اگر کلاس اولی دارید بخوانید؛ توصیه هایی که والدین کلاس اولی ها باید بدانند

اولین روز مدرسه، برای کودکانمان می تواند بسیار هیجان انگیز و همچنین همراه با استرس نیز باشد. این شما والدین هستید که می توانید با همراهی فرزندتان به وی آرامش داده و کارهایی کنید که بتواند راحت تر با محیط جدیدش برای تحصیل علم و دانش خو بگیرد.

اگر کلاس اولی دارید بخوانید؛ آنچه والدین کلاس اولی ها باید بدانند

توصیه به والدین کلاس اولی

برای نخستین بار که کودکانمان می خواهند به مدرسه بروند معمولاً هم خودشان دلهره و اضطراب دارند و هم والدین. اگر شما هم در خانه فرزند کلاس اولی دارید بهتر است توصیه های زیر را جدی گرفته و عملی کنید:

  1. همراهی کردن کودک در روزهای اول سال تحصیلی بسیار مهم است. حتی اگر فرصت کافی نداشتهباشید، در چند روز اول مدرسه، فرزندتان را هنگام رفتن به مدرسه و برگشتن همراهی کنید. اگر همراه کودک به مدرسه می آیید، پس بهتر است که بموقع حاضر شوید. فراموش نکنید زود رسیدن و انتظار کشیدن زیاد هم ، ممکن است باعث خستگی و تشویش کودک شود.
  2. به موقع دنبال فرزند خود بیایید و به حرفهای او در راه بازگشت به منزل با علاقه گوش بدهید. این نشانه احترام شما به او و پذیرفتن او به عنوان یک شخصیت از سوی شماست.
  3. سعی کنید هنگام ورود کودک به منزل غذا آماده باشد، زیرا تغذیه نامناسب و گرسنه ماندن از عوامل بروز پرخاشگری و لجبازی در کودک است.
  4. می توانید ضمن همراهی ، به او بیاموزید که وجود شما را به عنوان یک همراه موقت بپذیرد تا مراقبت شما موجب اتکای بیش از اندازه او به شما نشود. خوابیدن بموقع و کافی اهمیت زیادی دارد.
  5. به او اطمینان دهید آموزگارش مهربان است و او را حمایت خواهد کرد. برای کودک ، هیچ کس در محیط بیرون از خانه نمی تواند دلسوزتر و موثرتر از آموزگارش باشد. کودک باید دریابد که در محیط یا خانه دومش ، سرپرست دومی دارد و او معلم اوست.
  6. وقتی کودک به خانه برمیگردد، حداقل یکی از اعضای خانواده (مخصوصاً مادر) منتظرش باشد.
  7. حواستان باشد که کودک غذایش را بموقع خورده و به اندازه کافی استراحت کرده باشد. اگر فرزندتان از هم اکنون که آغاز ورود به دبستان است با لزوم برنامه ریزی و رعایت نظم و انضباط آشنا شود، بدون شک در آینده از مشکلات ناشی از بی نظمی رنج نخواهد برد.
  8. فرزندتان را هر شب به موقع و در ساعت معینی (مثلاً ۹ شب) بخوابانید.
  9. کفش و لباس او باید خارج از منزل تمیز و مناسب بیرون باشد. حواستان باشد از لباسهای دارای آرم و نشانه و نیز عکسهای خارجی استفاده نکنید. البته استفاده نکردن از لباسهای آرم دار و منقوش به عکس ، به معنای استفاده نکردن از لباسهای رنگین و متنوع نیست.
  10. به فرزند دلبندتان آموزش دهید تا بتواند به تنهایی وسایل مدرسه اش را جمع کند و از شما انتظار انجام آن را نداشته باشد. اینگونه می توانید کودکی مستقل و منظم بار بیاورید.
  11. نوع پوشاک کودک در سالهای آغاز دبستان می تواند تاثیر زیادی در انتخاب های بعدی او در سنین بالا بگذارد. دنیای بچه ها، دنیای رنگی و سرشار از تخیل است.
  12. فرزند دانش آموزتان را با ظاهر آراسته به مدرسه بفرستید تا نزد هم کلاسی های خود شرمنده و خجالت زده نشود.
  13. از دادن پول برای خوراکی و چیزهای دیگر به کودک کلاس اولی خودداری کنید. به جای اینکار می توانید خوراکی مناسب و مورد نیاز او را قبلا تهیه کنید و در اختیارش قرار دهید.
  14. بهتر آن است که نام دانش آموز را با کمک خودش روی وسایل شخصی مدرسه اش بنویسید.
  15. مطمئن شوید کودک شما لیوان، دستمال و وسایل شخصی خود را به همراه دارد و یادآور شوید که وسایل فقط مخصوص استفاده خود اوست.برای کودک مشارکت و همکاری با دیگران ، نباید به معنای استفاده از وسایل شخصی فرد دیگر معنا دهد.
  16. از مدرسه به عنوان حربه ای برای تنبیه استفاده نکنید. مثلاً نگویید: “اگر مشق هایت را ننویسی، به معلم می گویم!”
  17. اگر احساس می کنید که فرزند شما از رفتن به مدرسه بیم دارد، در راه با او صحبت کنید و به او اطمینان دهید که جای هیچ نگرانی ای نیست. بازگو کردن خاطرات گذشته او را سرگرم و دلگرم خواهد کرد.
  18. این بیم کاذب، نتیجه جدا شدن کودک از محیط خانه و ورود او به محیطی است که هیچ گونه آگاهی در مورد آن ندارد و همچنین پیوستن به جمع دیگر دانش آموزان است.
  19. اگر فرزندتان مشکل جسمی و روانی خاصی دارد، حتماً با اولیای مدرسه در میان بگذارید.
  20. نقش اولیای خانه و مدرسه ، باید کاستن این تعارضات باشد. کمترین تعارض رفتاری میان پدر و مادر و اولیای مدرسه، بر رفتار و شخصیت کودک موثر است.
  21. به او اطمینان دهید آموزگارش مهربان است و او را حمایت خواهد کرد. برای کودک ، هیچ کس در محیط بیرون از خانه نمی تواند دلسوزتر و موثرتر از آموزگارش باشد. کودک باید دریابد که در محیط یا خانه دومش ، سرپرست دومی دارد و او معلم اوست.
  22. از درگیری و نزاع حتی به صورت لفظی و در حضور فرزندان پرهیز و از کم جلوه دادن اهمیت تحصیل و کسب دانش حتی در قالب طنز و شوخی جدا خودداری کنید، چرا که تکرار این رویه کم کم موجب دلسردی و عدم اطمینان دانش آموز به آینده تحصیلی اش خواهد شد.
  23. به برنامه ملاقاتی که آموزگاران یا مدیریت مدرسه برای شما تهیه کرده اند، توجه و از حضور بی موقع در مدرسه خودداری کنید.
  24. اگر تفاوت های مدرسه و خانواده برای کودک تشریح شده و برتری های محیط دوم برایش بازگو شوند، به مرور از بیم کاذب کاسته می شود. او را تشویق کنید که مشکلات خود را با آموزگارش در میان بگذارد.
  25. معاونان مدرسه ، نقش بسیار مهمی در ایجاد انضباط و علاقه مندی کودکان در محیط واحد آموزشی دارند. جایگاه با اهمیت معاونان را به فرزند خود گوشزد کنید و به او بگویید به توصیه های معاون مدرسه گوش فرا دهد.
  26. در طول سال تحصیلی، ارتباط خود را با انجمن اولیاء و مربیان مدرسه و معلمان حفظ کنید و در ارائه پیشنهادها و همکاری با آنان دریغ نورزید.

امیدواریم که فرزند شما سال تحصیلی بدون مشکلی در کنار شما داشته باشد.

همچنین بخوانید:

مشکلات کلاس اولی ها

مشکلات معلم و دانش آموز

بهانه های نرفتن به مدرسه

فرزندم مشق نمی نویسد

ممکن است شما دوست داشته باشید