غزل شماره ۲۲ از غزلیات صائب تبریزی؛ رُتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ ترا
غزل شماره ۲۲ از غزلیات صائب تبریزی را در روزانه بخوانید. صائب در غزلیات خود به کارگیری تصاویر شاعرانه و تشبیهات زیبا را به خوبی انجام داده است. این ویژگیها باعث میشود که شعر او برای خواننده جذاب و تاثیرگذار باشد. همچنین غزل شماره ۲۳ از غزلیات صائب تبریزی را در سایت روزانه بخوانید.
غزل شماره ۲۲
رُتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ ترا
شوخی چشمِ غزالان است زِهگیر ترا
میشود سرسبز از عمرِ ابد، آن را که کِشت
دادهاند از چشمهٔ خضر آبِ شمشیر ترا
چرخ نتواند نگاهِ کج به مجنونِ تو کرد
شیر میبوسد زمین از دور، نخجیر ترا
شاهدِ گویاست بر حسنِ تمام اجزای تو
ناتمامی، در کفِ نقاش، تصویر ترا
وه چه سلطانی، که بر گردن عزیزِ مصر را
منّتِ زلفِ گرهگیرست زنجیر ترا
حسنِ دوراندیش آمادهاست از خط گِردِ مشک
تا کند در منتهای حسن، تعمیر ترا
میشمارد گوهرِ شهوار را اشکِ یتیم
قلبِ صائب چون فریبد دیدهٔ سیر ترا؟
مطلب مشابه: غزل شماره ۲۱ از غزلیات صائب تبریزی؛ یک نظربازست نرگس چشمِ بیمارِ ترا
مطلب مشابه: غزل شماره ۲۰ از غزلیات صائب تبریزی؛ از جهان تا رشتهتابی دسترس باشد ترا
تفسیر این شعر
این شعر از شاعر بزرگ ایرانی، صائب تبریزی است و به زیبایی و ویژگیهای خاص معشوق اشاره دارد. بیایید هر بیت را به زبان ساده توضیح دهیم:
1. رُتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ ترا / شوخی چشمِ غزالان است زِهگیر ترا
• در این بیت، شاعر به زیبایی معشوق اشاره میکند و میگوید که زیبایی او به قدری زیاد است که میتوان آن را با پر یک پری مقایسه کرد. همچنین، چشمان او به اندازهای زیباست که مانند شوخی و بازی چشمهای غزالان است.
2. میشود سرسبز از عمرِ ابد، آن را که کِشت / دادهاند از چشمهٔ خضر آبِ شمشیر ترا
• اینجا شاعر میگوید که اگر کسی عشق و محبت به معشوق را بکارد، نتیجهاش همیشه سرسبز و پر بار خواهد بود. آب چشمهٔ خضر (چشمهای که در افسانهها باعث زندگی جاودانه میشود) به زندگی و شجاعت معشوق تشبیه شده است.
3. چرخ نتواند نگاهِ کج به مجنونِ تو کرد / شیر میبوسد زمین از دور، نخجیر ترا
• در این بیت، شاعر به عشق دیوانهوار مجنون به لیلی اشاره دارد و میگوید که هیچ چیز نمیتواند به او آسیب بزند. حتی شیر (نماد قدرت) نیز از دور به او احترام میگذارد.
4. شاهدِ گویاست بر حسنِ تمام اجزای تو / ناتمامی، در کفِ نقاش، تصویر ترا
• شاعر میگوید که زیبایی معشوق به قدری واضح و روشن است که مانند یک شاهد گویا است. همچنین، نقاشی که تصویر او را میکشد، نمیتواند تمام زیباییهای او را به تصویر بکشد.
5. وه چه سلطانی، که بر گردن عزیزِ مصر را / منّتِ زلفِ گرهگیرست زنجیر ترا
• در اینجا شاعر به زیبایی زلفهای معشوق اشاره میکند و میگوید که زلفهای او مانند زنجیری بر گردن عزیز مصر (یعنی یوسف) است. این زنجیر نشاندهنده جذابیت و قدرت معشوق است.
6. حسنِ دوراندیش آمادهاست از خط گِردِ مشک / تا کند در منتهای حسن، تعمیر ترا
• این بیت به زیبایی معشوق اشاره دارد که همیشه در حال فکر کردن به بهترین شکل خود است و میخواهد خود را بهتر کند.
7. میشمارد گوهرِ شهوار را اشکِ یتیم / قلبِ صائب چون فریبد دیدهٔ سیر ترا؟
• در اینجا شاعر اشاره میکند که زیبایی معشوق مانند جواهرات باارزش است. همچنین، شاعر از خود میپرسد چگونه دل او (صائب) میتواند با زیبایی معشوق فریب بخورد.
به طور کلی، این شعر دربارهی زیبایی، عشق و ویژگیهای خاص معشوق است و شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا احساسات عمیق خود را بیان کرده است.
مطلب مشابه: غزل شماره ۱۹ از غزلیات صائب تبریزی (تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست را)
مطلب مشابه: غزل شماره ۱۸ از غزلیات صائب تبریزی (من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را)
