رباعی شماره ۱۶ از رباعیات خیام؛ این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریست …
در این بخش از سایت ادبی و هنری روزانه رباعی شماره ۱۶ از رباعیات خیام را برای شما اهالی شعر آماده کرده ایم. رباعیات خیام تأثیر عمیقی بر ادبیات فارسی و حتی ادبیات جهانی داشتهاند. اشعار او به زبانهای مختلف ترجمه شده و الهامبخش شاعران و نویسندگان بسیاری در سراسر جهان بوده است. همچنین رباعی شماره ۱۷ از رباعیات خیام؛ این کهنه رباط را که عالم نام است … را در سایت روزانه بخوانید.
رباعی شماره ۱۶ خیام
این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریست
از دیدهٔ شاهی و دل دستوریست
هر کاسهٔ می که بر کف مخموریست
از عارض مستی و لب مستوریست
مطلب مشابه: رباعی شماره ۱۵ از رباعیات خیام؛ این کوزه چو من عاشقِ زاری بودهست …
مطلب مشابه: رباعی شماره ۱۴ از رباعیات خیام؛ این بحرِ وجود آمده بیرون ز نَهُفْت …
تفسیر این رباعی از خیام
این شعر زیبا از شاعر بزرگ ایرانی، خیام، دارای مضامین عمیق و فلسفی است. در ادامه، ابیات آن را به زبان سادهتر توضیح میدهیم:
▎بیت اول:
این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریست
• این کوزه که آبخوری است (محل نگهداری آب) متعلق به یک کارگر (مزدور) است.
از دیدهٔ شاهی و دل دستوریست
• این کوزه از نظر شاه (پادشاه) و دل کسی که دستور میدهد (دستوری) بسیار ارزشمند است.
توضیح:
در این بیت، شاعر به یک کوزه اشاره میکند که ممکن است ظاهراً ساده باشد، اما برای یک کارگر (مزدور) اهمیت زیادی دارد. این کوزه به نوعی نشاندهندهی ارزشها و دیدگاههای مختلف در جامعه است. از نظر شاه، این کوزه ممکن است بیاهمیت باشد، اما برای کارگر، آن چیزی است که زندگیاش را تأمین میکند.
▎بیت دوم:
هر کاسهٔ می که بر کف مخموریست
• هر کاسهای از شراب (می) که بر روی دستان کسی که مست است، قرار دارد.
از عارض مستی و لب مستوریست
• این کاسه از زیبایی مستی و لبهای پوشیده (مستور) ناشی میشود.
توضیح:
در این بیت، شاعر به شراب و حالت مستی اشاره میکند. او میگوید که هر کاسه شراب زیبایی خاصی دارد که به خاطر حالت مستی و لبهای پوشیده (شاید به دلیل راز و رمز در عشق) به وجود آمده است. به نوعی این بیت به لذتهای زندگی و زیباییهایی که در حالت مستی و عشق پیدا میشود، اشاره دارد.
این شعر به ما یادآوری میکند که ارزشها و زیباییها در زندگی ممکن است در نگاههای مختلف متفاوت باشند. چیزهایی که برای یک نفر بیاهمیت به نظر میرسند، برای دیگری میتوانند بسیار ارزشمند و زیبا باشند. این دیدگاه عمیق خیام در اشعارش نشاندهندهی فلسفهی عشق و زندگی است.
مطلب مشابه: رباعی شماره ۱۳ از رباعیات خیام؛ ای دل! چو زمانه میکند غمناکت …
مطلب مشابه: رباعی شماره ۱۲ از رباعیات خیام؛ ای چرخ فلک! خرابی از کینه توست …
