انشا هرکه بامش بیش برفش بیشتر؛ ۱۰ انشا زیبای بلند و کوتاه

انشا درباره هرکه بامش بیش برفش بیشتر را در روزانه قرار داده‌ایم. انشا به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا مهارت‌های نوشتاری خود را تقویت کنند. با تمرین نوشتن انشا، فرد می‌تواند نحوه‌ی ساختاردهی جملات، استفاده از واژگان مناسب و ایجاد انسجام در متن را یاد بگیرد.

انشا در مورد هرکه بامش بیش برفش بیشتر با مقدمه و نتیجه گیری

مقدمه: خداوند به هرکس نعمتی داده و فراخور همان نعمت هم به انسان کار و مسئولیت داده است. به گروهی پول و ثروت و به عده ای هم زیبایی و به یکی هم هوش و ذکاوت، اما در این میان کسانی که ثروت و مال بیشتری دارند، شرایط شان فرق دارد.

بدنه: کسانی که ثروت فراوان دارند. مال و منال جمع کرده‌اند و خدم و اطرافیان زیادی دارند و مرتب درگیر حسابرسی، مرتب کردن و رسیدگی به ثروت خود هستند یعنی بیشتر وقتشان را صرف این امور می‌گردد. این ضرب المثل یعنی اگر تعداد بام هایت زیاد باشد هر روز مجبوری هنگام بارش برف بام های زیادی را جارو کنی، یعنی اگر ثروت فراوان داری وقت زیادی هم لازم داری و برعکس فقرا و نیازمندان و مستمندان چنانچه پول و ثروت و اندوخته زیادی ندارند کار اضافی هم ندارند و روز و اموراتشان به آسانی می گذرد آرام سر بر بالش می گذارند و صبح هم نگرانی ندارند.

دیگر نگران محافظت از اموالشان نیستند می دانند که چیزی ندارند تا از آن مراقبت کنند. خاطرشان جمع است که همه داشته هایشان کنارشان است و امکان هیچ گونه دزدی وجود ندارد آنان بالششان زمین است و محافظشان هم خداست. اینکه ثروت فراوانی ندارند دلخور و ناراحت نیستند.

چون می‌دانند آرامش سهمشان است . و در مقابل افرادی که ثروت و مال و داراییشان زیاد است ، نگران هستند که کی و چه زمانی و چه شبی از دستشان برود و روزانه مشغول رسیدگی به این امور هستند و باید مرتب از دیگران برای امورشان کمک بخواهند. پس این ثروت گاهی موجب درد سر هم می شود. پس هر چیزی به اندازه خوب و مفید است و بهتر است اعتدلال رعایت گردد.

نتیجه گیری: هر کس که سرش بیشتر شلوغ باشد، کارش هم بیشتر خواهد بود. پس بهتر است در زندگی برنامه درستی هم داشته باشید و اگر چنانچه به لطف خدا ثروتی داشتید خدا و مستمندان را فراموش نکنید.

مطلب مشابه: انشا درباره دیدن یک شکارچی از دریچه چشم یک آهو (۱۰ انشا جدید)

مطلب مشابه: معنی ضرب المثل نه به آن شوری شور نه به این بی نمکی (تاریخچه و انشا)

انشا درباره هرکه بامش بیش برفش بیشتر

مقدمه: هرکه بامش بیش برفش بیشتر، یعنی در دنیا هر کس امورات روزمره زیادی دارد، کارهایش زیاد بوده و صبح تا شب مشغول کار و تلاش و مسافرت و رفت و آمد است تا بتواند کارهایش را مرتب کند.

بدنه: یادمان باشد که هر گاه نعمتی و ثروتی داریم باید قدرش را بدانیم و مغرور نشویم تا نعمت های خدا مستمر باشد و همیشگی، چنانچه روزو شب مشغول جمع کردن مال و ثروت و دارایی هستیم باممان زیاد است و باید تلاش و کارمان بیشتر باشد.

کسانی که هیچ مالی و ثروت اضافی ندارند، خوب می دانند که غمی و ناراحتی و استرسی هم ندارند. روزگارشان ساده می گذرد و همواره در آرامش و خوبی و خوشی هستند. کسانی که نه باری دارند و نه کارخانه ای و نه باشگاهی، شب و روز کارگری می کنند و همیشه در پی لقمه نانی حلال هستند و این رمز آرامش و آسایششان است.

روزهایی را که ثروتمندان در ناراحتی کاهش قیمت ارز و دلار و طلا هستند در کنار خانواده گرم و راحت زندگی می کنند و نگرانی ندارند، بیکار نیستند ولی پرمشغله هم نیستند، روزهای زندگی را در یاد خدا و عبادت می گذرانند، در مقابل دیگران ناهارشان را داخل ماشین و با نگرانی می خورند تا به کار برسند و امور کارخانه و صرافی و دلار را هم مرتب کنند.

کسانی که شب خسته سر به بالش می گذارند، صبح قبل از طلوع خانه را ترک می کنند حتی یادشان می رود که فرزندشان کلاس چندم است و همواره به علت داشتن کار زیاد چندان از شرایط کودکان خود مطلع نیستند. پس بهتر است بدانیم که داشتن بام زیاد هم گاهی خطرات زیادی دارد و انسان مجبور است که همه را به جان بخرد تا روزگار سپری شود.

انسان هایی که درگیری دنیایی زیادی دارند همواره به خودشان هم نمی رسند و گاهی فرصت از دست می رود و بیمار می شوند. غرق کار و رفت و آمد می شوند و بی خوابی اذیت می کند و دچار بیماری های روحی و روانی هم می شوند. پس در هر زمان که کار و مشغله زیاد شد از دیگران کمک بخواهید و زندگی را بر خودتان آسان کنید.

نتیجه گیری: زیادی بام شما را از خدا و زندگی غافل نکند تا بتوانید راحت و آسوده روزگار بگذرانید و همواره در آرامش و آسایش باشید. در امور کار و زندگی دیگران را هم سهیم کنید و موجب درآمد زایی برای دیگران هم شوید تا خداوند از شما راضی باشد.

هر که بامش بیش برفش بیشتر

این مطلب در باره افرادی گفنه می شود که هر چه بیشتر سرمایه داشته باشند به همان نسبت حرص و طمع وگرفتاری و درد سری بیشتری دارند ولی افراد بی مایه لقمه ای نان می خورند وبیخیال از همه چیزی دنیا ، بدون دغدغه به زندگی راحتی خود ادامه می دهند.

بارها این جمله را شنیده‌ایم “هر که بامش بیش، برفش بیشتر” این جمله دارای پیام‌های فراوانی برای ماست که چگونه توشه سفر خود را ببندیم تا موقعی که می‌خواهیم حساب آن را پس دهیم کمتر وقت بگیرد.

 یکی از نعمت‌هایی که خداوند به برخی از افراد داده ثروت و دارایی است که می‌تواند اسباب عذاب و گرفتاری برای انسان باشد و هر انسانی می‌تواند این ثروت و مال را در راه‌های مختلف خرج کند اما آنچه مهم است این است که خداوند روزی درباره همین دارایی‌ها از ما حساب پس می‌گیرد.

 یکی از پادشاهان عمرش به سر آمد و دار فانی را بدرود گفت و به سوی عالم باقی شتافت چون وارث و جانشینی نداشت وصیت کرد.بامداد نخستین روز پس از مرگش اولین کسی که از دروازه ی شهر در آید تاج شاهی را بر سر وی نهند و کلیه ی اختیارات مملکت را به او واگذار کنند.

اتفاقا فردای آن روز؛اولین فردی که وارد شهر شد گدائی بود که در همه ی عمر مقداری پول اندوخته و لباسی کهنه و پاره که وصله بر وصله بود به تن داشت.

ارکان دولت و بزرگان وصیت شاه را به جای آوردند و کلیه خزائن و گنجینه ها به او تقدیم داشتند و او را از خاک مذلت بر داشتند و به تخت عزت و قدرت نشاندند.پس از مدتی که درویش به مملکتداری مشغول بود.به تدریج …

بعضی از امرای دولت سر از اطاعت و فرمانبرداری وی پیچیدند و پادشاهان ممالک همسایه نیز از هر طرف به کشور او تاختند.درویش به مقاومت برخاست و چون دشمنان تعدادشان زیادتر و قوی تر بود به ناچار شکست خورد و بعضی از نواحی و برخی از شهرها از دست وی بدر رفت. درویش از این جهت خسته خاطر و آرزده دل گشت.

 در این هنگام یکی از دوستان سابقش که در حال درویشی رفیق سیر و سفر او بود به آن شهر وارد شد و یار جانی و برادر ایمانی خود را در چنان مقام و مرتبه دید به نزدش شتافت و پس از ادای احترام و تبریک و درود و سلام گفت ای رفیق شفیق شکر خدای را که گلت از خار برآمد و خار از پایت بدر آمد.بخت بلندت یاوری کرد و اقبال و سعادت رهبری؛تا بدین پایه رسیدی!

درویش پادشاه شده گفت:ای یار عزیز در عوض تبریک؛تسلیت گوی آن دم که تو دیدی غم نانی داشتم و امروز تشویش جهانی!

رنج خاطر و غم و غصه ام امروز در این مقام و مرتبه صدها برابر آن زمان و دورانی است که به اتفاق به گدائی مشغول بودیم و روزگار می گذراندی

مطلب مشابه: انشا با موضوع چگونه خلاق باشیم؟ (۷ انشا با مقدمه، بدنه و نتیجه گیری)

مطلب مشابه: انشا درباره خاطره شب یلدا؛ ۹ انشا کوتاه و بلند جدید و ادبی

انشا درباره هر که بامش بیش برفش بیشتر

مقدمه:ما در ایران عزیزمان ضرب المثل ها و حکایت های زیادی با داستان و اتفاق های زیادی برخورداریم که یکی از ضرب المثل ها ن«هرکه بامش بیش برفش بیشتر»می باشد.

تنه انشا:در روزکاران قدیم،در میان این همه ادم،دو همسایه دیوار به دیوار زندگی می کردند که یکی پیرمردی تنها و سالخورده بود و دیگری جوانی بشاش وکمتجربه.پیرمرد خانه ایی کوچک و درویشانه ایی داشت که برای مردی تنها کافی بود.اما دراین میان جوان کم تجربه برای خود خانه ایی بزرگ ساخته بود و همیشه پیرمرد را برای خانه ی کوچکش مسخره می کرد و پیرمرد هربار در مقابل سخنان گستاخانه ی جوان سکوت می کرد .گذشت و گذشت تا به فصل سرما و زمستان رسید،ابرهای سیاه امدند و گلوله های سفید برف از اسمان فرو امدند و بر روی سقف خانه ها و زمین و درختان نشست.نشست و ارتفاعش زیاد شد.به حدی که اهالی روستا به فکر برف روبی افتادند تا مبادا از سنگینی برف سقف بالای سرشان ریزشکند و دراین زمستان سرد و یخ بندان اواره شوند.پیرمرد و جوان نیز پاروهای خود را ازانباری بیرون اوردند وشروع به برف روبی کردند.پیرمرد به دلیل داشتن خانه ایی کوچک و سقفی کم زود کارش به اتمام رسید و توانست سقفش رااز برف خالی کند،اما مرد جوان به علت داشتن خانه و سقف بزرگ هنوز نیمی از برف را به پایین نفرستاده بود در حالی که از خستگی و سرمای زیاد توان ماندن نداشت.پیرمرد که باتجربه بود و همیشه در مقابل سخنان جوان گستاخ سکوت می کرد این بار لب به سخت گشود  و گفت «هرکه بامش یبش برفش بیشتر»

نتیجه گیری:هیچ زمان کسی را به تمسخر و سخره نگیریم،زیرا که ممکن است به همان علت مورد امتحان و خشم خداوند قرار بگیریم.بنابراین برای هرچه که خود یا دیگران دارند شکرگذار باشیم و هیچوقت برای چیزی کسی را مسخره نکنیم و علاوه براین کسی که چیز زیادتری دارد چه از نظر مال و ثروت و چه از نظر عشق و علاقه و محبت،مشکلات و سختی های ان هم زیادتراست.بنابراین باید با صبر و شکیبایی در مقابل سختی ها و مشکلات ایستادگی کنیم تا دراین مسیر موفق شویم

بازنویسی ضرب المثل هر که بامش بیش برفش بیشتر

در روزگاران قدیم در یک کوچه قدیمی دو همسایه دیوار به دیوار زندگی می کردند .

یکی از همسایگان یک پیرمرد تنها و سالخورده و دیگری یک جوان بشاش و کم تجربه بود .

خانه ی پیرمرد بسیار کوچک و مناسب برای زندگی یک نفر اما خانه ی جوان برعکس خانه پیرمرد بسیار بزرگ بود .

پسر جوان همیشه پیرمرد را به خاطر خانه ی کوچکش مسخره می کرد درمقابل نیز پیرمرد فقط سکوت می کرد .

این ماجرا همچنان ادامه داشت تا اینکه فصل سرما و زمستان سر رسید .

روزی برف بسیار شدیدی از آسمان بارید و تمام سطح روستا و درختان را پوشاند .

شدت برف به اندازه ای بود که همسایه ها به فکر برف روبی افتادند تا مبادا برف های جمع شده باعث ریزش سقف خانه هایشان شود .

در این میان پیرمرد و جوان با پاروهای خود به پشت بام رفته و شروع به برف روبی کردند .

برف روبی پیرمرد به سرعت پایان یافت اما جوان پس از برف روبی نیمی از بام خانه ی خود به نفس نفس افتاد .

وقتی که پسر جوان از خستگی بیش از حد نشسته بود ، پیرمرد او را نگاه کرد و درمقابل تمامی بی احترامی ها و گستاخی های جوان با لبخند گفت :

هر که بامش بیش برفش بیشتر

از این ضرب المثل قدیمی می توان نتیجه گرفت هرکسی اگر چیزی را بیش از حد موردنیاز خود داشته باشد از جمله مال و ثروت یا عشق ، به همان اندازه نیز مشکلات و سختی های بیشتری را پیش رو دارد

مطلب مشابه: معنی ضرب المثل شمشیر را غلاف کردن (با داستان و انشا)

مطلب مشابه: انشا با موضوع اگر من رئیس جمهور بودم، چه می‌کردم؟ (۱۰ انشا جدید)

انشا درباره هرکه بامش بیش برفش بیشتر پایه هفتم

مقدمه:

ضرب‌المثل «هرکه بامش بیش، برفش بیشتر» یکی از حکمت‌های ایرانی است که به مفهوم مسئولیت و عواقب تصمیمات و انتخاب‌های افراد اشاره دارد. این ضرب‌المثل به ما یادآوری می‌کند که هر فردی به تناسب جایگاه و مسئولیت‌های خود، بار سنگینی را بر دوش دارد و باید آمادگی پذیرش عواقب آن را نیز داشته باشد. در این انشا، به توضیح مفهوم این ضرب‌المثل و اهمیت آن در زندگی روزمره می‌پردازم.

بدنه:

وقتی به این ضرب‌المثل فکر می‌کنم، به یاد می‌آورم که در زندگی هر یک از ما، مسئولیت‌ها و وظایفی وجود دارد که باید به آنها توجه کنیم. مثلاً کسی که در یک خانواده بزرگ‌تر است، ممکن است مسئولیت‌های بیشتری نسبت به دیگران داشته باشد. این مسئولیت‌ها می‌توانند شامل مراقبت از خواهر و برادرها، کمک به والدین در کارهای خانه یا مدیریت هزینه‌های خانواده باشند. در این حالت، فشار و استرس بیشتری بر دوش او خواهد بود، اما در عوض، فرصت‌های بیشتری نیز برای یادگیری و رشد شخصی به دست خواهد آورد.

این ضرب‌المثل همچنین به ما یادآوری می‌کند که در انتخاب‌های خود دقت کنیم. اگر تصمیم به آغاز یک کسب‌وکار یا پروژه جدید بگیریم، باید بدانیم که مسئولیت‌ها و چالش‌های بیشتری بر عهده‌مان خواهد بود. در عوض، موفقیت در این مسیر نیز می‌تواند پاداش بزرگی به همراه داشته باشد. بنابراین، باید آماده باشیم که با تمام سختی‌ها و چالش‌ها روبه‌رو شویم.

از سوی دیگر، این ضرب‌المثل می‌تواند به ما یادآوری کند که در هر موقعیتی، باید به دیگران نیز احترام بگذاریم. ممکن است کسی در موقعیتی بالاتر از ما باشد و مسئولیت‌های بیشتری بر دوش داشته باشد. بنابراین، به جای قضاوت سریع، باید درک کنیم که هر فردی در زندگی خود چالش‌ها و مشکلات خاص خود را دارد و نباید از مسئولیت‌های او غافل شویم.

نتیجه گیری:

در نهایت، ضرب‌المثل «هرکه بامش بیش، برفش بیشتر» به ما این نکته را یادآوری می‌کند که هر چه مسئولیت‌ها و بار بیشتری بر دوش داشته باشیم، باید آماده‌تر و مقاوم‌تر باشیم. این ضرب‌المثل ما را به سمت پذیرش مسئولیت‌های بیشتر و تلاش برای موفقیت در زندگی هدایت می‌کند. در زندگی، هر انتخابی که می‌کنیم، عواقبی دارد و باید برای آنها آمادگی داشته باشیم. به یاد داشته باشیم که موفقیت و رشد شخصی همیشه با چالش‌ها و مسئولیت‌ها همراه است و این همان چیزی است که ما را به انسان‌های بهتری تبدیل می‌کند.

انشا با موضوع هرکه بامش بیش برفش بیشتر

مقدمه:

ضرب‌المثل «هرکه بامش بیش، برفش بیشتر» یک جمله حکیمانه و عمیق است که به نوعی به زندگی و مسئولیت‌های افراد اشاره دارد. این جمله به ما یادآوری می‌کند که هرچه فردی در زندگی‌اش دارای امتیازات و نعمت‌های بیشتری باشد، به همان اندازه نیز باید انتظار مشکلات و چالش‌های بیشتری را داشته باشد. در این انشا، به تحلیل این ضرب‌المثل و تأثیرات آن در زندگی می‌پردازم.

بدنه:

این ضرب‌المثل به طور کلی به دو مفهوم اساسی اشاره دارد: اول، مسئولیت‌پذیری و دوم، نوسان در زندگی. وقتی می‌گوییم «هرکه بامش بیش»، به نوعی به افرادی اشاره می‌کنیم که دارای موقعیت‌های اجتماعی، اقتصادی و خانوادگی بالاتری هستند. این افراد ممکن است به خاطر امکانات و منابع بیشتری که دارند، زندگی راحت‌تری داشته باشند، اما این به این معنا نیست که آنها هیچ مشکلی نداشته باشند.

افرادی که دارای بام‌های بزرگتری هستند، باید مسئولیت‌های بیشتری نیز بپذیرند. به عنوان مثال، یک مدیر در یک شرکت بزرگ ممکن است درآمد بیشتری نسبت به یک کارمند ساده داشته باشد، اما در عوض، مسئولیت‌های بیشتری نیز بر عهده دارد. او باید تصمیمات مهمی بگیرد که بر روی زندگی دیگران تأثیر می‌گذارد. بنابراین، هرچه بام بزرگ‌تر باشد، برف یا چالش‌ها نیز بیشتر می‌شود.

همچنین، این ضرب‌المثل به ما یادآوری می‌کند که زندگی همیشه پر از چالش است. هر کسی که به دنبال موفقیت و پیشرفت در زندگی است، باید آماده باشد که با مشکلات و چالش‌های مختلفی روبه‌رو شود. وقتی شما در مسیر رسیدن به اهداف بزرگ هستید، طبیعی است که با موانع بیشتری نیز مواجه شوید. بنابراین، این ضرب‌المثل به ما می‌آموزد که باید از هر چالشی که به ما ارائه می‌شود، درس بگیریم و برای مقابله با آنها آماده باشیم.

نتیجه‌گیری:

در نهایت، ضرب‌المثل «هرکه بامش بیش، برفش بیشتر» به ما نشان می‌دهد که در زندگی، هر موفقیتی که به دست می‌آوریم، با مسئولیت و چالش‌هایی نیز همراه است. این جمله ما را ترغیب می‌کند که به جای فرار از مشکلات، با آنها روبه‌رو شویم و از تجربیات خود بیاموزیم. در واقع، زندگی پر از فراز و نشیب است و این ما هستیم که باید با عزم و اراده، در برابر چالش‌ها ایستادگی کنیم و به سمت اهدافمان حرکت کنیم. به همین دلیل، باید بدانیم که هر بامی که می‌سازیم، باید آمادگی پذیرش برف‌های بیشتری را نیز داشته باشیم.

مطلب مشابه: انشا با موضوع یک روز عادی من چگونه می‌گذرد؟ (۸ انشا زیبا)

مطلب مشابه: انشا درباره روزی که نمره خوبی گرفتم (۵ انشا پایه های مختلف)

انشا در مورد هر که بامش بیش برفش بیشتر

انشا اول: دزد در خانه خاله

بند مقدمه (زمینه سازی)

به خاطر می‌آورم که چند سال پیش خانه خاله‌ام را دزد زد. خانواده خاله‌ام هراسان بودند و من از مادرم شنیدم که حجم زیادی طلا و پول از خانه آن‌ها دزدیده شده است. خانواده خاله‌ام بسیار ثروتمند بودند و ما در وضعیت مالی متوسطی قرار داشتیم. با آمدن دزد به خانه‌شان، حجم زیادی پول و طلا و نیز اشیاء عتیقه و … به سرقت رفته بود.

بندهای بدنه (متن نوشته)

خاله‌ام بسیار ناراحت بود و از این که چه قدر پول و طلا از دست داده‌اند، به زمین و زمان ناسزا می‌گفت. از آن جایی که خانه آن‌ها خالی بوده و خانواده خاله‌ام در مسافرت بودند، دزد فرصت پیدا کرده بود که تمام وسعت خانه را بررسی کرده و تمام اشیاء گران قیمت را به سرقت ببرد. خاله مرتب بر خود نفرین می‌فرستاد که به این سفر خارجی رفته و برای مدتی طولانی خانه را خالی گذاشته است.

دلم برای خاله‌ام می‌سوخت، اما در عین حال چیزهایی که می‌گفت برایم جالب بود. از آن جایی که ما هیچ وقت سفر خارجی نمی‌رفتیم و در خانه‌مان هم پول و طلا و اشیاء گران قیمت یافت نمی‌شد، چنین اتفاقی را نمی‌توانستیم تجربه کنیم.

با خود تصور می‌کردم که اگر دزد به خانه ما می‌آمد، جز قالی کهنه و طلاهای بدلی مادرم، چه چیزی می‌توانست برایش چشمگیر باشد؟! اگر آقای دزد گول می‌خورد و طلاهای بدلی مادرم را به جای طلای اصلی به سرقت می‌برد، حین فروش آن‌ها چقدر مایوس می‌شد! در ضمن ما هیچ وقت به سفر خارجی نمی‌رفتیم که قرار باشد خانه‌مان برای مدتی خالی بماند و سر و کله دزد در آن پیدا شود. با این حساب به طور کلی از رفت و آمد آقای دزد، خیال جمع بودیم.

بند نتیجه (جمع بندی)

در ماجرای این دزدی از خانه خاله و شبیه سازی آن در منزل خودمان، به این نتیجه رسیدم که قدیمی‌ها درست می‌گویند که هر که بامش بیش برفش بیشتر! خاله که مال و منال بیشتری داشت، در مواجهه با دزد چیزهای بیشتری از دست داده بود. اما ما که چیز ارزشمندی در خانه نداشتیم، دزد هم نمی‌توانست صدمه‌ای به اموالمان برساند.

یک خاطره خنده دار از افطاری مدرسه

بند مقدمه (زمینه سازی)

اگر قرار باشد انشایی در مورد هر که بامش بیش برفش بیشتر بنویسم، جا دارد به خاطره‌ای بامزه در کنار دوستانم اشاره کنم. افطاری مدرسه بود و تمام دانش آموزان به این مراسم افطاری دعوت شده بودند. سفره‌ای بزرگ و طولانی پهن شده و از دانش آموزان خواسته شد تا دور تا دور سفره بنشینند. در این سفره افطاری انواع و اقسام خوراکی‌ها چیده شده بود. باید بگویم که متاسفانه یا خوشبختانه از ظروف یک بار مصرف هم خبری نبود و همه ظروف چینی و ملامین بودند. این یعنی قرار است بعد از اتمام افطاری، تمام ظروف شسته شوند!

بندهای بدنه (متن نوشته)

همگی دور سفره افطاری نشستیم. بچه‌ها با هم شوخی می‌کردند و ناظم مدرسه نیز آن‌ها را به سکوت دعوت می‌کرد. اگر چه ما هنوز به سن تکلیف نرسیده بودیم، اما شرکت در مراسم افطاری برایمان لطف خاصی داشت. دعای قبل از افطار را گوش دادیم و اذان نیز تلاوت شد. سپس ناظم به ما گفت که می‌توانیم شروع کرده و از غذاها و خوراکی‌های داخل سفره افطاری میل کنیم. همان طور که گفتم؛ سفره شلوغ و پر از خوراکی‌های رنگارنگ بود.

من به آهستگی کمی شله زرد در بشقابم ریختم و مشغول خوردن شدم. اما دوست کناری‌ام ظرف شله زرد را مقابل خود گذاشت و با ولع شروع به خوردن آن کرد. باز من مقداری آش در ظرف خود ریختم و او یک ظرف آش کامل را برداشت و تمام آن را نوش جان کرد. این اتفاق در مورد تمام غذاهایی که در نزدیکی ما قرار داشت، رخ داد.

به همین شکل من از هر غذایی چند قاشق در بشقاب مقابلم می‌ریختم و دوست کناری‌ام هر غذایی را با ظرف اصلی‌اش برمی‌داشت و میل می‌کرد. در آخر مقابل من همان یک بشقاب و یک قاشق و چنگال بود و او چندین بشقاب و کاسه تخلیه شده مقابل خود داشت!

بند نتیجه (جمع بندی)

در نهایت ماجرای خنده‌داری که گفتم، اتفاق افتاد. ناظم مدرسه از بچه‌ها تشکر کرد که در این مراسم شرکت داشتند و از آن‌ها خواست تا هر کدام ظرف‌های خود را به آشپزخانه مدرسه برده و در آن جا، آن‌ها را یک به یک بشویند. صف طویلی شکل گرفت. من فقط یک بشقاب و قاشق و چنگال در دست داشتم، اما دوستم کوهی از ظروف را به بغل گرفته بود و باید تک تک آن‌ها را می‌شست. خنده‌ای کردم و به او که ماتم شستشوی آن همه ظرف را گرفته بود، گفتم: هر که بامش بیش برفش بیشتر!

مطلب مشابه: انشا در مورد کتاب + چند انشای زیبای ادبی با موضوع کتاب و کتاب خواندن

مطلب مشابه: انشا درباره اردوی دانش آموزی + ۹ انشا ادبی کوتاه و بلند

انشا در مورد ضرب المثل هرکه بامش بیش برفش بیشتر پایه هشتم

این ضرب المثل بر گرفته از داستان زیر است.

روزی پادشاه یک سرزمین بزرگ و ثروتمند بیمار شد. او که فرزند و جانشینی نداشت وصیت کرد تا مردم کشورش بعد از مرگ او اولین کسی که وارد شهر شد را به عنوان جانشینش بپذیرند.

بعد از مرگ پادشاه، مردم طبق گفته ی او منتظر شدند تا شخصی از دروازه شهر وارد شود تا آن فرد را به عنوان پادشاه بر تخت بنشانند.

در همین هنگام گدایی که همیشه به دنبال تکه نانی این طرف و آن طرف می رفت از دروازه وارد شهر شد.

مردم خوشحال شدند و گدا را به قصر برده و گفته ی پادشاه را با او در میان گذاشتند و از آن پس او به عنوان پادشاه انتخاب شد.

حالا مسئولیت های زیادی بر دوش گدا بود و او باید یک کشور را اداره می کرد، همچنین او مخالفانی داشت و مجبور بود دائم با آن ها نیز در جنگ و دعوا باشد.

روز ها گذشت و یکی از دوستان صمیمی و قدیمی گدا به آن شهر آمد و زمانی که شنید دوستش پادشاه شده است با خود فکر کرد سری به او بزند و احوالش را بپرسد.

گدا به قصر رفت و پس از تبریک به پادشاه، از او بسیار تعریف کرد، اما پادشاه با ناراحتی رو به دوستش کرد و گفت: ” روزگار تو از من بهتر است زیرا آن زمان که مثل تو گدایی بودم تنها دغدغه ی من پیدا کردن تکه نانی بود اما حالا که پادشاه شده ام تشویش، سختی ها و رنج های زیادی را باید تحمل کنم.”

گدا نیز در پاسخ پادشاه گفت : ” هر که بامش بیش برفش بیش تر”

پس از آن، این ضرب المثل در میان مردم رواج پیدا کرد و درباره ی افرادی به کار می رود که جایگاه یا ثروت زیادی داشته باشند. در این زمان است که آن ها سختی ها و استرس بیش تری را باید تحمل کنند تا دارایی خود را حفظ کنند.

اما کسانی که جایگاه پایین تر یا ثروت کم تری دارند دارای مسئولیت کم تری نیز هستند و در نتیجه آسوده تر زندگی می کنند.

مطلب مشابه: انشا بهترین نعمت خدا به انسان‌ها از نظر شما چیست؟ ۱۰ انشا جدید زیبا

مطلب مشابه: انشا بهترین دوست من چگونه فردی است؟ (۸ انشا کوتاه و بلند)