غزل شماره ۸۶ از غزلیات حافظ؛ ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت …

همراهان همیشگی روزانه در ادامه می توانید غزل شماره ۸۶ از غزلیات حافظ شیرازی را خوانده و لذت ببرید. غزلیات حافظ دارای معانی عمیق و چندلایه هستند که می‌توانند به تفکر و تأمل در مورد زندگی، عشق، عرفان و فلسفه وجودی انسان بپردازند. این عمق معنا باعث می‌شود که هر بار خواندن این اشعار، تجربه‌ای جدید و متفاوت به همراه داشته باشد. همچنین غزل شماره ۸۷ از غزلیات حافظ؛ حُسنت به اتفاقِ ملاحت جهان گرفت … را در سایت روزانه بخوانید.

غزل شماره ۸۶

ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

کارِ چراغ خلوتیان باز درگرفت

آن شمعِ سرگرفته دگر چهره برفروخت

وین پیرِ سال‌خورده جوانی ز سر گرفت

آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت

وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت

زنهار از آن عبارتِ شیرینِ دل‌فریب

گویی که پستهٔ تو سخن در شکر گرفت

بارِ غمی که خاطرِ ما خسته کرده بود

عیسی‌دمی خدا بفرستاد و برگرفت

هر سروقد که بر مَه و خور حسن می‌فروخت

چون تو درآمدی پیِ کاری دگر گرفت

زین قصه هفت گنبدِ افلاک پرصداست

کوته‌نظر ببین که سخن مختصر گرفت

حافظ تو این سخن ز که آموختی؟ که بخت

تعویذ کرد شعرِ تو را و به زر گرفت

مطلب مشابه: غزل شماره ۸۵ از غزلیات حافظ؛ شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت …

مطلب مشابه: غزل شماره ۸۴ از غزلیات حافظ؛ ساقی بیار باده که ماهِ صیام رفت …

تفسیر این شعر

این شعر از حافظ شیرازی، شاعر بزرگ ایرانی، به زیبایی احساسات عاشقانه و فلسفی را بیان می‌کند. بیایید هر بیت را به زبان ساده توضیح دهیم:

1. ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

   ای ساقی، بیا زیرا محبوبم پرده از چهره‌اش برداشت. این نشان‌دهنده‌ی لحظه‌ای است که عشق و زیبایی آشکار می‌شود.

2. کارِ چراغ خلوتیان باز درگرفت

   چراغ دل عاشقان دوباره روشن شده است. این بیت به بازگشت عشق و نور در دل اشاره دارد.

3. آن شمعِ سرگرفته دگر چهره برفروخت

   آن شمع که خاموش شده بود، دوباره روشن شد و نورش را منتشر کرد. این نشان‌دهنده‌ی زنده شدن عشق و امید است.

4. وین پیرِ سال‌خورده جوانی ز سر گرفت

   این پیر (عشق یا زمان) دوباره جوانی و نشاط را به دست آورد. شاعر به تجدید حیات عشق اشاره می‌کند.

5. آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت

   عشقی که با ناز و کرشمه به ما می‌رسد، باعث می‌شود که انسان از مسیر خود منحرف شود. عشق گاهی ما را از راه اصلی دور می‌کند.

6. وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت

   دوستی که لطف و محبت نشان می‌دهد، باعث می‌شود که دشمنان از او دور شوند. این نشان‌دهنده‌ی قدرت محبت است.

7. زنهار از آن عبارتِ شیرینِ دل‌فریب

   حواست باشد که این حرف‌های شیرین و فریبنده تو را گمراه نکند. شاعر به احتیاط در برابر فریبندگی عشق اشاره دارد.

8. گویی که پستهٔ تو سخن در شکر گرفت

   مانند پسته‌ای که در شکر غوطه‌ور است، سخنان تو هم شیرین و دل‌فریب شده است. این نشان‌دهنده‌ی زیبایی و جذابیت کلام محبوب است.

9. بارِ غمی که خاطرِ ما خسته کرده بود

   غم و اندوهی که ما را خسته کرده بود، بر دوش ما سنگینی می‌کرد.

10. عیسی‌دمی خدا بفرستاد و برگرفت

    خداوند لحظه‌ای از عیسی (نماد نجات) فرستاد تا این غم را از ما بردارد. این نشان‌دهنده‌ی امید به رحمت الهی است.

11. هر سروقد که بر مَه و خور حسن می‌فروخت

    هر کسی که زیبایی‌های خود را به ماه و خورشید عرضه می‌کرد، به نوعی خود را در معرض نمایش قرار می‌دهد.

12. چون تو درآمدی پیِ کاری دگر گرفت

    اما وقتی تو آمدی، همه چیز تغییر کرد و جاذبه‌ای دیگر به وجود آمد. این نشان‌دهنده‌ی تأثیر عمیق محبوب بر زندگی شاعر است.

13. زین قصه هفت گنبدِ افلاک پرصداست

    این داستان آنقدر بزرگ است که صدایش به هفت گنبد آسمان می‌رسد. شاعر به عظمت عشق و احساسات اشاره دارد.

14. کوته‌نظر ببین که سخن مختصر گرفت

    کسانی که دیدگاه محدودی دارند، نمی‌توانند عمق این سخنان را درک کنند و فقط به ظاهر آنها توجه می‌کنند.

15. حافظ تو این سخن ز که آموختی؟ که بخت

    ای حافظ، تو این سخن را از کجا آموختی؟ زیرا بخت تو شعرهایت را با طلا آراسته است. این نشان‌دهنده‌ی موفقیت شاعر در هنر شعر است.

در کل، این شعر بیانگر زیبایی‌ها و پیچیدگی‌های عشق، همچنین تأثیرات آن بر زندگی انسان‌هاست. حافظ با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، احساسات خود را به تصویر کشیده است.

مطلب مشابه: غزل شماره ۸۳ از غزلیات حافظ؛ گر ز دستِ زلفِ مُشکینت خطایی رفت رفت …

مطلب مشابه: غزل شماره ۸۲ از غزلیات حافظ؛ آن تُرکِ پَری چِهره که دوش اَز بَرِ ما رَفت …