شعر شماره ۱ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ تو را من چشم در راهم شباهنگام …

شعر شماره ۱ از مجموعه اشعار نیما یوشیج را برای شما دوستان قرار داده‌ایم. نیما با شکستن قالب‌های شعری کلاسیک و استفاده از فرم‌های جدید، راه را برای ظهور شعر نو هموار کرد. او از قافیه و وزن‌های متداول فاصله گرفت و به آزادی در بیان احساسات و افکار خود روی آورد. لازم به ذکر است که اشعار نیما یوشیج توسط خود او شماره گذاری نشده و این شماره گذاری توسط سایت روزانه صورت پذیرفته است. همچنین شعر شماره ۲ از مجموعه اشعار نیما یوشیج؛ ری را، صدا می‌آید امشب از پشت “کاچ “که بندآب را در سایت روزانه بخوانید.

شعر شماره ۱

تو را من چشم در راهم

شباهنگام

که می‌گیرند در شاخ تَلاجَن سایه ها رنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم

تو را من چشم در راهم

شباهنگام

در آن دم که بر جا دره‌ها چون مرده ماران خفتگانند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یادآوری یا نه،

من از یادت نمی‌کاهم

تو را من چشم در راهم.

مطلب مشابه: اشعار عاشقانه نیما یوشیج [ گلچین ۲۰ شعر رمانتیک نیما ]

تفسیر این شعر

این شعر از نیما یوشیج، شاعر بزرگ ایرانی، به زیبایی احساسات عمیق و انتظار را به تصویر می‌کشد. در ادامه، این شعر را به زبان ساده توضیح می‌دهم:

توضیح شعر:

شاعر در این شعر به کسی که دوستش دارد، اشاره می‌کند و در انتظار اوست. او در شب، به امید دیدار آن شخص، چشم به راه است.

1. “تو را من چشم در راهم”: شاعر می‌گوید که او در انتظار آن شخص است و چشم به راه اوست. این جمله نشان‌دهنده‌ی اشتیاق و امید اوست.

2. “شباهنگام”: این کلمه به زمان شب اشاره دارد و نشان می‌دهد که این انتظار در تاریکی شب اتفاق می‌افتد.

3. “که می‌گیرند در شاخ تَلاجَن سایه ها رنگ سیاهی”: شاعر به تصویرسازی از شب و سایه‌ها پرداخته است. “تَلاجَن” به نوعی درخت یا گیاه اشاره دارد و “سایه‌ها رنگ سیاهی” نشان‌دهنده‌ی تاریکی و غم است.

4. “وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم”: شاعر به دلخستگی و اندوهی اشاره می‌کند که از یاد آن شخص در دل او وجود دارد. این نشان می‌دهد که عشق و انتظار برای او همراه با درد و رنج است.

5. “در آن دم که بر جا دره‌ها چون مرده ماران خفتگانند”: شاعر به سکوت و خاموشی دره‌ها در شب اشاره می‌کند. این تصویر، حس تنهایی و سکوت را به خوبی منتقل می‌کند.

6. “در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام”: این بخش به زیبایی طبیعت اشاره دارد؛ نیلوفر (گلی زیبا) به پای سرو (درختی بلند) بند شده است. این تصویر ممکن است نمادی از عشق و وابستگی باشد.

7. “گرم یادآوری یا نه، من از یادت نمی‌کاهم”: شاعر می‌گوید که حتی اگر آن شخص او را فراموش کند یا به یادش نیفتد، او هرگز از یاد او غافل نخواهد شد.

در نهایت، شعر بیانگر احساس عمیق عشق، انتظار و درد ناشی از جدایی است. نیما با استفاده از تصاویر زیبا و زبان شاعرانه، حالتی عاطفی و تأمل‌برانگیز خلق کرده است.

مطلب مشابه: اشعار نیما یوشیج + مجموعه شعر و رباعایت عاشقانه و زیبای نیما یوشیج