شعر

شعر «بر روی ما نگاه خدا خنده می‌زند…» که با عنوان «پاسخ» نیز شناخته می‌شود، از دفتر «دیوار» فروغ فرخزاد است؛ سروده‌ای که در آن، فروغ با بیانی صریح و …

طغرای مشهدی (درگذشتهٔ ۱۰۷۸ قمری)، شاعر، نویسنده و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی در سدهٔ یازدهم هجری است که با وجود زندگی در روزگار سلاطین تیموری هند و خلق آثاری …

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی (۹۸۵-۱۰۴۹ قمری)، از نوادگان خواجه عبدالله انصاری و یکی از برجسته‌ترین شاعران عصر صفوی است که به لقب «ملک‌الشعرای خراسان» مفتخر گردید. غزل‌های فصیحی، که بخش …

غزل شماره ۱۰۱ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیز و پرتپشِ «بسوزانیم سودا و جنون را درآشامیم هر دم موج خون را…»، یکی از غزل‌های پرشور و عارفانهٔ مولاناست …

غزل شماره ۹۸ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ پُرشورِ «گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و سرشار از شورِ دیدارِ این شاعر بزرگ …

رباعی شماره ۳۴ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ تأمل‌برانگیزِ «در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست…»، یکی از عمیق‌ترین و فلسفی‌ترین سروده‌های این شاعر بزرگ است که …

غزل شماره ۱۰۰ از غزلیات صائب تبریزی، با مطلعِ باریک‌بینانهٔ «با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق را…»، یکی از غزل‌های پرمغز و فلسفیِ این شاعرِ سبک هندی است که در آن، …

غزل شماره ۱۰۴ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ ستایش‌آمیزِ «جمالت آفتابِ هر نظر باد…»، یکی از غزل‌های پرشور و دعاییِ لسان‌الغیب است که در آن، شاعر با زبانی شورانگیز و …

غزل شماره ۱۰۱ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ شورانگیزِ «بلبل عشقم و از آن گل خندان گویم…»، یکی از غزل‌های پرشور و تأمل‌برانگیز این شاعر بزرگ معاصر است که در …

رباعی شماره ۳۳ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ رمزآمیزِ «در خواب بُدَم، مرا خردمندی گفت…»، یکی از رباعیاتِ فلسفی و تأمل‌برانگیزِ این شاعر بزرگ است که در …

غزل شماره ۱۰۰ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیز و دعوت‌کنندهٔ «بیا ای جان نو داده جهان را ببر از کار عقل کاردان را…»، یکی از غزل‌های پرشور مولانا …

غزل شماره ۹۷ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ شورانگیزِ «صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست…»، یکی از غزل‌های عارفانه و پرمغز این شاعر بزرگ است که در آن، …