شعر

غزل شماره ۱۰۷ از غزلیات شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و شورانگیزِ «حُسن تو همیشه در فزون باد…»، یکی از غزل‌های پرشور و ستایش‌آمیزِ لسان‌الغیب است که در …

غزل شماره ۱۰۳ از غزلیات صائب تبریزی، با مطلعِ باریک‌بینانهٔ «نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک را…»، یکی از غزل‌های پرمغز و فلسفیِ این شاعرِ سبک هندی است که …

غزل شماره ۱۰۴ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پرنیازِ «یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان…»، یکی از غزل‌های پرشور و تأمل‌برانگیزِ این شاعر بزرگ معاصر است …

اشعار عمادی شهریاری بخشی از گنجینه شعر فارسی را تشکیل می‌دهد و در قالب‌هایی مانند غزل، رباعی، قطعه و دیگر سروده‌ها قابل بررسی است. شعر او با توجه به قالب …

شعر «از هجوم روشنایی شیشه های درتکان می خورد…» که با عنوان «ورق روشن وقت» از مجموعهٔ «حجم سبز» سهراب سپهری شناخته می‌شود، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و طبیعت‌گرایانهٔ این …

شعر «بعد از آن دیوانگی ها، ای دریغ…» با عنوان «گمشده» از دفتر «دیوار» فروغ فرخزاد است و به سال ۱۳۳۴ در تهران سروده شده است . فروغ در این …

شعر «مرگ در هر حالتی تلخ است…» که با عنوان «مرگ دیگر» نیز شناخته می‌شود، از سروده‌های هوشنگ ابتهاج، متخلص به «سایه»، در دفتر «شبگیر» است و در دی ۱۳۳۱ …

رباعی شماره ۳۶ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ هشداردهنده و تأمل‌برانگیزِ «دریاب که از روح جدا خواهی رفت…»، یکی از عمیق‌ترین و فلسفی‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ است …

غزل شماره ۱۰۳ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «دل و جان را در این حضرت بپالا…»، یکی از غزل‌های پرشور و عارفانه‌ی مولاناست که در آن، از پالایشِ …

غزل شماره ۱۰۰ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ شورانگیزِ «این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و پرشورِ این شاعر بزرگ است که …

غزل شماره ۱۰۶ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و دلنشینِ «تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد…»، یکی از غزل‌های پرمغز و تأمل‌برانگیزِ لسان‌الغیب است که در آن، شاعر …

غزل شماره ۱۰۲ از غزلیات صائب تبریزی، با مطلعِ باریک‌بینانهٔ «غم ز خاطر می‌برد غمخانه من خلق را…»، یکی از غزل‌های پرمغز و فلسفیِ این شاعرِ سبک هندی است که …