شعر

غزل شماره ۹۶ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ رمزآمیزِ «لب را تو به هر بوسه و هر لوت میالا…»، یکی از غزل‌های پرمغز و تأمل‌برانگیز مولاناست که در آن به پالایشِ …

غزل شماره ۹۳ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ پرمغز و تأمل‌برانگیزِ «یار من آن که لطف خداوند یار اوست…»، یکی از غزل‌های عارفانه و حکیمانهٔ این استادِ مسلمِ سخن …

غزل شماره ۹۹ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ شورانگیزِ «دلِ من در هوایِ روی فرخ بُوَد آشفته همچون مویِ فرخ…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و تصویرآفرینِ لسان‌الغیب است که در …

غزل شماره ۹۵ از غزلیات صائب تبریزی، با مطلعِ باریک‌بینانهٔ «ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق را…»، یکی از نمونه‌های برجستهٔ سبک هندی است که در آن شاعر با زبانی نمادین و …

غزل شماره ۹۶ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ جانسوزِ «تا کی در انتظار گذاری به زاری‌ام…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و تأمل‌برانگیز این شاعر بزرگ معاصر است که در آن …

شعر «ماه بالای سر آبادی است اهل آبادی در خواب…» از سهراب سپهری، یکی از غزل‌های تأمل‌برانگیز و آرامش‌بخش این شاعر بزرگ معاصر است که در آن، شاعر به تماشای سکوت …

شعر «در منی و این همه از من جدا…» از فروغ فرخزاد، یکی از غزل‌های عاشقانه و عمیق این شاعر بزرگ معاصر است که در آن، شاعر به تناقضِ نزدیکی و دوری در …

شعر «بانگ ناقوس در دلم برخاست…» از هوشنگ ابتهاج، متخلص به «سایه»، یکی از غزل‌های رمزآلود و تأمل‌برانگیز این شاعر بزرگ معاصر است که در آن، فضایی از دلهره، پرسش و انتظار بر …

رباعی شماره ۲۸ از رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری، با مطلعِ تأمل‌برانگیزِ «چون نیست حقیقت و یقین اندر دست…»، یکی از عمیق‌ترین سروده‌های این فیلسوف و ریاضیدان بزرگ است که در …

غزل شماره ۹۵ از دیوان شمس تبریزی، با مطلعِ شورانگیزِ «زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا…»، یکی از پرشورترین سروده‌های مولانا در ستایشِ عشقِ حقیقی است . مولانا در این …

غزل شماره ۹۲ از غزلیات شیخ اجل سعدی، با مطلعِ جانسوزِ «کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست…»، یکی از غزل‌های عاشقانه و عارفانهٔ این استادِ مسلمِ سخن فارسی …

غزل شماره ۹۸ از غزلیات حافظ شیرازی، با مطلعِ پرسش‌برانگیز و جانسوزِ «اگر به مذهبِ تو خونِ عاشق است مُباح…»، یکی از غزل‌های پرچالش و تأمل‌برانگیزِ لسان‌الغیب است که در آن، …