شعر شماره ۹ از مجموعه اشعار سهراب سپهری؛ روزی خواهم آمد، و پیامی خواهم آورد

شعر شماره ۹ از مجموعه اشعار سهراب سپهری را در روزانه بخوانید. اشعار سپهری به نوعی فلسفی هستند و او در آنها به موضوعاتی چون وجود، زندگی، مرگ و عشق می‌پردازد. این تأملات عمیق باعث می‌شود که خواننده به تفکر درباره زندگی و جایگاه خود در جهان بپردازد. همچنین شعر شماره ۱۰ از مجموعه اشعار سهراب سپهری؛ این وجودی که در نور ادراک … را در سایت روزانه بخوانید.

شعر شماره ۹ از مجموعه اشعار سهراب سپهری؛ روزی خواهم آمد، و پیامی خواهم آورد

شعر شماره ۹

روزی

خواهم آمد، و پیامی خواهم آورد

در رگ ها، نور خواهم ریخت

و صدا خواهم در داد: ای سبدهاتان پر خواب!

سیب آوردم ، سیب سرخ خورشید

خواهم آمد ، گل یاسی به گدا خواهم داد

زن زیبای جذامی را ، گوشواره ای دیگر خواهم بخشید.

کور را خواهم گفت : چه تماشا دارد باغ !

دوره گردی خواهم شد ، کوچه ها را خواهم گشت

جارخواهم زد: ای شبنم ، شبنم ، شبنم

رهگذاری خواهد گفت : راستی را ، شب تاریکی است،

کهکشانی خواهم دادش

روی پل دخترکی بی پاست ، دب آکبر را بر گردن او خواهم آویخت.

هر چه دشنام ، از لب ها خواهم بر چید

هر چه دیوار، از جا خواهم برکند.

رهزنان را خواهم گفت : کاروانی آمد بارش لبخند!

ابر را، پاره خواهم کرد.

من گره خواهم زد،

چشمان را با خورشید ، دل ها را با عشق، سایه ها را با آب، شاخه ها را با باد.

و بهم خواهم پیوست، خواب کودک را با زمزمه زنجره ها.

بادبادک ها، به هوا خواهم برد

گلدان ها، آب خواهم داد

خواهم آمد، پیش اسبان، گاوان، علف سبز نوازش

خواهم ریخت

مادیانی تشنه، سطل شبنم را خواهد آورد

خر فرتوتی در راه، من مگس هایش را خواهم زد

خواهم آمد سر هر دیواری، میخکی خواهم کاشت

پای هر پنجره ای، شعری خواهم خواند

هر کلاغی را، کاجی خواهم داد

مار را خواهم گفت : چه شکوهی دارد غوک !

آشتی خواهم داد

آشنا خواهم کرد

راه خواهم رفت

نور خواهم خورد

دوست خواهم داشت

مطلب مشابه: شعر شماره ۸ از مجموعه اشعار سهراب سپهری؛ شب را نوشیده ام و بر این شاخه های شکسته می گریم

مطلب مشابه: شعر شماره ۷ از مجموعه اشعار سهراب سپهری؛ رنگی کنار شب بی حرف مرده است

تفسیر این شعر

تفسیر این شعر

این شعر به زیبایی از امید، عشق و تغییر صحبت می‌کند. بیایید آن را به زبان ساده‌تر توضیح دهیم:

1. بازگشت و پیام: شاعر از آمدن خود صحبت می‌کند و این که پیام مهمی با خود خواهد آورد. او می‌خواهد نور و زندگی را به مردم بدهد و آنها را از خواب بیدار کند.

2. هدایا و محبت: شاعر می‌گوید که به افراد مختلف هدیه می‌دهد؛ سیب سرخ خورشید، گل یاس، و گوشواره برای زن زیبایی که بیمار است. این نشان‌دهنده‌ی محبت و توجه او به دیگران است.

3. تجربه‌های جدید: او می‌خواهد به کوران بگوید که باغ چقدر زیباست و به دور و برش نگاه کند. این نشان‌دهنده‌ی اهمیت دیدن زیبایی‌ها در زندگی است.

4. آشتی و دوستی: شاعر می‌خواهد با کارهایش آشتی و دوستی را در جامعه برقرار کند. او می‌خواهد دشنام‌ها را از بین ببرد و لبخند را به چهره‌ها بیاورد.

5. طبیعت و زندگی: او می‌خواهد با طبیعت ارتباط برقرار کند، بادبادک‌ها را به هوا ببرد و گلدان‌ها را آب بدهد. این نشان‌دهنده‌ی عشق به زندگی و زیبایی‌های آن است.

6. تغییرات مثبت: شاعر می‌خواهد دیوارها را خراب کند و چیزهای جدیدی بسازد. او می‌خواهد به هر کلاغی کاجی بدهد و به مار بگوید که غوک چقدر زیباست.

شعر در نهایت به ما یادآوری می‌کند که عشق، دوستی، و امید می‌توانند زندگی ما را تغییر دهند. شاعر با آرزوهایش نشان می‌دهد که هر فردی می‌تواند نقش مثبتی در جامعه داشته باشد و با محبت و توجه به دیگران، دنیای بهتری بسازد. این شعر دعوتی است برای بیداری، محبت، و ایجاد تغییرات مثبت در زندگی.

مطلب مشابه: شعر شماره ۶ از مجموعه اشعار سهراب سپهری؛ کوهساران مرا پر کن ای طنین فراموشی

مطلب مشابه: شعر شماره ۵ از مجموعه اشعار سهراب سپهری؛ ای درخور اوج ! آواز تو در کوه سحر …

پیشنهاد مرتبط

فال‌های سرگرم‌کننده روزانه

پیشنهادهای منتخب فال را متناسب با این بخش ببینید.

امیرسالار کریمی صابر
نویسنده: امیرسالار کریمی صابر

امیرسالار، نویسنده ارشد تیم تحریریه. از ابتدا در کنار مدیر مجموعه، در شکل‌دهی به هویت محتوایی سایت نقش داشته‌ام. هر آنچه در حوزه‌های سینما، ادبیات، فلسفه، اشعار و جملات کوتاه می‌خوانید، حاصل نگاه و قلم من است. بیش از ۵ سال است که به عنوان یکی از سئوکاران مجموعه، استراتژی محتوایی و بهینه‌سازی فنی سایت را نیز پیش می‌برم؛ تا مطالب نه تنها از نظر عمق و معنا ارزش خواندن داشته باشند، بلکه در فضای وب هم دیده شوند و به دست مخاطبِ واقعی‌شان برسند. نگارش بیوگرافی‌ها و مقالات تخصصی سایت نیز بخش دیگری از کار من است؛ آثاری که در آنها همیشه کوشیده‌ام دانش فنی را با نگاهی انسانی و روایی درآمیزم. باور همیشگی‌ام این بوده که فیلم‌ها را باید از چشمِ کتاب دید، شعرها را با نگاهِ فلسفی خواند و جملات را بهانه‌ای برای مکث کردن دانست.