شعر در مورد زمین گرد است | اشعار زیبای گرد بودن زمین و کارما

شعر در مورد زمین گرد است در روزانه برای شما دوستان و همراهان گرامی گردآوری شده است. موضوع «گرد بودن زمین» در ادبیات فارسی، فراتر از یک بحث علمی، نمادی از نظم آفرینش، بی‌ثباتی دنیا و مفاهیم عرفانی است. شاعران کلاسیک ایران مانند فردوسی، نظامی و ناصرخسرو، قرن‌ها پیش از آنکه نظریات علمی مدرن در غرب تثبیت شود، در اشعار خود به کروی بودن زمین (خاک) اشاره کرده‌ و آن را با نوعی عرفانیت و کارما گره زده‌اند.

شعرهای زیبا درباره گرد بودن زمین

زمین گرد است و رسمش بازگشت است

هر آن راهی که رفتی، سرنوشت است

مزن سنگی به دیواری، که روزی

همان سنگت به سویِ دیده گشت است

در این گردونه، نیکی پیشه سازد

هر آن کس که دلش در فکرِ کشت است.

چنان گرد است این دنیایِ فانی

که باز آید به تو، هر چه نشانی

اگر زخمی زدی بر جانی، ای دوست!

همان زخم است سهمت در جوانی

بترس از چرخِ بازیگر که ناگاه

برد از تو، همان که می‌ستانی.

به گیتی در، هر آن کو کِشت، برداشت

زمین گرد است و نتوان هیچ‌جا کاشت-

که بذرش سویِ ما باز نگردد

خوشا آن که بذرِ مهر می‌داشت

مکن بد، که زمین در چرخشِ خویش

تقاصت را به پیشِ رویت افراشت.

از مکافاتِ عمل غافل مشو

در مسیرِ عدل، جز عاقل مشو

این زمین گرد است و جاده منتهی

باز می‌گردی به خود، غافل مشو

هر چه دادی، باز می‌گیری همان

سدِ راهِ مردمِ فاضل مشو.

مطلب مشابه: متن در مورد کارما و جملات سنگین در مورد بازگشت خوبی و بدی در زندگی

مطلب مشابه: شعر در مورد کارما؛ اشعار درباره قانون کارما و نتیجه اعمال

زمین چون گوی و ما چون بازیگران

بچرخد تا دهد پاداشِ نیکی و زیان

اگر اشکی چکانیدی ز چشمی

ببارد بر سرت چون آسمان، همان

عدالت در نهادِ این کره هست

خدا پنهان و، حق در وی عیان.

مگو دنیا رها کردست ما را

ببین این گویِ گردِ با صفا را

هر آن نیکی که کردی در پسِ پرده

بچرخد تا ببینی آن عطا را

زمین گرد است و بن‌بستی ندارد

بگیر از دستِ حق، پاداشِ ما را.

ستم بر کس مکن در این گردونه

که می‌سازد فلک از تو، نمونه

زمین گرد است و راهش بازگشت است

نه راهی هست و نه یک‌جا، بهانه

به هر کس هر چه دادی، پس بگیری

همان را از دستِ این چرخِ زمانه.

بخش دوم: اشعار نو و متن‌های ادبی

زمین گرد است،

تا بفهمی هیچ‌کس پشتِ سرت نیست؛

هر چه انجام می‌دهی،

در واقع روبرویِ تو ایستاده است.

این انحنا، جاده‌یِ مکافات است.

نفرت را پرتاب نکن،

چون با شتابی بیشتر به سینه خودت بازمی‌گردد.

فقط عشق بورز،

تا در انتهایِ مدار، در آغوشش بگیری.

مطلب مشابه: متن درباره دنیا گرده؛ جملات سنگین تاوان دادن و چرخ روزگار

مطلب مشابه: شعر فداکاری و گذشت + مجموعه اشعار کوتاه و بلند بخشش بسیار با مفهوم

جغرافیا به ما دروغ نگفت؛

زمین واقعاً گرد است.

آنقدر گرد که وقتی به کسی زخمی می‌زنی،

باید منتظر باشی تا از پشتِ سر،

کسی همان زخم را بر شانه‌ات بنشاند.

دنیا، تالارِ آینه‌هاست؛

هر فرکانسی که بفرستی،

در مدارِ کرویِ زمین، به تو بازمی‌گردد.

از هر دستی بدهی،

از همان دست، زمین آن را به تو پس می‌دهد.

قانونِ کره، قانونِ تکرار است.

اینجا هیچ جاده‌ای به بن‌بست نمی‌رسد؛

همه چیز دور می‌زند.

اگر امروز دلی را شکستی،

فردا در پیچی دیگر،

شکسته‌‌هایِ دلت را جمع خواهی کرد.

زمین، عادل‌ترین قاضیِ مدور است.

مهربان باش!

حتی اگر کسی ندید، زمین می‌بیند.

این گویِ کبود، حافظه‌یِ عجیبی دارد.

او تمامِ نیکی‌هایت را در سبدِ چرخش می‌گذارد

و در لحظه‌ای که انتظارش را نداری،

به تو بازمی‌گرداند.

زمین گرد است؛

یعنی هیچ کارِ خوبی، بی‌جواب در فضا گم نمی‌شود.

زمین گرد است،

تا ما یاد بگیریم که مسئولیتِ کارهایمان را بپذیریم.

وقتی در یک دایره زندگی می‌کنی،

نمی‌توانی از عواقبِ اعمالت فرار کنی.

هر فراری، نوعی رسیدن به مبدأ است.

پس جوری زندگی کن که وقتی به نقطه شروع رسیدی،

از دیدنِ ردِ پاهایت شرمگین نشوی.

به وسعتِ این کره نگاه کن؛

هیچ لبه‌ای برای پرت کردنِ بدی‌ها نیست.

هر چه را دور بیندازی،

چرخِ روزگار آن را زیرِ پایت سبز می‌کند.

زمین گرد است،

یعنی زندگی یک جریانِ متصل است.

امروزِ تو، بازتابِ دیروزی است که در مدارِ زمین،

به سمتِ آینده‌ات پرتاب کرده بودی.

مطلب مشابه: شعر در مورد آینده روشن + اشعار خاص در مورد آینده خوب و مشکلات آینده

مطلب مشابه: شعر زندگی + مجموعه اشعار زیبا در مورد زندگی سخت و ساده از بزرگان

کارما، همان انحنایِ زمین است.

وقتی سنگی را به سمتِ دیگری پرتاب می‌کنی،

فکر می‌کنی دور شده است؛

اما در هندسه‌یِ الهی،

آن سنگ در حالِ طی کردنِ مدارِ زمین است

تا دقیقاً به پشتِ سرِ خودت برسد.

زمین گرد است؛

مواقبِ سنگ‌هایی که پرتاب می‌کنی باش!

زندگی، رقصِ دایره‌ایِ علت و معلول است.

زمین را گرد آفریدند

تا بدانیم حق به حق‌دار می‌رسد.

در این حجمِ کروی، ظلم گم نمی‌شود،

فقط دور می‌زند تا به صاحبش برسد.

امیدوار باش؛

اگر نیکی کرده‌ای، زمین آنقدر می‌چرخد

تا تو را به سرزمینِ پاداش‌هایت برساند.

زمین گرد است،

مثلِ بومرنگی که از دستِ روزگار رها شده.

مواظب باش چه چیزی را در هوا رها می‌کنی!

در دنیا بن‌بستی نیست؛

زمین گرد آفریده شد تا یادمان بماند:

«هر چه کنی، به خود کنی».

انحنایِ افق، هشدارِ بزرگی است؛

یعنی تو در تعقیبِ اعمالِ خودت هستی.

زمین گرد است، پس مهربان باش.

چرا زمین گرد است؟

تا هیچ ستمگری نتواند از سایه‌یِ خودش فرار کند.

هر رفتنی، بازگشتی دارد.

زمین، دایره‌یِ عدل است.

هر نقطه‌ای که امروز ایستاده‌ای،

پاسخِ مسیری است که دیروز طی کرده‌ای.

با زمین بچرخ،

اما با وجدانِ بیدار.

این گویِ گرد، تمامِ بدهی‌هایت را

نقد نقد، تسویه می‌کند.

زمین گرد است؛

یعنی عشق، دوباره به قلبت برمی‌گردد

و درد، دوباره به سراغِ دردآفرین می‌رود.

هندسه، در خدمتِ اخلاق است.

اگر فکر می‌کنی با رفتن، همه چیز تمام می‌شود،

اشتباه می‌کنی! زمین گرد است.

تو دوباره با نتایجِ کارهایت روبرو می‌شوی.

مطلب مشابه: متن بها دادن بیش از حد و عکس نوشته های سنگین خوبی زیاد

مطلب مشابه: شعر نفرین؛ اشعار سنگین نفرین و نفرت احساسی و عاشقانه

زمین، دادگاهِ مدورِ ماست.

در این حجمِ بدونِ زاویه،

حقیقت همیشه راهش را به سمتِ تو پیدا می‌کند.

زمین گرد است؛

مثلِ چشمانِ من که منتظرِ عدالت‌اند،

مثلِ چرخِ گردون که مکافات را می‌آورد.

جوری بذر بپاش که در انتهایِ این دایره،

وقتی به محصولت رسیدی،

لبخند بزنی. زمین، گرد و امانت‌دار است.

در کتابِ هستی، زمین یک واژه‌یِ مدور است؛

یعنی تکرارِ هر چه دادی،

به همان شکلی که دادی.

زمین گرد است،

تا ثابت کند که پایان، وجود ندارد.

فقط بازگشت است که معنا دارد.

من به گردیِ زمین ایمان دارم؛

چون دیده‌ام که چگونه چرخِ روزگار،

اشک‌ها را به لبخند و ستم را به تقاص بدل می‌کند.

پایانِ سفر، همان آغاز است.

زمین گرد است تا بدانی

هیچ‌کس نمی‌تواند از خودش فرار کند.

کارما، همین چرخشِ مداوم است.

عکس نوشته شعر زمین گرده

زمین گرد است و رسمش باوفایی است

هر آن نیکی که کردی، خودگواهی است

مزن سنگی به سویِ شیشه‌یِ خلق

که این گردون، جاده‌یِ آشنایی است

بچرخد تا همان سنگی که انداختی

بگوید بازگشتت، پادشاهی است.

شنیدم از خردمندی در این راه

که زمین گرد است و عمر ما چو کوتاه

هر آن چاهی که بهرِ غیر کندی

خودت اول درافتی در همان چاه

بچرخد چرخ و باز آرد به سویت

همان را که فرستادی به هر راه.

به گیتی در، مدارِ حق عیان است

زمین گرد است و عدلش در میان است

اگر زخمی زدی بر جانِ مسکین

یقین دان که نوبتِ خود، در زمان است

بگردد این کره تا باز گیرد

تقاصِ هر چه کردی، این همان است.

زمین گوی است و ما چوگان‌زنانیم

بد و نیکِ عمل را پیروانیم

در این دایره که آغازش نه پیداست

به سویِ کرده‌یِ خود، روانیم

مکن بد، چون زمینِ گرد و غلتان

رساند بد به ما، تا ما بدانیم.

مطلب مشابه: شعر خشم؛ اشعار با موضوع خشمگین شدن و عصبانی شدن با متن های زیبا

مطلب مشابه: متن در مورد کینه و نفرت + سخنان بزرگان و جملات سنگین در مورد کینه و تنفر

فلک را گردیِ زمین، نشانی است

که هر رفتن، مسیرِ بازگشتی است

اگر بذرِ محبّت کاشت دستت

درو کردن، بهار جان‌نثاری است

وگرنه، چرخِ گردون با شتابش

به سویت آورد، هر چه که جاری است.

بخش دوم: اشعار نو و متن‌های ادبی (کارمایی)

زمین گرد است،

تا هیچ‌کس گمان نکند که گریخته است.

هر فریادی که در کوهستانِ دنیا سر دهی،

در انحنایِ افق می‌پیچد

و از پشتِ سر، نامِ خودت را صدا می‌زند.

دنیا، بن‌بست ندارد؛

فقط مسیرهایِ مدوری دارد که به «تو» ختم می‌شوند.

هندسه، عدالتِ خداوند است.

وقتی زمین را گرد آفرید،

خواست بگوید که راهِ فراری نیست.

هر محبتی که در اقیانوس رها کنی،

جزر و مدِ روزگار آن را به ساحلِ دلت برمی‌گرداند.

مراقبِ موج‌هایی که می‌سازی باش؛

زمین، ساحلِ بازگشت‌هاست.

چرا می‌گویند زمین گرد است؟

برای اینکه یادت باشد

هیچ زخمی بی‌التیام و هیچ ستمی بی‌تقاص نمی‌ماند.

این کره، ترازویِ دقیقی است که در حالِ چرخش است.

آنچه امروز به دیگری روا می‌داری،

تنها مسافری است که در مدارِ زمین،

به سویِ خانه‌یِ خودت در حرکت است.

جغرافیا به ما آموخت که افق، تنها یک انحناست.

یعنی تو هر چقدر هم که دور شوی،

در واقع در حالِ نزدیک شدن به خودت هستی.

زمین گرد است تا کارما، نامِ دیگری برایِ جاده باشد.

بدی‌هایت را دفن نکن؛

چون زمین می‌چرخد و آن‌ها را دوباره جلویِ پایت سبز می‌کند.

زمین، گویِ بلورینی است که حافظه‌یِ عجیبی دارد.

او نه تنها جایِ پاهایت را،

بلکه نیتِ قدم‌هایت را هم ثبت می‌کند.

در این حجمِ مدور، هیچ رازی تا ابد پنهان نمی‌ماند.

چرخِ روزگار، آیینه‌یِ تمام‌نمایِ کارهایِ ماست.

بچرخ و نیکی کن، که زمین، امانت‌دارِ بزرگی است.

چندین متن درباره زمین گرد است

زمین گرد است؛ یعنی اگر امروز دلی را شکستی، جاده را ادامه نده. چون در پیچِ بعدی، با کسی روبرو می‌شوی که تکه‌هایِ دلت را در دست دارد.

قانونِ زمین، قانونِ بومرنگ است. هر چه را پرتاب کنی، با همان شتاب به سمتِ خودت بازمی‌گردد. زمین گرد است تا این درس را به یادت بیاورد.

هیچ غروبی دائمی نیست و هیچ فراری، پایانِ ماجرا نیست. زمین گرد است تا ثابت کند که زندگی، تکرارِ عدالت در لباسِ زمان است.

زمین گرد است، تا بدانی که مهربانی، سرمایه‌گذاری در حسابِ بانکیِ خودت است. هر چه ببخشی، در چرخشِ بعدی، مالِ خودت خواهد بود.

به انحنایِ زمین اعتماد کن. اگر در حقِ تو بدی شده، زمین آنقدر می‌چرخد تا فردِ خاطی را درست روبرویِ اشتباهش قرار دهد.

زمین گرد است؛ یعنی پایانِ قصه، همان جایی است که شروع کرده بودی. مراقب باش که با چه کوله‌باری به نقطه آغاز برمی‌گردی.

در دنیایِ گرد، زاویه‌ای برای پنهان شدن وجود ندارد. نورِ حقیقت، تمامِ دایره را طی می‌کند تا به تاریک‌ترین نقاطِ اعمالِ ما برسد.

زمین گرد است، تا هیچ‌کس در اوج نماند و هیچ‌کس در سقوط فراموش نشود. این چرخش، ضامنِ برابری و مکافات است.

کارما، زبانِ ریاضیِ زمین است. وقتی می‌گوید زمین گرد است، یعنی حاصلِ عملِ تو، همواره مساوی با دریافتیِ توست.

زمین گرد است؛ جوری زندگی کن که اگر دوباره به امروز بازگشتی، از دیدنِ خودت در آیینه‌یِ زمان، لبخند بزنی.

هر کنشی، واکنشی دارد که در مدارِ زمین، به سویِ فاعل می‌شتابد. گردیِ زمین، یعنی هیچ عملی در فضا گم نمی‌شود.