور و مستانهٔ …

غزل شماره ۹۴ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ جانسوزِ «زان یارِ دل‌نوازم، شُکری است با شکایت…»، یکی از غزل‌های پرمغز و تأمل‌برانگیز این شاعر بزرگ است که در آن عشق …

غزل شماره ۹۱ از غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیم…»، یکی از عمیق‌ترین و تأثیرگذارترین سروده‌های این شاعر بزرگ معاصر است. …

غزل شماره ۸۸ از غزلیات سعدی، با مطلعِ پرمغز و حکیمانهٔ «با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست…»، یکی از غزل‌های پرمایهٔ این استادِ مسلمِ سخن فارسی است که در آن، …

شعر با مطلع چون نگهبانی که در کف مشعلی دارد… از سروده‌های فروغ فرخزاد، بازتابی از اوج بلوغ فکری و زبانی این شاعر بزرگ معاصر است. فروغ در این قطعه، …

شعر آسمان آبی تر، آب آبی تر، من در ایوانم رعنا… از مجموعه اشعار سهراب سپهری، یکی از زیباترین و ساده‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ معاصر است که در آن پیوند …

غزل شماره ۹۰ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ پرشورِ «ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جانا…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و عارفانهٔ مولاناست که در آن از شادی در …

رباعی شماره ۲۳ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ پرمغزِ «ترکیب طبایع چو به کام تو دمی‌ست…»، یکی از ژرف‌ترین و امیدبخش‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ دربارهٔ غنیمت …

غزل شماره ۹۳ از غزلیات حافظ، با مطلعِ «چه لطف بود که ناگاه رَشحِه قَلَمَت…»، یکی از غزل‌های پرشور و امیدبخشِ این شاعر بزرگ است که در آن از رسیدنِ خبری خوش، نامه‌ای …

غزل شماره ۹۰ از غزلیات شهریار | از همه سوی جهان جلوه او می‌بینم در این بخش از سایت ادبی و هنری روزانه برای شما عزیزان و همراهان گرامی آماده …

غزل شماره ۸۷ از غزلیات سعدی، با مطلعِ دلنشینِ «گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است…»، یکی از زیباترین سروده‌های این استادِ مسلمِ سخن فارسی در وصفِ قامتِ دلکشِ معشوق …

غزل شماره ۸۹ از دیوان شمس تبریزی (دیوان کبیر) مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، با مطلعِ پندآموزِ «یک پند ز من بشنو خواهی نشوی رسوا…»، یکی از غزل‌های پرمغز و تأمل‌برانگیز این شاعر …

رباعی شماره ۲۲ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ پرمغزِ «ترکیبِ پیاله‌ای که در هم پیوست…»، یکی از عمیق‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ دربارهٔ اسرار هستی، فناپذیری جهان و رمزِ آفرینش است. …

غزل شماره ۹۲ از غزلیات حافظ، با مطلعِ دلنشینِ «میرِ من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت…»، یکی از عاشقانه‌ترین و پرشورترین سروده‌های لسان‌الغیب است. در این بخش از سایت، …