شعر

شعر «مرگ در هر حالتی تلخ است…» که با عنوان «مرگ دیگر» نیز شناخته می‌شود، از سروده‌های هوشنگ ابتهاج، متخلص به «سایه»، در دفتر «شبگیر» است و در دی ۱۳۳۱ …

رباعی شماره ۳۶ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ هشداردهنده و تأمل‌برانگیزِ «دریاب که از روح جدا خواهی رفت…»، یکی از عمیق‌ترین و فلسفی‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ است …

غزل شماره ۱۰۳ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «دل و جان را در این حضرت بپالا…»، یکی از غزل‌های پرشور و عارفانه‌ی مولاناست که در آن، از پالایشِ …

غزل شماره ۱۰۰ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ شورانگیزِ «این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و پرشورِ این شاعر بزرگ است که …

غزل شماره ۱۰۶ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ دعایی و دلنشینِ «تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد…»، یکی از غزل‌های پرمغز و تأمل‌برانگیزِ لسان‌الغیب است که در آن، شاعر …

غزل شماره ۱۰۲ از غزلیات صائب تبریزی، با مطلعِ باریک‌بینانهٔ «غم ز خاطر می‌برد غمخانه من خلق را…»، یکی از غزل‌های پرمغز و فلسفیِ این شاعرِ سبک هندی است که …

غزل شماره ۱۰۳ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران…»، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و پرمغز این شاعر بزرگ معاصر است که در …

میرزا احمد صفایی جندقی (۱۲۳۶-۱۳۱۴ قمری)، فرزند دوم شاعر طنزپرداز نامدار یغما جندقی، از شاعران برجستهٔ دورهٔ قاجار است که با وجود تأثیرپذیری از فضای ادبی پدر، راهی جداگانه در …

رباعی شماره ۳۵ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ شورانگیزِ «در فصل بهار اگر بتی حور سرشت…»، یکی از زیباترین و امیدبخش‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ است …

غزل شماره ۱۰۲ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «سلیمانا بیار انگشتری را، مطیع و بنده کن دیو و پری را…»، یکی از غزل‌های پرشور و تمثیلی مولانا است …

غزل شماره ۹۹ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و پرشور این شاعر بزرگ است که در …

غزل شماره ۱۰۲ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «نیما غم دل گو که غریبانه بگرییم…»، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و پرمغز این شاعر بزرگ معاصر است که در …