غزل شماره ۶۵ از غزلیات صائب تبریزی؛ سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر را …
غزل شماره ۶۵ از غزلیات صائب تبریزی را در روزانه بخوانید. صائب با استفاده از زبان ساده و در عین حال عمیق، توانسته است احساسات و افکار خود را به شیوهای نوین بیان کند. او در ساختار غزلها از قافیهها و وزنهای مختلف بهره برده و تنوعی خاص به شعر خود بخشیده است. همچنین غزل شماره ۶۶ از غزلیات صائب تبریزی؛ وصفِ زلفِ یار عاجز میکند تقریر را … را در سایت روزانه بخوانید.
غزل شماره ۶۵
سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر را
میزنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را
حالتِ فرهاد و کارش روشن است از جوی شیر
میتوان در زخم دیدن جوهرِ شمشیر را
با شرابِ کهنه زاهد ترشرویی میکند
کو جوانمردی که سازد کارِ این بیپیر را
بیستون را کرد شیرینکاریِ ما روسفید
ما به ناخن تازه رو داریم جویِ شیر را
صائب از خاکِ سیاهِ هند کی بیرون رود؟
بشکند کی مور لنگی این طلسم قیر را؟
مطلب مشابه: غزل شماره ۶۴ از غزلیات صائب تبریزی؛ سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را …
مطلب مشابه: غزل شماره ۶۳ از غزلیات صائب تبریزی؛ چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را …
تفسیر این شعر
این شعر از شاعر بزرگ فارسی، صائب تبریزی است. در ادامه، به زبان سادهتر و با توضیحات مناسب این شعر را بررسی میکنیم:
توضیحات شعر:
1. سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر را: شاعر میگوید که این آه و نالهای که از دلش برمیآید، به آسمان (گردون) میرود و تأثیر زیادی دارد. این نشاندهنده عمق احساسات اوست.
2. میزنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را: او میخواهد با این ناله، آتش به سقف این خانه دلگیر بزند، یعنی میخواهد به حال و هوای غمگین خود پایان دهد و تغییر ایجاد کند.
3. حالتِ فرهاد و کارش روشن است از جوی شیر: شاعر به داستان فرهاد، که عاشق شیرین بود و برای او کوه را میکند، اشاره میکند. او میگوید که عشق فرهاد و تلاشهایش برای بدست آوردن شیرین واضح و روشن است.
4. میتوان در زخم دیدن جوهرِ شمشیر را: شاعر اشاره میکند که در درد و رنج، میتوان عمق و حقیقت عشق را مشاهده کرد، همانند جوهر شمشیر که در زخمها نمایان میشود.
5. با شرابِ کهنه زاهد ترشرویی میکند: زاهد (مردی که از لذتهای دنیا دوری میکند) با شراب کهنه (نماد تجربه و گذشت زمان) بدخلق است. این نشاندهنده تضاد بین دنیا و معنویت است.
6. کو جوانمردی که سازد کارِ این بیپیر را: شاعر از جوانمردی یاد میکند که بتواند به کسانی که بیپدر و مادر هستند کمک کند و مشکلات آنها را حل کند.
7. بیستون را کرد شیرینکاریِ ما روسفید: شاعر اشاره دارد که کارهای او باعث افتخار است، مانند اینکه بیستون (کوهی در ایران) را با شیرینی کارهایش زیبا کرده است.
8. ما به ناخن تازه رو داریم جویِ شیر را: او میگوید که با تلاشهای تازه خود، در حال ایجاد تغییرات مثبت است.
9. صائب از خاکِ سیاهِ هند کی بیرون رود؟: در اینجا، شاعر به خود اشاره میکند و میپرسد که کی از این وضعیت سخت و تاریک (خاک سیاه هند) خارج خواهد شد.
10. بشکند کی مور لنگی این طلسم قیر را؟: شاعر به یک طلسم یا مشکل بزرگ اشاره میکند که مانند قیر سخت است و بیانگر مشکلاتی است که او با آنها مواجه است.
نتیجهگیری:
این شعر به احساسات عمیق شاعر درباره عشق، رنج، تلاش و امید اشاره دارد. او با استفاده از تصاویری زیبا و نمادین، وضعیت خود را توصیف میکند و از چالشهایی که در زندگی با آنها روبروست سخن میگوید. شاعر همچنین به اهمیت عشق و جوانمردی در زندگی اشاره کرده و به دنبال تغییرات مثبت است.
مطلب مشابه: غزل شماره ۶۲ از غزلیات صائب تبریزی؛ خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور را …
مطلب مشابه: غزل شماره ۶۱ از غزلیات صائب تبریزی؛ نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را …
