قصه کودکانه با موضوع سگ 🐶؛ ۸ داستان جالب و بامزه درباره سگ ها
قصه کودکانه با موضوع سگ را در روزانه برای شما دوستان قرار دادهایم. خواندن قصه برای کودکان میتواند تجربهای مشترک و دلپذیر بین والدین و فرزندان باشد. این فعالیت میتواند پیوند عاطفی را تقویت کند و حس امنیت و محبت را در کودکان افزایش دهد.
فهرست قصه کودکانه با موضوع سگ
داستان کودکانه سگ با وفا
یکی بود یکی نبود. پسر کوچولویی زندگی میکرد که علاقه زیادی به حیوانات داشت و تمام آنها را دوست داشت.
این پسر سگی داشت که بسیار خوب و مهربان بود و آن نیز علاقه بسیار زیادی به پسر کوچولو داشت.
نام این سگ را پسر کوچک «بوبو» گذاشته بود و هر جا میرفت و هر کاری میکرد آن را نیز به همراه خود میبرد.
سگ باوفا نیز نسبت به صاحبش خیلی مهربان بود و هرگز از او جدا نمیشد.
این وضع ادامه داشت تا اینکه یک روز پسر کوچک ناگهان به بستر بیماری افتاد و دیگر نتوانست از اتاقش خارج شود.
پدر و مادرش برای او پزشک آوردند و قرار شد چند روزی در اتاق خود استراحت کند و از داروهایی که پزشک داده بود بخورد تا خوب شود.
سگ باوفا وقتی ارباب خود را بیمار دید دیگر نمیدانست از شدت تأثر و ناراحتی چه بکند. او مرتب زوزه میکشید و پارس میکرد و خودش را به اینطرف و آنطرف میانداخت.
پدر و مادر پسرک میخواستند سگ را آرام کنند ولی او دستبردار نبود. حیوان باوفا دلش میخواست اجازه بدهند او نیز در کنار پسرک باقی بماند. ولی پزشکی دستور داده بود هیچکس حتی آن سگ به اتاق پسر کوچک نرود. چون در غیر آن صورت بیماریاش شدت میگرفت.
سگ روزها در کنار پنجره اتاق پسرک میایستاد و پارس میکرد و پسر کوچولو که در بستر بیماری افتاده بود دلش برای او میسوخت اما خوب، کاری نمیتوانست بکند.
روزها یکی پس از دیگری گذشت و بالاخره پسر کوچک حالش بهتر شد. اولین کاری که کرد این بود که به حیاط خانهشان آمد.
سگ مهربان وقتی صاحب خود را دید دمش را جنباند و چند بار پارس کرد و بهطرف وی رفته و شروع به بوسیدن پاهای او نمود و به این وسیله شادمانی خودش را از شفا یافتن پسر کوچک ابراز داشت.
پسرک در کنار وی به روی زمین زانو زد و او را نوازش کرد و گفت:
– بوبو … خیلی متشکرم که به فکر من بودی تو حیوان خیلی خوبی هستی.
بوبو به پسرک نگریست و دمش را جنباند.
پسر کوچولو گفت:
– بوبو … من باید چند روزی به باغ عمویم بروم. چون آنجا آبوهوای خوبی دارد و پزشک گفته که اگر مدتی در آنجا استراحت کنم خیلی خوب است.
بوبو مثل آنکه بخواهد بگوید مرا هم با خودت ببر شروع به پارس کردن نمود و پسر کوچولو دستی به روی سر وی کشیده و گفت:
– آه… البته … البته که ترا هم با خود میبرم، ناراحت نباش کوچولو.
بوبو بازهم خوشحال شد و دمش را جنباند و به این وسیله از پسر کوچک سپاسگزاری کرد.
فردای آن روز پسر کوچک بهاتفاق سگ مهربان و باوفای خود به راه افتاد و به باغ عمویش که در همان نزدیکی قرار داشت رفت.
عموی پسر کوچولو تعداد زیادی حیوان داشت و بوبو از دیدن آنها غرق در تعجب شده بود.
سگ باوفا اولازهمه، چشمش به اسب قهوهایرنگی که در آنجا بود افتاد و پارس کنان بهطرف او رفت؛ اما وقتی نزدیک اسب رسید متوجه شد حیوان کاری با وی ندارد و نمیخواهد آزاری به او برساند آرام گرفت و با اسب دوست شد.
بوبو بازهم در باغ شروع به گردش کرد و ناگهان چشمش به چند مرغ و جوجه افتاد و متوجه شد که آنها از وی میترسند و از سر راهش کنار میروند.
سگ باوفا دلش میخواست با مرغها و جوجهها نیز دوست بشود و به همین جهت با مهربانی جلو رفت و به مرغ بزرگ گفت:
– من نمیخواهم آزاری به شما برسانم … من شمارا دوست دارم و میخواهم دوستتان باشم.
خانم مرغه زبان بوبو را نمیفهمید. ولی از حرکات وی فهمید که او قصد بدی ندارد و اجازه داد بچههایش با بوبو دوست شوند و بازی کنند.
اما در آن باغ چند گربه زندگی میکردند که نمیخواستند با بوبو دوست شوند.
مادر گربهها هر وقت بوبو را از دور میدید بچههایش را به راه انداخته و از سر راه وی کنار میرفت.
بوبو هرچه پارس میکرد و میگفت او نمیخواهد گربهها را اذیت کند خانم گربه باور نمیکرد.
این وضع ادامه داشت تا یک روز یکی از بچهگربهها وقتی داشت فرار میکرد ناگهان پایش لغزید و به داخل جوی آبی که از وسط باغ میگذشت افتاد.
بیچاره بچهگربه شروع به جیغ زدن کرد و با ناتوانی خودش را به اینطرف و آنطرف انداخت. بوبو که در همان نزدیکی بود دیگر درنگ نکرد؛ به داخل جوی پرید و با دندانش بهآرامی پشت کله بچهگربه را گرفته و او را از غرق شدن نجات داد و به کنار جوی آورده، به روی زمین نهاد.
مادر گربه که آن صحنه را دیده بود دانست که سگ قصد آزار بچههایش را ندارد جلو رفت و از وی تشکر کرد و شروع به خشک نمودن بچهاش کرد.
بهاینترتیب، سگ باوفا با گربهها نیز دوست شد و از آن بعد در آن باغ بهراحتی به زندگی پرداخت.
پسر کوچولو نیز هرروز به باغ میآمد و در میان گلها و گیاهان آنجا گردش میکرد و از اینکه سگ مهربانش با تمام حیوانات دوست شده است بسیار خوشحال و شادمان بود و از سگ باوفایش تشکر میکرد.
مطلب مشابه: قصه های بچگانه با موضوع گربه 🐱 (داستان های بامزه گربه)
مطلب مشابه: قصه بچگانه با موضوع امام علی؛ داستان های آموزنده از شجاعت آن حضرت
قصه کودکانه سگ کوچولو
یک روز آفتابی خیلی زیبا و دلپذیر، سگ کوچولو با خوشحالی در روستا میچرخید که چشمش به یک قصابی بزرگ افتاد. سگ کوچولو به استخونهای خوشمزهی داخل مغازه فکر کرد و آب از لب و لوچهاش راه افتاد.
در همین لحظه، قصاب مهربون از مغازه بیرون آمد و یک استخون چاق و چله برای سگ کوچولو پرتاب کرد. سگ کوچولو اصلا باورش نمیشد که همچین شانسی آورده. سریع استخون رو براداشت و با خوشحالی به سمت خونه دوید و دم کوچیکش رو برای تشکر از قصاب تکون داد.
در راه برگشت به خونه، سگ کوچولو از روی یک چشمهی بزرگ پرید و ناگهان عکس خودش که توی آب افتاده بود رو دید!! سگهای کوچولو اصلا معنی آینه و تصویر توی آب رو نمیدونن. به خاطر همین سگ کوچولو فکر کرد که اون یه سگ دیگست که یه استخون دستشه!!!
سگ کوچولو با خودش گفت:
من حتما باید اون استخون رو به دست بیارم!
پس سگ کوچولو استخون خودشو به کناری پرت کرد توی چشمهی آب پرید!!
چشمهی آب خیلی خیلی عمیق بود و سگ قصهی ما اصلا شناگر ماهری نبود. اون دست و پا میزدن تا بلکه بتونه به زمین خشک برسه!! بالاخره سگ کوچولو به سختی خودشو از آب بیرون کشید.
سگ کوچولو به خاطر از دست دادن استخونش کلی حسرت خورد و متاسف بود!! اون با ناراحتی و افسوس به خونه برگشت و در راه به این فکر کرد که چقدر حریص و طمع کار بودن کار مسخرهایست.
سگ مهربان و مزرعه دوستی
یکی بود یکی نبود، در مزرعه دوستی، انباری کوچک پر از کاه بود که حیوانات در آن استراحت میکردند. در بین آنها سگی زندگی میکرد که همه او را “سگ مهربان” صدا میکردند، چون با همه دوست بود.
یک روز، بچه گربهای که تازگی به مزرعه آمده بود، کنار سگ مهربان رفت و پرسید: «چرا همه تو را دوست دارند؟». سگ مهربان با لبخند گفت: «چون من با همه مهربان هستم و در کارها به آنها کمک میکنم. تو هم اگر اینکار را بکنی، همه دوستت خواهند داشت.». بچه گربه که حرفهای سگ مهربان را باور کرده بود، تصمیم گرفت مثل او با همه مهربان باشد.
نتیجه اخلاقی: مهربان بودن و کمک به دیگران باعث میشود دوستان زیادی داشته باشید.
مطلب مشابه: قصه کودکانه با موضوع صبر (۸ داستان کوتاه صبر و امید)
مطلب مشابه: قصه های بچگانه زیبا { ۱۱ داستان جذاب برای کودکان با هر سنی }
قصه کودکانه: سگ شجاع
در مزرعهی بزرگ و قشنگی، کنار حیوانات مختلف -که هرکدام در گوشهای زندگی میکردند و کاری انجام میدادند- سگ کوچولویی هم بود که وظیفهاش مراقبت از بقیهی حیوانات مزرعه بود. کار سگ کوچولو با سر زدن آفتاب شروع میشد و تا موقع تاریک شدن هوا ادامه پیدا میکرد. او روزها اطراف مرغ سفید و جوجههایش میگشت تا به آنها آسیبی نرسد و بتوانند با خیال راحت دانههایشان را بخورند. مواظب خانم گوسفند و برههایش بود تا از علفهای سبز و خوشمزه بخورند و زیر آفتاب گرم بهاری استراحت کنند. به بزغالههای بازیگوش، جای ظرف آبشان را نشان میداد تا تشنه نمانند، و همینطور کار میکرد و کار میکرد. اما هیچکدام از آنها هیچوقت از سگ کوچولو به خاطر زحمتهایی که میکشید تشکر نمیکردند.
یک شب، وقتی سگ کوچولو خسته از کار سخت، در لانهاش خوابیده بود با خودش گفت: «هیچکدام از حیوانات مزرعه مرا دوست ندارند. برای هیچکدام از آنها، بودن یا نبودن من فرقی نمیکند. آنها همه باهمدیگر دوست هستند. ولی هیچکدام با من دوست نمیشوند. حتماً از اینکه من یک سگ هستم ناراحتاند. پس من هم از فردا سعی میکنم دیگر مثل سگها نباشم و شکل یکی از آنها بشوم.»
با این فکر، سگ کوچولو آن شب را خوابید. صبح، وقتی خورشید خانم در آسمان درخشید و همهجا را با نور قشنگش روشن کرد، سگ کوچولو از لانهاش بیرون آمد و باعجله به سمت لانهی مرغ رفت. مرغ سفید با جوجههایش مشغول دانه خوردن بود. سگ کوچولو هم مثل آنها سرش را روی زمین خم کرد و شروع به برچیدن دانهها از روی زمین کرد. مرغ سفید با تعجب به او نگاه کرد. جوجههای کوچولو با دیدن این منظره از ترس، خودشان را پشت مادرشان قایم کردند. مرغ سفید هم با نگرانی همهی آنها را به لانه فرستاد و خودش هم پشت سر آنها وارد لانه شد و در را هم بست.
سگ کوچولو که تنها مانده بود، با تعجب به خودش گفت: «من که شبیه خود آنها شده بودم. پس چرا بازهم با من حرف نزدند و دوست نشدند؟»
در همین موقع خانمِ گوسفند را دید که دارد با برههایش از علفهای تازهی کنار پرچین مزرعه میخورد. باعجله به سمت آنها رفت و شروع به کندن و خوردن علفها کرد. برهها با تعجب به سگ کوچولو نگاه کردند و بعد با ترس خودشان را پشت مادرشان قایم کردند. خانم گوسفند هم کمی به سگ کوچولو خیره شد و بعد همراه برههایش به خانه برگشت.
سگ کوچولو بازهم تنها ماند. با خودش گفت: «من که مثل آنها غذا خوردم. پس چرا بازهم با من حرف نزدند و دوست نشدند؟»
در همین موقع چشمش به بزغالههای بازیگوش افتاد که لابهلای گلهای رنگارنگ، دنبال همدیگر میدویدند. سگ کوچولو باعجله بهطرف آنها دوید و با سروصدا آنها را دنبال کرد. اما بزغالهها که خیلی ترسیده بودند، بهسرعت خودشان را به لانهشان رساندند و در را هم بستند.
سگ کوچولو بازهم تنهای تنها ماند. با خودش گفت: «حتی با این کارها هم آنها مرا دوست ندارند. حالا که اینطور است من هم به لانهام میروم و دیگر بیرون نمیآیم.»
و سرش را پایین انداخت و با ناراحتی به لانهاش رفت و همانجا خوابید. ولی طولی نکشید که سروصدای حیوانات را شنید. باعجله بلند شد و به بیرون نگاه کرد و دید خانم گوسفند و برههایش، مرغ سفید و جوجههایش، و بزغالههای بازیگوش همه وحشتزده از پیش روباهی که به مزرعه راه پیدا کرده بود، فرار میکنند. سگ کوچولو بهسرعت از لانهاش بیرون پرید و درحالیکه با صدای بلند پاس میکرد، به سمت روباه دوید. روباه از دیدن سگ کوچولو ترسید و با سرعت فرار کرد و از بالای پرچین به آن سمت دوید و دور شد. حیوانات مزرعه با دیدن این منظره با خوشحالی پیش سگ کوچولو رفتند و درحالیکه نفسی بهراحتی میکشیدند و خیالشان راحت شده بود، از او تشکر کردند.
مرغ سفید گفت: «سگ کوچولو، با بودن توست که من و جوجههایم در امان هستیم.»
خانم گوسفند گفت: «وقتی تو نزدیک ما باشی، من و برههایم با خیال راحت در مزرعه میگردیم.» و بزغالهها گفتند: «اگر تو نباشی، ما از ترس نمیتوانیم از لانه بیرون بیاییم و زیر آفتابِ قشنگ بازی کنیم.»
سگ کوچولو با خوشحالی خندید. او فهمیده بود که لازم نیست ادای هیچکدام از آنها را دربیاورد تا با او دوست شوند. بلکه همینطور هم که هست او را دوست دارند و قدر زحماتش را میدانند. پس درحالیکه دمش را تکان میداد، سرش را بالا گرفت و گفت: «من همیشه همینطور که هستم باقی میمانم. سگی که وظیفهاش مراقبت از شما حیوانات مزرعه است، شما دوستان خوبم…»
و همه با خوشحالی به سر کارهای خودشان برگشتند.
قصه کودکانه سگ ولگرد و استخوان
روزی از روزها، یک سگ ولگرد به دنبال غذا می گشت که به یک مغازه قصابی رسید. او یک تکه استخوان پیدا کرد که مقداری گوشت به اون چسبیده بودپس استخوان را برداشت و پا ه فرار گذاشت تا جای امنی پیدا کند و از غذایی که پیدا کرده بودریال لذت ببردسگ قصه ما، شروع کرد به جویدن استخوان و چون استخوان خیلی بزرگ بود، حسابی تشنه شد.
پس کنار رودخانه ای رفت تا تشنگی اش را برطرف کند. او همچنان استخوان را با خودش می برد و نگران بو که مبادا سگ دیگه ای استخوانش را بدزددوقتی سگ به بالای پل رسید، به دور و برش نگاهی کرد تا ببیند که آیا می تواند استخوان را لحظه ای به زمین بگذارد و برود آب بخورد؟
که به طور اتفاقی عکس خودش رو از بالای پل توی آب دید. اون نتوانست بفهمد که اون عکس، سایه خودش است و فکر کرد که سگ دیگه ای با یک استخوان اونجاست و برای اینکه حریص بود، دلش می خواست که اون استخوان هم مال خودش باشه. برای همین شروع کرد با پارس کردن با این امید که اون سگ، بترسه و فرار کنه ولی از بخت بد، استخوانی که توی دهانش بود، افتاد توی آب رودخانه
مطلب مشابه: قصه های جالب و خنده دار (۱۱ قصه و داستان بامزه و جذاب)
مطلب مشابه: قصه کودکانه زیبا و آموزنده مناسب برای کودک 3 تا 7 ساله
سگی که میخواست قهرمان شود
روزی روزگاری، در دهکدهای سبز و آرام، سگی کوچولو به نام پارسو زندگی میکرد.
پارسو همیشه دلش میخواست قهرمان دهکده باشد؛ مثل سگ نگهبان بزرگی که از گوسفندها مراقبت میکرد یا مثل سگ آتشنشانی که آدمها را نجات میداد.
اما پارسو هنوز کوچک بود و هیچکس او را جدی نمیگرفت.
او هر روز تمرین میکرد: دویدن، پارس کردن و حتی شنا کردن در برکه.
ولی مردم دهکده فقط لبخند میزدند و میگفتند:
«پارسو، تو هنوز خیلی کوچولویی!»
یک روز تابستانی، باد تندی وزید و کلاه کوچک دخترک دهکده، نرگس، به داخل رودخانه افتاد!
نرگس گریه میکرد و نمیتوانست کاری کند.
پارسو تا دید، بیدرنگ به داخل آب پرید!
با تمام توان شنا کرد و دمش را تکان داد تا تعادلش حفظ شود.
بالاخره توانست کلاه را بگیرد و برای نرگس بیاورد.
همهی مردم دهکده دیدند و برایش دست زدند.
از آن روز، پارسو دیگر فقط یک سگ کوچولو نبود —
بلکه قهرمان واقعی دهکده شد ❤️
و او فهمید که برای قهرمان شدن، لازم نیست بزرگ یا قوی باشی؛
فقط باید دل بزرگی داشته باشی.
سگ کوچولو و کفش گِلی
در حیاط خانهی بزرگی، سگی بازیگوش به نام پاپی زندگی میکرد.
پاپی همیشه پر از انرژی بود؛ میدوید، میپرید و دنبال پروانهها میرفت.
اما یک مشکل داشت… هیچوقت یادش نمیماند کجا نباید برود!
یک روز باران زیادی باریده بود و حیاط پر از گل و لای شده بود.
مامان خانه تازه کفشهای تمیزش را دم در گذاشته بود تا خشک شوند.
پاپی با ذوق دوید و یکهو… شلپ!
پاهایش تا مچ توی گِل فرو رفت.
بعد با همان پاهای گِلی دوید سمت در و با خوشحالی پاهایش را روی کفشها گذاشت!
کفشها قهوهای و گِلی شدند 😅
مامان آمد و گفت:
«پاپی جان! چرا کفشهامو گِلی کردی؟»
پاپی گوشهایش را پایین آورد و آرام پارس کرد:
«وووف… ببخشید…»
مامان خندید و گفت:
«عیبی نداره، ولی باید کمکم کنی تمیزشون کنیم!»
آندو با هم کفشها را شستند.
پاپی یاد گرفت که بازی کردن خوب است،
اما باید مواظب وسایل دیگران هم باشد.
از آن روز، هر وقت میخواست بازی کند،
اول با دمش کف حیاط را بو میکرد تا مطمئن شود جای تمیزی است!
سگ کوچولو و ستارهی گمشده
سگی مهربان به نام روبی روی چمنها دراز کشیده بود و به آسمان نگاه میکرد.
او عاشق ستارهها بود و همیشه آرزو میکرد روزی بتواند یکی از آنها را از نزدیک ببیند. 🌟
ناگهان، درخشش عجیبی دید!
یکی از ستارهها از آسمان افتاد و در جنگل پشت خانه ناپدید شد!
روبی با هیجان دمش را تکان داد و گفت:
«وووف! من باید پیداش کنم!»
او از میان درختها دوید، صدای جیرجیرکها را شنید و نور کوچکی را دید که بین برگها میدرخشید.
نزدیکتر رفت و دید ستارهی کوچکی روی زمین افتاده و کمنور شده است.
روبی گفت:
«نترس کوچولوی درخشان، من کمکت میکنم!»
او برگهای نرم جمع کرد، ستاره را در میانشان گذاشت و آن را تا بالای تپه برد، جایی که آسمان نزدیکتر بود.
وقتی ستاره را بالا گرفت، ناگهان نوری درخشان دورش پیچید و ستاره آرام به آسمان برگشت.
قبل از اینکه ناپدید شود، صدای آرامی گفت:
«ممنونم روبی، تو دوستی از جنس نور داری!» 🌟
روبی لبخند زد، روی چمن دراز کشید و با خیال راحت خوابید.
از آن شب به بعد، هر وقت به آسمان نگاه میکرد،
میدید یکی از ستارهها بیشتر از بقیه چشمک میزند —
همان ستارهی کوچکی که حالا دوستش شده بود.
