غزل شماره ۵۸ از غزلیات صائب تبریزی؛ نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار را …
غزل شماره ۵۸ از غزلیات صائب تبریزی را در روزانه بخوانید. غزلیات صائب تنها به عشق محدود نمیشود بلکه موضوعاتی چون عرفان، طبیعت، زندگی اجتماعی و فلسفه را نیز در بر میگیرد. این تنوع باعث میشود که آثار او برای طیف وسیعی از خوانندگان جذاب باشد. همچنین غزل شماره ۵۹ از غزلیات صائب تبریزی؛ داد سیلِ گریه من غوطه در گِل بحر را … را در سایت روزانه بخوانید.
غزل شماره ۵۸
نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار را
شمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را
گوهر از سُفتن بود ایمن در آغوشِ صدف
به ز خاموشی نباشد محرمی اسرار را
گل ز شبنم دیدهور گردد درین بستانسرا
از نظربازان مکن پوشیده آن رخسار را
تندخویی نیکوان را دیدهبانِ عصمت است
زود میچیند تماشایی گلِ بی خار را
چشم پوشیدن به است از دیدنِ نادیدنی
زین سبب آیینه گیرد از هوا زنگار را
خارخارِ حرص، فِلس از طینتِ ماهی نبرد
چون ز جمعیت شود دلجمع، دنیادار را؟
دیدهای کز سرمهٔ عبرت منوّر گشته است
چشمِ خوابآلود داند دولتِ بیدار را
نقطهٔ خاک است سِیر و دورِ گردون را سبب
مرکزِ ثابتقدم، دایر کند پرگار را
از حریصِ مالِ دنیا راستی جُستن خطاست
برنیارد گنج پیچ و خم ز طینت مار را
جمع سازد برگِ عیش از بهرِ تاراجِ خزان
در بهار آن کس که میبندد درِ گلزار را
عاشقان از درد و داغِ عشقِ صائب زندهاند
آبِ حیوان است آتش مرغِ آتشخوار را
مطلب مشابه: غزل شماره ۵۷ از غزلیات صائب تبریزی؛ کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار را …
مطلب مشابه: غزل شماره ۵۶ از غزلیات صائب تبریزی؛ آه میباشد مسلسل خاطرِ افگار را …
تفسیر این شعر
این شعر از شاعر بزرگ فارسی، صائب تبریزی است و در آن به مضامین عاشقانه، فلسفی و اجتماعی پرداخته شده است. در ادامه، هر بیت را به زبان ساده توضیح میدهم:
1. بیت اول:
– شاعر میگوید که غیر از آه و ناله، دلِ غمگین هیچ دلسوزی ندارد. شمع در کنار بستر بیمار، نشاندهنده تب و درد اوست.
2. بیت دوم:
– او به این نکته اشاره میکند که گوهر (الماس) در آغوش صدف (محل امن) محفوظ است. یعنی اسرار و رازها باید در سکوت و آرامش نگهداری شوند.
3. بیت سوم:
– گلها در باغ از شبنم چشمها به وجود میآیند. بنابراین، نباید زیبایی چهره محبوب را از دید دیگران پنهان کرد.
4. بیت چهارم:
– تندخویی و رفتار بد نیکان، مانند نگهبانی است که گلهای زیبا را زود میچیند. یعنی کسانی که خوب هستند، باید مراقب رفتار خود باشند.
5. بیت پنجم:
– چشمپوشی از دیدن چیزهای نادیدنی بهتر است. به همین دلیل، آینه (نماد حقیقت) از هوا زنگار میگیرد و کثیف میشود.
6. بیت ششم:
– حرص و طمع نمیتواند ماهیت واقعی انسان را تغییر دهد. وقتی دل انسان جمع و آرام باشد، دنیاداری و مادیات اهمیت کمتری پیدا میکند.
7. بیت هفتم:
– چشمی که با سرمه عبرت روشن شده، میداند که خوابآلودگی چه حالتی دارد و از بیداری چه لذتی میبرد.
8. بیت هشتم:
– دنیا مانند نقطهای است که در دور گردون (جهان) به گردش در میآید. مرکز ثابت (حقیقت) باید دایره زندگی را شکل دهد.
9. بیت نهم:
– جستجوی حقیقت در مال دنیا اشتباه است؛ زیرا ثروت نمیتواند به انسان خوشبختی واقعی بدهد.
10. بیت دهم:
▪ کسی که در بهار درِ باغ گل را میبندد، در واقع برگهای خوشی را برای خود جمع میکند تا در خزان (زمان سختی) استفاده کند.
11. بیت یازدهم:
▪ عاشقان با درد و رنج عشق زندهاند، همانند آبی که برای آتش مرغ آتشخوار (عاشق) ضروری است.
به طور کلی، شعر به موضوعاتی مانند عشق، رازها، زیبایی، حرص و طمع و حقیقت زندگی اشاره دارد و به خواننده یادآوری میکند که عشق و زیباییهای زندگی ارزشمندتر از مادیات هستند.
مطلب مشابه: غزل شماره ۵۵ از غزلیات صائب تبریزی؛ کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار را …
مطلب مشابه: غزل شماره ۵۴ از غزلیات صائب تبریزی؛ تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار را …
فالهای سرگرمکننده روزانه
پیشنهادهای منتخب فال را متناسب با این بخش ببینید.
