شعر شماره ۲۹ از اشعار ترکی شهریار؛ خان ننه ، هایاندا قالدین بئله باشیوا دولانیم …

شعر شماره ۲۹ از اشعار ترکی شهریار را در روزانه بخوانید. اشعار شهریار نه تنها از نظر ادبی بلکه از نظر فرهنگی و اجتماعی نیز حائز اهمیت هستند و توانسته‌اند جایگاه ویژه‌ای در ادبیات فارسی پیدا کنند. همچنین شعر شماره ۳۰ از اشعار ترکی شهریار؛ سیزلاییر احوالیما صوبحه قدر تاریم منیم … را در سایت روزانه بخوانید.

شعر شماره ۲۹

خان ننه ، هایاندا قالدین

بئله باشیوا دولانیم

نئجه من سنی ایتیردیم !

دا سنین تایین تاپیلماز

سن اؤلن گون ، عمه گلدی

منی گه تدی آیری کنده

من اوشاق ، نه آنلایایدیم ؟

باشیمی قاتیب اوشاقلار

نئچه گون من اوردا قالدیم

قاییدیب گلنده ، باخدیم

یئریوی ییغیشدیریبلار

نه اؤزون ، و نه یئرین وار

« هانی خان ننه م ؟ » سوروشدوم

دئدیلر کی : خان ننه نی

آپاریبلا کربلایه

کی شفاسین اوردان آلسین

سفری اوزون سفردیر

بیرایکی ایل چکر گلینجه

نئجه آغلارام یانیخلی

نئچه گون ائله چیغیردیم

کی سه سیم ، سینم توتولدو

او ، من اولماسام یانیندا

اؤزی هئچ یئره گئده نمه ز

بو سفر نولوبدو ، من سیز

اؤزو تک قویوب گئدیبدیر ؟

هامیدان آجیق ائده ر کن

هامییا آجیقلی باخدیم

سونرا باشلادیم کی : منده

گئدیره م اونون دالینجا

دئدیلر : سنین کی تئزدیر

امامین مزاری اوسته

اوشاغی آپارماق اولماز

سن اوخی ، قرآنی تئز چیخ

سن اونی چیخینجا بلکی

گله خان ننه سفردن

ته له سیک روانلاماقدا

اوخویوب قرآنی چیخدیم

کی یازیم سنه : گل ایندی

داها چیخمیشام قرآنی

منه سوقت آل گلنده

آما هر کاغاذ یازاندا

آقامین گؤزو دولاردی

سنده کی گلیب چیخمادین

نئچه ایل بو اینتظارلا

گونی ، هفته نی سایاردیم

تا یاواش – یاواش گؤز آچدیم

آنلادیم کی ، سن اؤلوبسن !

بیله بیلمییه هنوزدا

اوره گیمده بیر ایتیک وار

گؤزوم آختارار همیشه

نه یاماندی بو ایتیکلر

خان ننه جانیم ، نولیدی

سنی بیرده من تاپایدیم

او آیاقلار اوسته ، بیرده

دؤشه نیب بیر آغلایایدیم

کی داها گئده نمییه یدین

گئجه لر یاتاندا ، سن ده

منی قوینونا آلاردین

نئجه باغریوا باساردین

قولون اوسته گاه سالاردین

آجی دونیانی آتارکن

ایکیمیز شیرین یاتاردیق

یوخودا ( لولی ) آتارکن

سنی من بلشدیره ردیم

گئجه لی ، سو قیزدیراردین

اؤزووی تمیزلیه ردین

گئنه ده منی اؤپه ردین

هئچ منه آجیقلامازدین

ساواشان منه کیم اولسون

سن منه هاوار دوراردین

منی ، سن آنام دؤیه نده

قاپیب آرادان چیخاردین

ائله ایستیلیک او ایسته ک

داها کیمسه ده اولورمو ؟

اوره گیم دئییر کی : یوخ – یوخ

او ده رین صفالی ایسته ک

منیم او عزیزلیغیم تک

سنیله گئدیب ، توکندی

خان ننه اؤزون دئییردین

کی : سنه بهشت ده ، الله

وئره جه ک نه ایستیور سن

بو سؤزون یادیندا قالسین

منه قولینی وئریبسه ن

ائله بیر گونوم اولورسا

بیلیرسن نه ایستیه رم من ؟

سؤزیمه درست قولاق وئر :

سن ایله ن اوشاخلیق عهدین

خان ننه آمان ، نولیدی

بیر اوشاخلیغی تاپایدیم

بیرده من سنه چاتایدیم

سنیلن قوجاقلاشایدیم

سنیلن بیر آغلاشایدیم

یئنیدن اوشاق اولورکن

قوجاغیندا بیر یاتایدیم

ائله بیر بهشت اولورس

داها من اؤز الله هیمدان

باشقا بیر شئی ایسته مزدیم

مطلب مشابه: شعر شماره ۲۸ از اشعار ترکی شهریار؛ محرم دیر ، خانیم زینب عزاسی بیزی سسلر حسینین کربلاسی …

مطلب مشابه: شعر شماره ۲۷ از اشعار ترکی شهریار؛ نه ظریف بیر گلین عزیزه سنی منه لایق تاری یاراتمیشدی !

تفسیر و ترجمه این شعر

# خان ننه ، هایاندا قالدین

بئله باشیوا دولانیم

خان ننه، دور سرت بگردم! کجا ماندی؟

# نئجه من سنی ایتیردیم !

دا سنین تایین تاپیلماز

چه [راحت] تو را از دست دادم. دیگر شبیه تو پیدا نخواهد شد.

# سن اؤلن گون ، عمه گلدی

منی گه تدی آیری کنده

روزی که تو مردی، عمه آمد و من را به روستای دیگری برد.

# من اوشاق ، نه آنلایایدیم ؟

باشیمی قاتیب اوشاقلار

من بچه بودم، چه می دانستم. سرم مشغول بچه ها بود.

# نئچه گون من اوردا قالدیم

قاییدیب گلنده ، باخدیم

چند روزی آنجا ماندم. وقتی برگشتم دیدم:

# یئریوی ییغیشدیریبلار

نه اؤزون ، و نه یئرین وار

رخت خوابت را جمع کرده اند. نه خودت هستی و نه رخت‌خوابت.

# « هانی خان ننه م ؟ » سوروشدوم

دئدیلر کی : خان ننه نی

پرسیدم خان ننه ام کجاست؟! گفتند خان ننه را

# آپاریبلا کربلایه

کی شفاسین اوردان آلسین

به کربلا برده اند که آنجا شفا بگیرد.

# سفری اوزون سفردیر

بیرایکی ایل چکر گلینجه

سفر دور و درازی دارد، تا بیاید یکی‌ دو سال طول می کشد.

# نئجه آغلارام یانیخلی

نئچه گون ائله چیغیردیم

چه سوزناک گریه می کردم، چند روز ناله و فریاد می کردم

# کی سه سیم ، سینم توتولدو

او ، من اولماسام یانیندا

به قدری که صدا و سینه ام گرفت. اگر من کنار او نباشم،

# اؤزی هئچ یئره گئده نمه ز

بو سفر نولوبدو ، من سیز

خودش هیچ جایی نمی تواند برود. چه شده که این بار بدون من

# اؤزو تک قویوب گئدیبدیر ؟

هامیدان آجیق ائده ر کن

خودش پاشده و رفته؟ وقتی با همه قهر کرده بودم،

# هامییا آجیقلی باخدیم

سونرا باشلادیم کی : منده

به همه چشم غره رفتم و گفتم که: من هم

# گئدیره م اونون دالینجا

دئدیلر : سنین کی تئزدیر

می روم به دنبالش! گفتند برای تو زود است

# امامین مزاری اوسته

اوشاغی آپارماق اولماز

بچه ها را که به زیارت قبر امام نمی توان برد

# سن اوخی ، قرآنی تئز چیخ

سن اونی چیخینجا بلکی

تو زود قرآن را بخوان و تمام کن تا شاید تا وقتی آن را تمام کنی

# گله خان ننه سفردن

خان ننه ات از سفر بیاید

# ته له سیک روانلاماقدا

اوخویوب قرآنی چیخدیم

با عجله در روان خواندن، قرآن را خواندم و تمام کردم

# کی یازیم سنه : گل ایندی

داها چیخمیشام قرآنی

که برایت بنویسم دیگر بیا که قرآن را تمام کرده ام!

# منه سوقت آل گلنده

آما هر کاغاذ یازاندا

برایم وقتی می آیی سوغاتی بگیر! ولی هر بار نامه ای برایت می نوشتم،

# آقامین گؤزو دولاردی

سنده کی گلیب چیخمادین

چشم های پدرم پر از اشک می شد. تو هم که نیامدی

# نئچه ایل بو اینتظارلا

گونی ، هفته نی سایاردیم

چند سال در انتظارت روز و هفته می شمردم

# تا یاواش – یاواش گؤز آچدیم

آنلادیم کی ، سن اؤلوبسن !

تا یواش یواش پی بردم که: تو مرده ای !

# بیله بیلمییه هنوزدا

اوره گیمده بیر ایتیک وار

چه بخواهم و چه نخواهم، هنوز هم در قلبم گمشده ای هست

# گؤزوم آختارار همیشه

نه یاماندی بو ایتیکلر

چشمم همیشه در حال جستجوست، چه بد است گمشده داشتن

# خان ننه جانیم ، نولیدی

سنی بیرده من تاپایدیم

خان ننه جانم! چه می شد اگر تو را دوباره پیدا می کردم!

# او آیاقلار اوسته ، بیرده

دؤشه نیب بیر آغلایایدیم

یک بار دیگر روی پاهایت یک دل سیر گریه می کردم

# کی داها گئده نمییه یدین

گئجه لر یاتاندا ، سن ده

که دیگر از پیشم نروی. شب ها وقتی می خوابیدیم هم

# منی قوینونا آلاردین

نئجه باغریوا باساردین

مرا در آغوش می کشیدی، چه با محبت مرا به سینه می فشردی

# قولون اوسته گاه سالاردین

آجی دونیانی آتارکن

گاه روی دستانت می خواباندی، در حالی که روزگار تلخ را فراموش کرده بودیم

# ایکیمیز شیرین یاتاردیق

یوخودا ( لولی ) آتارکن

دو تایی شیرین میخوابیدیم . در خواب جیش میکردم

# سنی من بلشدیره ردیم

گئجه لی ، سو قیزدیراردین

من تورا خیس میکردم و نیمه شب آب گرم می کردی

# اؤزووی تمیزلیه ردین

گئنه ده منی اؤپه ردین

خودت را تمیز می کردی و بار دیگر مرا می بوسیدی

# هئچ منه آجیقلامازدین

ساواشان منه کیم اولسون

هیچ وقت از من عصبانی نمی شدی. هرکسی با من دعوا می کرد،

# سن منه هاوار دوراردین

منی ، سن آنام دؤیه نده

تو هوادار من می ماندی. تو وقتی مادرم من را می زد،

# قاپیب آرادان چیخاردین

ائله ایستیلیک او ایسته ک

من را از وسط دعوا می کشیدی بیرون و با خود می بردی. چنین عشق گرمی،

# داها کیمسه ده اولورمو ؟

اوره گیم دئییر کی : یوخ – یوخ

دیگر در چه کسی پیدا می شود؟ دلم می گوید نه! نه!

# او ده رین صفالی ایسته ک

منیم او عزیزلیغیم تک

آن عشق عمیق و باصفا، آن یگانه معشوق من،

# سنیله گئدیب ، توکندی

خان ننه اؤزون دئییردین

با تو رفت و تمام شد. خان ننه خودت می گفتی

# کی : سنه بهشت ده ، الله

وئره جه ک نه ایستیور سن

که در بهشت خداوند هرچه بخواهی به تو می دهد

# بو سؤزون یادیندا قالسین

منه قولینی وئریبسه ن

این سخنت یادت بماند، به من قولش را داده ای

# ائله بیر گونوم اولورسا

بیلیرسن نه ایستیه رم من ؟

اگر فقط یک روز از زندگی ام مانده باشد، می دانی من چه می خواهم؟

# سؤزیمه درست قولاق وئر :

سن ایله ن اوشاخلیق عهدین

درست حرفم را گوش کن: زمان کودکی ام با تو!

# خان ننه آمان ، نولیدی

بیر اوشاخلیغی تاپایدیم

خان ننه چه می شد اگر بار دیگر کودکی ام را باز می یافتم!

# بیرده من سنه چاتایدیم

سنیلن قوجاقلاشایدیم

بار دیگر به تو می رسیدم و تو را در آغوش می کشیدم

# سنیلن بیر آغلاشایدیم

یئنیدن اوشاق اولورکن

با تو گریه می کردم در این کودکی دوباره

# قوجاغیندا بیر یاتایدیم

ائله بیر بهشت اولورس

بار دیگر در آغوشت می آرمیدم، گویی که بهشت است

# داها من اؤز الله هیمدان

باشقا بیر شئی ایسته مزدیم

دیگر بجز این از خدایم چیزی نمی خواستم.

مطلب مشابه: شعر شماره ۲۶ از اشعار ترکی شهریار؛ بیر اوشاقلیقدا خوش اولدوم اودا یئر گؤی قاچاراق …

مطلب مشابه: شعر شماره ۲۵ از اشعار ترکی شهریار؛ ای صفاسین اونودمایان قافقاز گلمیشم ذوق آلام مراقیندان …