شعر شماره ۱۵ از اشعار ترکی شهریار؛ یغدی خیر و برکت سفره سین ، احسانیله گئتدی …
شعر شماره ۱۵ از اشعار ترکی شهریار را در روزانه آماده کردهایم. استفاده از زبان ترکی آذری در برخی از اشعار، به ویژه در اثر معروف «حیدر بابایه سلام»، نشاندهنده هویت فرهنگی و دوزبانه شهریار است. این ترکیب نه تنها به غنای ادبیات فارسی افزوده، بلکه پل ارتباطی میان دو فرهنگ مهم ایران ایجاد کرده است. همچنین شعر شماره ۱۶ از اشعار ترکی شهریار؛ بیر گون آغیز قالی بوش … را در سایت روزانه بخوانید.
شعر شماره ۱۵
یغدی خیر و برکت سفره سین ، احسانیله گئتدی
امن – امانلیق دا یوکون باغلادی ، ایمانیله گئتدی
بیک – خان اولمازسا دئیهر دیک اولاجاق کندیمیز آباد
او خاراب کندده ولاکن ، ائله بیک خانیله گئتدی
( سیلو ) دایر اولالی ، هرنه دگیرمان ییغیشلدی
آمما خالص – تمیز اونلاردا ، دگیرمانیله گئتدی
مستبد سلطانی سالدوق ، کی اولا خلقیمیز آزاد
سونرا باخدیق کی آزادلیق دا او سلطانیله گئتدی
بیر (بلی قربان) اولوب ایندی بیزه مین (بلی قربان)
آمما ( خلعت وئرن ) اول بیر بلی قربانیله گئتدی
دوز مسلمانه دئییردیک، قولاغی توکلودی بدبخت
ایندی باخ ، گؤر کی او دوزلوک ده ، مسلمانیله گئتدی
وئرمه ( صابر) دئدی ، او دولما – فسنجانی آخوندا
آغزیمیزدان دا داد ، اول دولما – فسنجانیله گئتدی
دئدی انسانیمیز آزدیر ، هامی انسان گرک اولسون
آمما انسانلیقیمیزدا ، او آز انسانیله گئتدی
بو قدر ( دفتر ) و ( اسناد) له ، بیر حقه چاتان یوخ
حق وئرنلر ( پیتیگی ) میزا قلمدان یله گئتدی
بیزه بیر دین قالا بیلمیشدی میراث ، بیرده بو ایران
دین گئده نده دئدی : تک گئتمه رم، ایرانیله گئتدی
ایسته دیک قانلا یوواق اؤلکه میزین لکه سین ، آمما
اؤلکه میز خالص اؤزی لکه اولوب قانیله گئتدی
یورقانی اوغری قاپاندا ، دئدی ملانصرالدین
نیله سین چیلپاغیدی ، اوغرو دا یورقانیله گئتدی
هاوا انسانی بوغور باش – باشا گاز کربنیک اولموش
یئل ده اسمیر ، ائله بیل ، یئل ده سلیمانیله گئتدی
سو ، کرج دن کلور ایله گلیر بو پاسلی دمیردن
گؤره سن شاه سوی تک چشمه نه عنوانیله گئتدی؟
ترکی اولموش قدغن ، دیوانیمیزدان دا خبر یوخ
شهریارین دیلی ده وای دئیه ، دیوانیله گئتدی
مطلب مشابه: شعر شماره ۱۴ از اشعار ترکی شهریار؛ یار گونومی گؤی اسگییه توتدو کی دور منی بوشا …
مطلب مشابه: شعر شماره ۱۳ از اشعار ترکی شهریار؛ برق اولمادی قیزیم گئجه یاندیردی لاله نی …
تفسیر این شعر
# یغدی خیر و برکت سفره سین ، احسانیله گئتدی
امن – امانلیق دا یوکون باغلادی ، ایمانیله گئتدی
خیر و برکت سفره اش را جمع کرد و همراه با احسان رفت، امن و امان هم بارش را بست و همراه با ایمان رفت.
# بیک – خان اولمازسا دئیهر دیک اولاجاق کندیمیز آباد
او خاراب کندده ولاکن ، ائله بیک خانیله گئتدی
می گفتیم اگر بیک و خان نباشند روستایمان آباد خواهد شد، ولیکن همان خرابه ده هم با رفتن بیک و خان از دست رفت.
# ( سیلو ) دایر اولالی ، هرنه دگیرمان ییغیشلدی
آمما خالص – تمیز اونلاردا ، دگیرمانیله گئتدی
سیلوها دایر شد و همه آسیابها جمع شد، ولی آردهای خالص و تمیز هم با رفتن آسیاب رفت.
# مستبد سلطانی سالدوق ، کی اولا خلقیمیز آزاد
سونرا باخدیق کی آزادلیق دا او سلطانیله گئتدی
سلطان مستبد را برانداختیم تا مردممان آزاد شود، سپس دیدیم که آزادی هم با همان سلطان رفت!
# بیر (بلی قربان) اولوب ایندی بیزه مین (بلی قربان)
آمما ( خلعت وئرن ) اول بیر بلی قربانیله گئتدی
حالا یک “بله قربان” گفتن براییمان تبدیل یه صد |بله قربان| گفتن شده. ولی کسی که خلعت میداد با همان یک بله قربان رفت!
# دوز مسلمانه دئییردیک، قولاغی توکلودی بدبخت
ایندی باخ ، گؤر کی او دوزلوک ده ، مسلمانیله گئتدی
به مسلمان راستین گفتیم: بدبخت خشک مقدس است، حالا ببین همان راستی هم با مسلمانی رفت!
# وئرمه ( صابر) دئدی ، او دولما – فسنجانی آخوندا
آغزیمیزدان دا داد ، اول دولما – فسنجانیله گئتدی
«صابر» گفت: «آن دلمهفسنجان را به آخوند نده». مزه دهانمان هام با همان دلمه فسنجان رفت!
# دئدی انسانیمیز آزدیر ، هامی انسان گرک اولسون
آمما انسانلیقیمیزدا ، او آز انسانیله گئتدی
گفت انسانمان کم است؛ باید همه انسان شوند! ولی در انسانیت ما هم با آن انسان های کم رفت.
# بو قدر ( دفتر ) و ( اسناد) له ، بیر حقه چاتان یوخ
حق وئرنلر ( پیتیگی ) میزا قلمدان یله گئتدی
با این همه “دفتر و اسناد” هیچ کس به حقش نمی رسد. عریضه آنهایی که به حق می رسیدند هم با میرزا قلم دان رفت!
# بیزه بیر دین قالا بیلمیشدی میراث ، بیرده بو ایران
دین گئده نده دئدی : تک گئتمه رم، ایرانیله گئتدی
برای ما یک دین به میراٍث مانده بود، یکی هم این ایران، دین وقتی میرفت گفت تنها نمی روم، همراه با ایران رفت!
# ایسته دیک قانلا یوواق اؤلکه میزین لکه سین ، آمما
اؤلکه میز خالص اؤزی لکه اولوب قانیله گئتدی
خواستیم با خون لکهٔ کشورمان را بشوییم ولی کشورمان تمام لکه ای شد و با خون (شسته شد و) رفت.
# یورقانی اوغری قاپاندا ، دئدی ملانصرالدین
نیله سین چیلپاغیدی ، اوغرو دا یورقانیله گئتدی
هنگامی که دزد پتو را میربود ملانصرالدین گفت: «چه کند که لخت بود! ». دزد هم با پتو رفت.
# هاوا انسانی بوغور باش – باشا گاز کربنیک اولموش
یئل ده اسمیر ، ائله بیل ، یئل ده سلیمانیله گئتدی
هوا انسان را خفه میکند؛ سراسر گاز کربنیک شده است. باد هم نمیوزد، گویا باد هم با سلیمان رفت.
# سو ، کرج دن کلور ایله گلیر بو پاسلی دمیردن
گؤره سن شاه سوی تک چشمه نه عنوانیله گئتدی؟
آب از این لوله های فلزی زنگ زده از سوی کرج آلوده به کلر می آید! به نظر چشمه ای همچون “شاه سویی” به چه عنوانی رفت؟!
# ترکی اولموش قدغن ، دیوانیمیزدان دا خبر یوخ
شهریارین دیلی ده وای دئیه ، دیوانیله گئتدی
ترکی قدغن شده و از دیوانمان هم خبری نیست. زبان شهریار هم وایگویان با همان دیوان رفت.
مطلب مشابه: شعر شماره ۱۲ از اشعار ترکی شهریار؛ قیشین قره قئییدی آلیب منیم جانیمی …
مطلب مشابه: شعر شماره ۱۱ از اشعار ترکی شهریار؛ هر چند قوتولماق هله یوخ دارلیغمیزدان …
فالهای سرگرمکننده روزانه
پیشنهادهای منتخب فال را متناسب با این بخش ببینید.
