شعر

شعر «روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد…» از سهراب سپهری، یکی از امیدوارانه‌ترین و انسان‌گرایانه‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ معاصر است که با عنوان «پیام» نیز شناخته می‌شود. این شعر، …

شعر «با امیدی گرم و شادی بخش…» که با عنوان «رویا» نیز شناخته می‌شود، از مجموعه «دیوار» فروغ فرخزاد است . این شعر، روایتی از جهانِ رؤیاهای یک دخترک است؛ دختری …

غزل «ای کدامین شب یک نفس بگشای…» از هوشنگ ابتهاج، متخلص به «سایه»، یکی از غزل‌های عاشقانه و شورانگیز دفتر «شبگیر» است که در سال ۱۳۳۱ سروده شده است. این شعر …

امیرشاهی سبزواری (درگذشتهٔ ۱۴۵۳ میلادی)، از شاعران برجستهٔ عصر تیموری است که غزل‌هایش در تداومِ سنتِ عشق‌ورزیِ عرفانیِ شعر فارسی، جایگاهی والا دارد . او که در سبزوار زاده شد و …

رباعی شماره ۳۲ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ تأمل‌برانگیزِ «در پردۀ اسرار کسی را ره نیست…»، یکی از عمیق‌ترین و فلسفی‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ است که در …

غزل شماره ۹۹ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ رمزآمیزِ «دلارام نهان گشته ز غوغا همه رفتند و خلوت شد برون آ…»، یکی از غزل‌های پرشور و عارفانه‌ی مولاناست که در …

غزل شماره ۹۶ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ تأمل‌برانگیزِ «ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست…»، یکی از غزل‌های عارفانه و پرمغز این شاعر بزرگ است که …

سیدای نسفی (سیدا نسفی)، شاعر پارسی‌گوی سدهٔ یازدهم هجری (۱۶۳۸-۱۷۰۸ میلادی)، از برجسته‌ترین شاعران ماوراءالنهر و از پیشگامان «ادبیات شهری» در زبان فارسی به شمار می‌رود. او که در بخارا …

غزل شماره ۱۰۲ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ نویدبخشِ «دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد باد…»، یکی از غزل‌های امیدوارانه و شورانگیزِ لسان‌الغیب است که در آن، از رسیدنِ خبرِ …

غزل شماره ۹۸ از غزلیات صائب تبریزی، با مطلعِ تأمل‌برانگیزِ «نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق را…»، یکی از غزل‌های پرمغز و فلسفیِ این شاعرِ سبک هندی است که در آن، آسمانِ …

غزل شماره ۹۹ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ مستانه و دعوت‌کنندهٔ «سر برآرید حریفان که سبویی بزنیم…»، یکی از غزل‌های پرشور و رندانهٔ این شاعر بزرگ معاصر است که در …

شعر «با تمام خشم خویش با تمام نفرت دیوانه‌وار خویش…» از هوشنگ ابتهاج، متخلص به «سایه»، یکی از غزل‌های پرشور و عاشقانه‌ی این شاعر بزرگ معاصر است که در آن، عشق و …