شعر شماره ۱۰ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ بر سر قایقش اندیشه کنان قایق بان
شعر شماره ۱۰ از مجموعه اشعار نیما یوشیج را در روزانه بخوانید. نیما یوشیج، شاعر و نویسندهی بزرگ ایرانی، به عنوان بنیانگذار شعر نو فارسی شناخته میشود. ویژگیهای اشعار او اهمیت زیادی دارند و تأثیر عمیقی بر ادبیات معاصر ایران گذاشتهاند. همچنین شعر شماره ۱۱ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ زردها بی خود قرمز نشده اند قرمزی رنگ … را در سایت روزانه بخوانید.

شعر شماره ۱۰
بر سر قایقش اندیشه کنان قایق بان
دائماً میزند از رنج سفر بر سر دریا فریاد:
اگرم کشمکش موج سوی ساحل راهی میداد.
سخت طوفان زده روی دریاست
نا شکیباست به دل قایق بان
شب پر از حادثه.دهشت افزاست.
بر سر ساحل هم لیکن اندیشه کنان قایق بان
نا شکیباتر بر می شود از او فریاد:
کاش بازم ره بر خطه ی دریای گران می افتاد!
مطلب مشابه: شعر شماره ۹ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ هان ای شب شوم وحشت انگیز …
مطلب مشابه: شعر شماره ۸ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ سوی شهر آمد آن زن انگاس
تفسیر این شعر

این شعر به تصویر کشیدن احساسات و تفکرات یک قایقبان در میانهی دریا میپردازد. بیایید آن را به زبان ساده توضیح دهیم:
1. قایقبان و دریا: شاعر از قایقبان صحبت میکند که در حال حرکت بر روی دریا است. او در حالی که به فکر فرو رفته، صدای فریاد او را میشنویم. این فریاد نشاندهندهی رنج و زحمتی است که او در سفر دریایی متحمل میشود.
2. کشمکش با موجها: قایقبان در تلاش است تا با امواج خروشان دریا مقابله کند و اگر بتواند، به ساحل برسد. این نشاندهندهی سختیهایی است که او در این سفر با آن مواجه است.
3. طوفان و ناامیدی: دریا طوفانی و پرخطر است و قایقبان نمیتواند آرامش پیدا کند. او به شدت نگران و ناامید است و شب پر از حوادث ناخوشایند به نظر میرسد.
4. فریاد از ساحل: در کنار ساحل، قایقبان همچنان به فکر است و از آنجا هم صدای فریاد او را میشنویم. او آرزو میکند که دوباره بتواند بر روی دریا سفر کند، حتی اگر این سفر خطرناک باشد.
شعر به خوبی احساسات انسانی را در برابر چالشها و مشکلات زندگی نشان میدهد. قایقبان نماد انسانهایی است که با مشکلات و سختیها دست و پنجه نرم میکنند، اما هنوز هم آرزوی ادامهی مسیر و تلاش برای رسیدن به هدف را دارند. این شعر به ما یادآوری میکند که زندگی پر از چالشهاست، اما امید و اراده برای ادامه دادن همواره وجود دارد.
مطلب مشابه: شعر شماره ۷ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ در درون تنگنا، با کوره اش، آهنگر فرتوت …
مطلب مشابه: شعر شماره ۶ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ من چهره ام گرفته من قایقم نشسته به خشکی










