رباعی شماره ۱۳ از رباعیات خیام؛ ای دل! چو زمانه می‌کند غمناکت …

رباعی شماره ۱۳ از رباعیات خیام در روزانه برای همراهان عزیز روزانه آماده شده است. این شعر از خیام بزرگ همچون عمده آثار او دارای ابعاد فلسفی و عمیق است و قطعا مورد پسند شما قرار خواهند گرفت. در ادامه با ما همراه شوید. همچنین رباعی شماره ۱۴ از رباعیات خیام؛ این بحرِ وجود آمده بیرون ز نَهُفْت … را در سایت روزانه بخوانید.

رباعی شماره ۱۳

ای دل! چو زمانه می‌کند غمناکت

ناگه برود ز تن روانِ پاکت

بر سبزه نشین و خوش بِزی روزی چند

زآن پیش که سبزه بَردَمد از خاکت

مطلب مشابه: رباعی شماره ۱۲ از رباعیات خیام؛ ای چرخ فلک! خرابی از کینه توست …

مطلب مشابه: رباعی شماره ۱۱ از رباعیات خیام؛ ای آمده از عالم روحانی تفت …

تفسیر این شعر

این شعر از خیام، شاعر بزرگ ایرانی، به موضوعاتی چون غم، زندگی و لذت‌بردن از لحظات اشاره دارد. بیایید هر بیت را به زبان ساده توضیح دهیم:

1. ای دل! چو زمانه می‌کند غمناکت

   شاعر به دل خود خطاب می‌کند و می‌گوید وقتی که زمانه و دنیا تو را غمگین می‌کند…

2. ناگه برود ز تن روانِ پاکت

   …ناگهان روح پاکت از بدنت جدا می‌شود. این جمله به مرگ و جدایی روح از بدن اشاره دارد.

3. بر سبزه نشین و خوش بِزی روزی چند

   بنابراین، بهتر است که بر روی سبزه‌ها بنشینی و از زندگی لذت ببری و خوش باشی.

4. زآن پیش که سبزه بَردَمد از خاکت

   این لذت را تا قبل از آنکه سبزه (زندگی) از خاکت برداشته شود، تجربه کن. اینجا شاعر به فناپذیری زندگی و ضرورت بهره‌برداری از لحظات اشاره دارد.

خلاصه: خیام در این شعر به ما یادآوری می‌کند که با وجود غم‌ها و سختی‌های زندگی، باید از لحظات خوش و زیبای زندگی بهره ببریم و قبل از اینکه فرصت‌ها از دست بروند، از آنها لذت ببریم. این شعر به نوعی دعوت به شادی و زندگی در لحظه است.

مطلب مشابه: رباعی شماره ۱۰ از رباعیات خیام؛ امروز تو را دسترس فردا نیست …

مطلب مشابه: رباعی شماره ۹ از رباعیات خیام؛ اکنون که گل سعادتت پربار است …