انواع جراحی زیبایی صورت و بدن؛ معرفی ۳۲ عمل رایج؛ کاربردها، عوارض و مراقبت‌های دوره نقاهت

پیش از انتخاب عمل زیبایی باید چه اهداف، خطرات و محدودیت‌هایی را بررسی کرد؟

جراحی زیبایی برای بعضی افراد راهی برای اصلاح یک ویژگی ظاهری، بازگرداندن تناسب اندام پس از کاهش وزن یا بارداری و کم‌کردن نشانه‌های افزایش سن است. بااین‌حال، هیچ عمل زیبایی—even اگر رایج، کوتاه یا سرپایی توصیف شود—کاملاً بدون خطر نیست. نتیجه هر جراحی به عواملی مانند ساختار بدن، وضعیت سلامت، مهارت جراح، کیفیت مرکز درمانی، مراقبت‌های پس از عمل و واقع‌بینانه بودن انتظارهای فرد بستگی دارد.

اصطلاح «جراحی پلاستیک» حوزه گسترده‌ای را شامل می‌شود که هم جراحی‌های ترمیمی و بازسازی‌کننده و هم جراحی‌های زیبایی را در بر می‌گیرد. جراحی ترمیمی معمولاً برای بهبود عملکرد یا بازسازی بافت آسیب‌دیده انجام می‌شود، درحالی‌که هدف اصلی جراحی زیبایی، تغییر یا متناسب‌تر کردن ظاهر یک بخش از صورت یا بدن است. در بعضی عمل‌ها مانند رینوپلاستی، جراحی پلک، کوچک کردن سینه یا جراحی فک، اهداف درمانی و زیبایی ممکن است هم‌زمان وجود داشته باشند.

در این راهنمای جامع با معروف‌ترین انواع عمل جراحی زیبایی صورت و بدن، کاربرد هر روش، محدودیت‌ها، عوارض احتمالی، نکات انتخاب جراح و مراقبت‌های عمومی قبل و بعد از عمل آشنا می‌شوید. مطالب این مقاله جایگزین معاینه، تشخیص یا توصیه اختصاصی پزشک نیست.

جراحی زیبایی چیست و چه تفاوتی با جراحی ترمیمی دارد؟

جراحی زیبایی یا Cosmetic Surgery مجموعه‌ای از روش‌های جراحی است که برای تغییر اندازه، شکل، تقارن یا تناسب یکی از بخش‌های بدن انجام می‌شود. این عمل‌ها می‌توانند روی پوست، چربی، عضله، غضروف، استخوان یا بافت سینه انجام شوند.

جراحی ترمیمی یا Reconstructive Surgery بیشتر با هدف بازگرداندن عملکرد یا بازسازی ظاهر طبیعی پس از آسیب، سوختگی، نقص مادرزادی، سرطان یا جراحی قبلی انجام می‌شود. برای مثال، بازسازی سینه پس از جراحی سرطان یک عمل ترمیمی است؛ اما افزایش حجم سینه در فرد سالم معمولاً در گروه جراحی‌های زیبایی قرار می‌گیرد.

مرز میان این دو گروه همیشه کاملاً جدا نیست. جراحی بینی ممکن است هم ظاهر بینی را متناسب‌تر کند و هم انسداد تنفسی را کاهش دهد. بلفاروپلاستی نیز گاهی علاوه بر جوان‌تر کردن چشم‌ها، میدان دیدی را که به‌دلیل افتادگی شدید پلک محدود شده است بهبود می‌دهد.

انواع عمل جراحی زیبایی در یک نگاه

چه کسانی گزینه مناسبی برای جراحی زیبایی هستند؟

مناسب بودن یک فرد برای جراحی فقط با توجه به سن یا ظاهر تعیین نمی‌شود. سلامت عمومی، کیفیت پوست، نوع بافت، سابقه جراحی، بیماری‌های زمینه‌ای، مصرف دارو، سبک زندگی و هدف فرد نیز اهمیت دارند.

به‌طور کلی، متقاضی مناسب باید از سلامت جسمی قابل قبول برخوردار باشد، هدف مشخص و شخصی داشته باشد، از نتیجه جراحی انتظار واقع‌بینانه داشته باشد و بتواند مراقبت‌ها و محدودیت‌های دوران نقاهت را رعایت کند.

جراحی زیبایی نباید با هدف نجات یک رابطه، شبیه شدن کامل به فردی دیگر، رفع تمام مشکلات روحی یا رسیدن به «بی‌نقصی» انجام شود. نتیجه نامطلوب یا متفاوت با انتظار می‌تواند بر سلامت روان فرد اثر بگذارد و تصمیم برای انجام عمل نباید عجولانه باشد.

چه افرادی ممکن است نیاز به بررسی بیشتر داشته باشند؟

وجود دیابت کنترل‌نشده، مشکلات انعقادی، بیماری قلبی یا ریوی فعال، عفونت، ضعف سیستم ایمنی، سابقه لخته خون، نوسان شدید وزن یا مصرف دخانیات می‌تواند خطر جراحی را افزایش دهد. در این شرایط، عمل ممکن است تا زمان کنترل مشکل به تعویق بیفتد یا پزشک روش دیگری را پیشنهاد کند.

افرادی که بخش زیادی از روز را صرف نگرانی درباره یک نقص بسیار کوچک یا نامشهود می‌کنند نیز باید پیش از جراحی از نظر اختلال بدشکلی بدن یا BDD بررسی شوند. انجام جراحی لزوماً نگرانی ناشی از این اختلال را برطرف نمی‌کند.

معروف‌ترین انواع عمل زیبایی صورت

۱. عمل بینی یا رینوپلاستی

رینوپلاستی یکی از شناخته‌شده‌ترین جراحی‌های زیبایی صورت است. در این عمل، جراح می‌تواند استخوان، غضروف، پوست یا ترکیبی از این ساختارها را تغییر دهد تا اندازه، فرم، زاویه یا تناسب بینی با سایر اجزای صورت بهتر شود.

عمل بینی ممکن است برای اصلاح قوز، پهنای استخوان بینی، افتادگی یا بزرگی نوک بینی، عدم تقارن سوراخ‌ها، انحراف ظاهری یا بدشکلی ناشی از ضربه انجام شود. در بعضی افراد، اصلاح ساختار داخلی بینی برای بهتر شدن تنفس نیز هم‌زمان ضروری است.

دو رویکرد اصلی رینوپلاستی، روش باز و بسته هستند. انتخاب روش به پیچیدگی تغییرات، ساختار بینی، سابقه عمل قبلی و ترجیح جراح بستگی دارد و نمی‌توان یک روش را برای تمام افراد بهتر دانست.

خونریزی، عفونت، واکنش به بیهوشی، نامتقارن شدن بینی، باقی ماندن مشکل تنفسی، تغییر حس پوست، سوراخ شدن تیغه بینی، اختلال بویایی و نیاز به جراحی ترمیمی از عوارض احتمالی هستند. نتیجه نهایی نیز ممکن است تا زمان کاهش کامل تورم مشخص نشود.

برای مطالعه جزئیات بیشتر، مطلب رینوپلاستی و مراقبت‌های پس از عمل بینی را در روزانه بخوانید.

۲. سپتورینوپلاستی و اصلاح هم‌زمان تیغه بینی

سپتورینوپلاستی ترکیبی از اصلاح فرم ظاهری بینی و اصلاح تیغه یا ساختارهای داخلی آن است. این جراحی برای افرادی مطرح می‌شود که علاوه بر نارضایتی از ظاهر بینی، مشکلاتی مانند گرفتگی مزمن، انحراف تیغه یا اختلال عبور هوا دارند.

سپتوپلاستی به‌تنهایی یک عمل درمانی برای اصلاح تیغه بینی است و الزاماً شکل بیرونی بینی را تغییر نمی‌دهد. بنابراین اصطلاح سپتوپلاستی نباید به‌جای رینوپلاستی یا برعکس استفاده شود.

۳. جراحی ترمیمی بینی

جراحی ترمیمی یا ثانویه بینی برای اصلاح مشکلات باقی‌مانده از عمل قبلی انجام می‌شود. بافت اسکار، کاهش ذخیره غضروف و تغییرات ایجادشده در عمل اول، این جراحی را پیچیده‌تر می‌کند. گاهی برای بازسازی ساختار بینی به غضروف گوش یا دنده نیاز است.

وجود تورم، عدم تقارن یا نارضایتی در ماه‌های ابتدایی پس از عمل الزاماً به معنی نیاز به جراحی مجدد نیست. تصمیم‌گیری درباره عمل ترمیمی باید پس از کامل شدن بخش عمده روند ترمیم و با نظر جراح انجام شود.

۴. جراحی پلک یا بلفاروپلاستی

بلفاروپلاستی برای برداشتن یا جابه‌جایی پوست و چربی اضافه پلک بالا، پلک پایین یا هر دو انجام می‌شود. این جراحی می‌تواند پف پلک، کیسه زیر چشم و بخشی از افتادگی پوست اطراف چشم را کاهش دهد.

در بعضی افراد، پوست اضافه پلک بالا آن‌قدر زیاد است که میدان دید را محدود می‌کند. در این شرایط، جراحی علاوه بر اثر ظاهری، کاربرد عملکردی نیز دارد. بااین‌حال، بلفاروپلاستی تمام تیرگی زیر چشم، افتادگی ابرو یا چروک‌های پنجه کلاغی را برطرف نمی‌کند.

خشکی و تحریک چشم، خونریزی، عفونت، دشواری موقت یا طولانی‌مدت در بستن چشم، برگشتن لبه پلک پایین به بیرون، تغییر حس مژه‌ها، حساسیت به نور، باقی ماندن اسکار و نیاز به جراحی اصلاحی از عوارض احتمالی هستند.

۵. لیفت ابرو، پیشانی و شقیقه

لیفت ابرو یا پیشانی برای بالا بردن بافت افتاده ناحیه پیشانی و اصلاح موقعیت ابروها انجام می‌شود. این عمل ممکن است ظاهر خسته یا اخم‌آلود صورت را کاهش دهد و چین‌های عمیق پیشانی را بهتر کند.

لیفت شقیقه معمولاً بیشتر بر بخش خارجی ابرو و ناحیه کنار چشم اثر می‌گذارد. انتخاب میان لیفت کلاسیک، آندوسکوپی یا روش‌های محدودتر به میزان افتادگی، خط رویش مو، ضخامت پوست و نتیجه مورد انتظار بستگی دارد.

آسیب عصبی، عدم تقارن ابروها، تغییر خط رویش مو، بی‌حسی، ریزش موی موضعی اطراف برش، اسکار و نیاز به اصلاح از خطرات احتمالی این جراحی هستند.

توضیحات تکمیلی در مطلب لیفت ابرو و شقیقه در دسترس است.

۶. لیفت صورت یا ریتیدکتومی

لیفت صورت برای بهبود افتادگی پوست و بافت‌های عمقی بخش میانی و پایینی صورت انجام می‌شود. در جراحی‌های مدرن، هدف فقط کشیدن پوست نیست؛ بلکه لایه‌های زیرین صورت نیز متناسب با وضعیت بیمار جابه‌جا یا سفت می‌شوند.

این جراحی می‌تواند افتادگی گونه، عمیق شدن خطوط کنار دهان، شل شدن خط فک و بخشی از پوست اضافه صورت را کاهش دهد، اما بافت و کیفیت سطح پوست را به‌تنهایی اصلاح نمی‌کند. برای لک، منافذ، چروک‌های سطحی یا آسیب آفتاب ممکن است درمان‌های پوستی جداگانه لازم باشد.

لیفت صورت روند طبیعی افزایش سن را متوقف نمی‌کند. خونریزی یا هماتوم، عفونت، آسیب عصبی، تغییر حس پوست، ریزش مو کنار برش، اسکار قابل مشاهده، عدم تقارن و مشکلات ترمیم زخم از عوارض احتمالی هستند.

۷. لیفت گردن و جراحی غبغب

غبغب به تجمع چربی، شل شدن پوست یا افتادگی عضلات زیر چانه و گردن گفته می‌شود. درمان مناسب آن به علت ایجاد غبغب بستگی دارد.

در فردی که پوست نسبتاً سفت و چربی موضعی دارد، ممکن است لیپوساکشن زیر چانه کافی باشد. در صورت شل‌شدگی پوست یا جدا شدن نوارهای عضلانی گردن، لیفت گردن و اصلاح عضله پلاتیسما می‌تواند مناسب‌تر باشد. گاهی نیز اصلاح چانه عقب‌رفته برای متعادل‌تر شدن نمای گردن ضروری است.

خونریزی، عفونت، نامتقارن شدن خط فک، آسیب عصبی، تغییر حس، تجمع مایع، اسکار و نتیجه کمتر از انتظار از خطرات احتمالی هستند.

۸. جراحی زیبایی گوش یا اتوپلاستی

اتوپلاستی برای نزدیک کردن گوش‌های برجسته به سر، اصلاح چین‌های غضروفی، متقارن کردن گوش‌ها یا تغییر اندازه و فرم بخش خارجی گوش انجام می‌شود. این جراحی می‌تواند در کودکان دارای رشد کافی گوش و همچنین بزرگسالان انجام شود.

محل برش اغلب در پشت گوش یا میان چین‌های طبیعی قرار می‌گیرد. عفونت، خونریزی، عدم تقارن، تغییر حس پوست، بازگشت بخشی از برجستگی، مشکلات بخیه و اصلاح بیش‌ازحد از عوارض احتمالی هستند.

راهنمای کامل‌تر را در مقاله اتوپلاستی یا جراحی زیبایی گوش مطالعه کنید.

۹. جراحی چانه یا ژنیوپلاستی

ژنیوپلاستی جراحی چانه است. این عمل برای جلو آوردن، عقب بردن، کوتاه کردن، بلند کردن یا متقارن کردن چانه انجام می‌شود.

در ژنیوپلاستی استخوانی، بخشی از استخوان چانه برش داده شده و در موقعیت جدید ثابت می‌شود. روش دیگر، استفاده از پروتز چانه برای افزایش برجستگی است. انتخاب میان این دو روش به ساختار فک، میزان تغییر مورد نیاز، وضعیت دندان‌ها و هدف زیبایی بستگی دارد.

آسیب یا تغییر حس عصب لب پایین، عدم تقارن، عفونت، جابه‌جایی پروتز، تحلیل استخوان اطراف پروتز، اسکار و نیاز به اصلاح از خطرات احتمالی هستند.

۱۰. جراحی فک یا ارتوگناتیک

جراحی ارتوگناتیک برای اصلاح ناهماهنگی فک بالا، فک پایین یا هر دو انجام می‌شود. هدف اصلی آن معمولاً بهبود روی‌هم‌قرارگیری دندان‌ها، جویدن، تنفس یا عملکرد فک است؛ هرچند می‌تواند تناسب چهره را نیز به‌طور چشمگیری تغییر دهد.

این جراحی با کانتورینگ ساده صورت یا پروتز چانه تفاوت دارد و معمولاً نیازمند برنامه‌ریزی مشترک متخصص ارتودنسی و جراح فک و صورت است. دوره درمان ممکن است شامل ارتودنسی پیش و پس از جراحی باشد.

۱۱. پروتز یا برجسته‌سازی گونه

افزایش حجم گونه ممکن است با پروتز، تزریق چربی یا در برخی شرایط با فیلر انجام شود. پروتز گونه ساختاری ثابت‌تر ایجاد می‌کند، درحالی‌که تزریق چربی از بافت بدن خود فرد استفاده می‌کند و بخشی از چربی انتقال‌یافته ممکن است جذب شود.

انتخاب اندازه بیش‌ازحد بزرگ یا جای‌گذاری نامناسب می‌تواند حالت غیرطبیعی ایجاد کند. عفونت، جابه‌جایی پروتز، عدم تقارن، آسیب عصبی، تغییر حس و نیاز به خارج کردن یا تعویض پروتز از خطرات احتمالی هستند.

۱۲. تخلیه چربی بوکال یا بوکال فت

در جراحی بوکال فت بخشی از پد چربی عمقی گونه از داخل دهان خارج می‌شود تا قسمت زیر استخوان گونه باریک‌تر دیده شود. این عمل برای همه صورت‌ها مناسب نیست.

این جراحی معمولاً برای صورت‌های باریک توصیه نمی‌شود، زیرا کاهش حجم طبیعی صورت با افزایش سن می‌تواند ظاهر چهره را بیش‌ازحد فرورفته یا تکیده کند.

عدم تقارن، عفونت داخل دهان، آسیب مجرای بزاقی یا شاخه‌های عصبی، فرورفتگی بیش‌ازحد و تغییر نامطلوب چهره در سال‌های آینده از ملاحظات مهم این عمل هستند.

۱۳. لیفت لب

لیفت لب جراحی کوچکی است که معمولاً با برداشتن نوار محدودی از پوست زیر بینی، فاصله میان بینی و لب بالا را کاهش می‌دهد و بخش قرمز لب را نمایان‌تر می‌کند.

این روش با تزریق ژل لب تفاوت دارد. فیلر حجم لب را افزایش می‌دهد، اما لیفت لب موقعیت و میزان دیده شدن لب بالا را تغییر می‌دهد. باقی ماندن اسکار زیر بینی، عدم تقارن، تغییر فرم سوراخ‌های بینی و نتیجه بیش‌ازحد از خطرات احتمالی هستند.

۱۴. تزریق چربی به صورت

در پیوند چربی، بافت چربی از ناحیه‌ای مانند شکم یا ران برداشت، آماده‌سازی و سپس به صورت تزریق می‌شود. این روش برای جبران کاهش حجم گونه، شقیقه، زیر چشم یا بخش‌هایی از صورت کاربرد دارد.

مقداری از چربی انتقال‌یافته جذب می‌شود و میزان باقی‌ماندن آن در افراد مختلف متفاوت است. عدم تقارن، گلوله شدن چربی، کیست، عفونت، نکروز چربی و در موارد نادر آسیب عروقی از خطرات احتمالی هستند.

۱۵. کاشت موی سر

کاشت مو با انتقال فولیکول‌های سالم از ناحیه اهداکننده، معمولاً پشت و کناره‌های سر، به ناحیه کم‌پشت انجام می‌شود. روش‌های رایج شامل برداشت نواری یا FUT و برداشت واحدهای فولیکولی یا FUE هستند.

کاشت مو برای تمام انواع ریزش مناسب نیست. ابتدا باید علت ریزش، ثبات الگوی آن، کیفیت بانک مو و احتمال ادامه ریزش موهای طبیعی بررسی شود. خونریزی، عفونت، التهاب فولیکول، اسکار، تراکم ناکافی، خط رویش غیرطبیعی و ریزش شوکی موقت از عوارض احتمالی هستند.

۱۶. کاشت ابرو، ریش و سبیل

اصول کاشت ابرو و موی صورت شبیه کاشت موی سر است، اما زاویه خروج مو، جهت خواب تارها و انتخاب گرافت‌ها اهمیت بیشتری دارد. نتیجه نهایی ممکن است ماه‌ها بعد مشخص شود و موهای کاشته‌شده معمولاً باید مرتب کوتاه یا فرم‌دهی شوند.

انواع جراحی زیبایی سینه

۱۷. افزایش حجم سینه با پروتز

در ماموپلاستی افزایشی، ایمپلنت در موقعیتی که جراح با توجه به آناتومی فرد تعیین می‌کند قرار می‌گیرد. پروتزها از نظر جنس پوشش، ماده پرکننده، شکل، برجستگی و اندازه متفاوت‌اند.

انتخاب پروتز فقط بر اساس یک عکس یا اندازه مورد علاقه انجام نمی‌شود. عرض قفسه سینه، ضخامت بافت، کیفیت پوست، موقعیت نوک سینه و سبک زندگی در انتخاب نقش دارند.

پروتز سینه وسیله‌ای مادام‌العمر با تضمین دائمی نیست و ممکن است در آینده به پایش، تصویربرداری، تعویض یا خارج کردن نیاز داشته باشد. انقباض کپسولی، درد، عدم تقارن، پارگی یا کاهش حجم، موج‌دار شدن، عفونت، تغییر حس سینه و نیاز به عمل مجدد از عوارض احتمالی هستند.

۱۸. افزایش حجم سینه با تزریق چربی

در این روش، چربی با لیپوساکشن از بخش دیگری از بدن برداشت و پس از آماده‌سازی به سینه منتقل می‌شود. افزایش حجم معمولاً محدودتر از پروتز است و بخشی از چربی جذب می‌شود.

کیست، عفونت، رسوب‌های کلسیمی، نکروز چربی، عدم تقارن و کاهش حجم در اثر جذب چربی از عوارض احتمالی هستند. تغییرات ایجادشده در تصویربرداری سینه باید توسط رادیولوژیست آشنا با سابقه تزریق چربی ارزیابی شود.

۱۹. لیفت سینه یا ماستوپکسی

لیفت سینه برای بالا بردن بافت افتاده، برداشتن پوست اضافه و تغییر موقعیت هاله و نوک سینه انجام می‌شود. این جراحی به‌تنهایی الزاماً حجم قسمت بالایی سینه را زیاد نمی‌کند؛ به همین دلیل در بعضی افراد با پروتز یا تزریق چربی ترکیب می‌شود.

اسکار، عدم تقارن، تغییر حس نوک سینه، اختلال در ترمیم زخم، مشکل احتمالی در شیردهی و نیاز به اصلاح از خطرات این عمل هستند. بارداری، تغییر وزن و افزایش سن می‌توانند نتیجه را در آینده تغییر دهند.

۲۰. کوچک کردن سینه

ماموپلاستی کاهشی با برداشتن پوست، چربی و بافت غده‌ای اضافه انجام می‌شود. این جراحی علاوه بر تغییر ظاهر، ممکن است فشار روی گردن و شانه، تحریک پوست زیر سینه و محدودیت فعالیت بدنی را کاهش دهد.

نوع اسکار به میزان کاهش حجم و تکنیک جراحی بستگی دارد. تغییر حس، عدم تقارن، مشکل ترمیم زخم، اختلال احتمالی در شیردهی، آسیب خون‌رسانی نوک سینه و نیاز به جراحی اصلاحی از خطرات احتمالی هستند.

۲۱. خارج کردن یا تعویض پروتز سینه

پروتز ممکن است به‌دلیل پارگی، انقباض کپسولی، درد، تغییر شکل، عفونت، تمایل فرد یا پایان عمر مفید وسیله خارج یا تعویض شود. پس از خارج کردن، ممکن است پوست و بافت سینه افتاده یا خالی به نظر برسد و در برخی افراد لیفت یا تزریق چربی هم‌زمان مطرح شود.

۲۲. جراحی ژنیکوماستی در آقایان

ژنیکوماستی به بزرگ شدن بافت سینه در مردان گفته می‌شود. جراحی ممکن است شامل لیپوساکشن، خارج کردن بافت غده‌ای، برداشتن پوست اضافه یا ترکیبی از این روش‌ها باشد.

پیش از جراحی باید علت‌هایی مانند تغییرات هورمونی، بعضی داروها، مصرف مواد، بیماری‌های کبد، تیروئید یا افزایش چربی بدن بررسی شوند. تجمع مایع، فرورفتگی یا نامنظمی سینه، عدم تقارن، تغییر حس، خونریزی و اسکار از عوارض احتمالی هستند.

معروف‌ترین عمل‌های زیبایی شکم و بدن

۲۳. لیپوساکشن

لیپوساکشن برای خارج کردن چربی‌های موضعی مقاوم در نواحی مانند شکم، پهلو، ران، بازو، پشت، زیر چانه یا زانو انجام می‌شود. این روش درمان چاقی، جایگزین ورزش یا روش اصلی کاهش وزن نیست.

نتیجه لیپوساکشن در افرادی بهتر است که وزن نسبتاً ثابت، پوست با خاصیت ارتجاعی مناسب و تجمع محدود چربی دارند. اگر پوست شل باشد، خارج کردن چربی ممکن است افتادگی را بیشتر نمایان کند و جراحی برداشتن پوست نیز لازم شود.

نامنظمی سطح پوست، عدم تقارن، تجمع مایع، تغییر حس، عفونت، آسیب ساختارهای عمقی، لخته خون، عوارض قلبی و ریوی و اختلال تعادل مایعات از خطرات احتمالی هستند.

مطالعه مرتبط: جراحی لیپوساکشن، مراحل و عوارض آن.

۲۴. ابدومینوپلاستی یا جراحی زیبایی شکم

ابدومینوپلاستی برای برداشتن پوست و چربی اضافه شکم و در بسیاری از موارد نزدیک کردن عضلات جداشده دیواره شکم انجام می‌شود. این جراحی برای افتادگی پوست پس از بارداری، کاهش وزن زیاد یا تغییرات افزایش سن کاربرد دارد.

ابدومینوپلاستی با لیپوساکشن تفاوت دارد. لیپوساکشن چربی را خارج می‌کند، اما ابدومینوپلاستی پوست اضافه را نیز برمی‌دارد و ممکن است عضلات را ترمیم کند.

اسکار طولانی پایین شکم، تجمع مایع، خونریزی، لخته خون، عفونت، بی‌حسی، نکروز بافت، باز شدن زخم و نامنظمی کانتور از خطرات احتمالی هستند. مصرف دخانیات خطر آسیب بافت و اختلال ترمیم را افزایش می‌دهد.

۲۵. بادی لیفت پس از کاهش وزن شدید

پس از کاهش وزن قابل توجه ممکن است پوست اضافه در شکم، پهلو، کمر، باسن و ران باقی بماند. بادی لیفت با برداشتن پوست و بافت افتاده، فرم قسمت میانی و پایینی بدن را اصلاح می‌کند.

این عمل برای کاهش وزن طراحی نشده و بهتر است زمانی انجام شود که وزن فرد برای مدتی ثابت شده باشد. وسعت برش، مدت جراحی و دوره نقاهت معمولاً از عمل‌های محدودتر بیشتر است.

۲۶. لیفت بازو یا براکیوپلاستی

براکیوپلاستی پوست و گاهی چربی اضافه بخش داخلی بازو را برمی‌دارد. این عمل بیشتر برای افرادی انجام می‌شود که پس از کاهش وزن یا افزایش سن با افتادگی قابل توجه پوست بازو روبه‌رو هستند.

مهم‌ترین ملاحظه این جراحی، اسکاری است که بسته به میزان پوست اضافه می‌تواند از زیر بغل تا نزدیکی آرنج امتداد پیدا کند. تورم، تجمع مایع، تغییر حس، عفونت، باز شدن زخم و اسکار برجسته از عوارض احتمالی هستند.

۲۷. لیفت ران

لیفت ران برای کاهش پوست و چربی اضافه قسمت داخلی یا خارجی ران انجام می‌شود. اگر پوست خاصیت ارتجاعی خوبی داشته باشد، ممکن است لیپوساکشن به‌تنهایی کافی باشد؛ اما در افتادگی قابل توجه، برداشتن پوست ضرورت پیدا می‌کند.

اسکار، عدم تقارن، تجمع مایع، باز شدن زخم، تغییر حس و مشکلات لنفاوی از عوارض احتمالی این جراحی هستند.

۲۸. جراحی زیبایی باسن

تغییر فرم باسن ممکن است با لیفت، پروتز، تزریق چربی یا ترکیبی از این روش‌ها انجام شود. لیفت باسن بیشتر پوست و بافت افتاده را اصلاح می‌کند، درحالی‌که پروتز یا تزریق چربی برای افزایش حجم و برجستگی به کار می‌رود.

تزریق چربی به باسن که گاهی BBL نامیده می‌شود، جراحی ساده و کم‌خطر محسوب نمی‌شود. ورود چربی به بافت عضلانی یا عروق می‌تواند باعث آمبولی چربی و عوارض بسیار شدید شود.

عفونت، عدم تقارن، نکروز چربی، تجمع مایع، لخته خون، از بین رفتن بخشی از چربی انتقال‌یافته، درد طولانی و نیاز به اصلاح از عوارض احتمالی هستند.

۲۹. مامی میک‌اور

مامی میک‌اور نام یک عمل مشخص نیست؛ بلکه به ترکیبی از جراحی‌ها پس از بارداری و شیردهی گفته می‌شود. این ترکیب ممکن است شامل ابدومینوپلاستی، لیفت یا پروتز سینه و لیپوساکشن باشد.

انجام چند جراحی در یک جلسه می‌تواند تعداد دفعات بیهوشی را کاهش دهد، اما مدت عمل و فشار واردشده به بدن را بیشتر می‌کند. تعداد و وسعت عمل‌هایی که می‌توان ایمن ترکیب کرد باید بر اساس وضعیت سلامت، خطر لخته خون، مدت جراحی و امکانات مرکز درمانی تعیین شود.

۳۰. جراحی اصلاح اسکار

جراحی اسکار برای کمتر کردن برجستگی، کشیدگی، فرورفتگی یا جهت نامناسب جای زخم انجام می‌شود. هیچ روش جراحی نمی‌تواند اسکار را کاملاً حذف کند؛ هدف، کمتر دیده شدن و هماهنگ‌تر شدن آن با خطوط طبیعی پوست است.

گاهی درمان‌هایی مانند تزریق کورتون، لیزر، ورق سیلیکونی یا میکرونیدلینگ پیش یا پس از جراحی استفاده می‌شوند. احتمال برگشت اسکار برجسته، تغییر رنگ، عفونت و باز شدن زخم وجود دارد.

جراحی‌های زیبایی ناحیه تناسلی زنان

۳۱. لابیاپلاستی

لابیاپلاستی معمولاً برای کاهش طول یا اصلاح عدم تقارن لابیا مینور انجام می‌شود. بعضی افراد به‌دلیل درد، کشیدگی، تحریک هنگام ورزش یا رابطه جنسی و برخی به‌دلیل نگرانی ظاهری این جراحی را انتخاب می‌کنند.

خونریزی، عفونت، باز شدن زخم، اسکار دردناک، تغییر حس، عدم تقارن و برداشتن بیش‌ازحد بافت از عوارض احتمالی هستند. تنوع طبیعی ظاهر لابیاها بسیار گسترده است و تصمیم برای جراحی باید بدون فشار اجتماعی یا مقایسه با تصاویر غیرواقعی گرفته شود.

۳۲. واژینوپلاستی و مونس‌پلاستی

واژینوپلاستی با هدف سفت کردن ساختار واژن انجام می‌شود و مونس‌پلاستی برای کاهش برجستگی یا پوست اضافه ناحیه بالای استخوان شرمگاهی کاربرد دارد. این عمل‌ها با درمان افتادگی اندام‌های لگنی یا بی‌اختیاری ادرار یکسان نیستند و تشخیص مشکل باید توسط متخصص مربوط انجام شود.

تفاوت عمل جراحی زیبایی با روش‌های غیرجراحی

بوتاکس، فیلر، لیفت با نخ، لیزر، آر اف، هایفو، لایه‌برداری و برخی روش‌های کاهش چربی، جراحی زیبایی محسوب نمی‌شوند. این درمان‌ها معمولاً برش جراحی گسترده ندارند و دوره نقاهت کوتاه‌تری دارند، اما اثر و کاربردشان با جراحی یکسان نیست.

بوتاکس فعالیت بعضی عضلات را موقتاً کاهش می‌دهد و بیشتر برای خطوط حرکتی کاربرد دارد. فیلر حجم از دست‌رفته را جبران می‌کند، اما پوست اضافه یا افتادگی شدید را برنمی‌دارد. لیفت با نخ نیز جایگزین کامل لیفت صورت در افتادگی شدید نیست.

کم‌تهاجمی بودن به معنی بی‌خطر بودن نیست. ورود ناخواسته فیلر به رگ خونی می‌تواند باعث نکروز پوست، اختلال بینایی، نابینایی یا سکته شود. این عوارض نادرند، اما ممکن است شدید و دائمی باشند.

برای مقایسه بیشتر، مطالب روش‌های کاهش چین و چروک را بخوانید.

عوارض عمومی جراحی‌های زیبایی

هر عمل خطرهای اختصاصی خود را دارد، اما برخی عوارض میان بیشتر جراحی‌ها مشترک هستند:

• واکنش نامطلوب به بیهوشی یا داروها
• خونریزی و تشکیل هماتوم
• عفونت محل جراحی
• تجمع مایع یا سروما
• باز شدن یا دیر ترمیم شدن زخم
• اسکار برجسته، پهن یا نامنظم
• تغییر موقت یا دائمی حس پوست
• آسیب عصب، عضله، عروق یا ساختارهای مجاور
• عدم تقارن یا نتیجه متفاوت با انتظار
• لخته شدن خون در پا و آمبولی ریه
• نکروز یا از بین رفتن بخشی از پوست و چربی
• نیاز به عمل ترمیمی یا جراحی مجدد

مشکلات بیهوشی، عفونت، تجمع مایع، خونریزی، اسکار، باز شدن زخم و تغییر حس ناشی از آسیب عصبی از خطرهای عمومی جراحی زیبایی به شمار می‌روند.

اقدامات ضروری قبل از عمل زیبایی

هدف خود را دقیق مشخص کنید

به‌جای درخواست‌هایی مانند «می‌خواهم کاملاً عوض شوم»، مشخص کنید کدام ویژگی شما را آزار می‌دهد و انتظار دارید چه تغییری ایجاد شود. جراح نیز باید محدودیت‌های آناتومی و میزان تغییر ممکن را توضیح دهد.

سابقه پزشکی را پنهان نکنید

بیماری‌های قلبی، ریوی، کلیوی، کبدی، دیابت، فشار خون، اختلال انعقاد، حساسیت، سابقه لخته خون، جراحی‌های قبلی و مشکلات روان‌شناختی باید مطرح شوند.

فهرست تمام داروها و مکمل‌ها را ارائه دهید

داروهای نسخه‌ای، داروهای بدون نسخه، مکمل‌های گیاهی، هورمون‌ها و داروهای کاهش وزن ممکن است بر خونریزی، بیهوشی یا ترمیم زخم اثر بگذارند. هیچ دارویی را خودسرانه قطع نکنید.

مصرف نیکوتین را جدی بگیرید

سیگار، قلیان، ویپ و سایر محصولات حاوی نیکوتین می‌توانند خون‌رسانی بافت را کاهش دهند و احتمال عفونت، باز شدن زخم و نکروز را بیشتر کنند. زمان توقف مصرف باید توسط جراح تعیین شود.

برای دوران نقاهت برنامه داشته باشید

پیش از عمل درباره حمل‌ونقل، فرد همراه، مراقبت از کودک، مرخصی کار، تهیه داروها، لباس مناسب و محدودیت رانندگی برنامه‌ریزی کنید. در بعضی جراحی‌ها فرد نباید شب اول تنها بماند.

چگونه جراح مناسب را انتخاب کنیم؟

تبلیغات گسترده، تعداد دنبال‌کننده‌ها، تخفیف یا تصاویر قبل و بعد به‌تنهایی معیار کافی برای انتخاب جراح نیستند. پیش از تصمیم‌گیری این موارد را بررسی کنید:

• تخصص و صلاحیت حرفه‌ای جراح متناسب با نوع عمل
• اعتبار و مجوز مرکز جراحی یا بیمارستان
• تجربه جراح در همان عمل مشخص
• امکان مدیریت عوارض و دسترسی به خدمات اورژانسی
• شفاف بودن هزینه‌ها و مراقبت‌های پس از عمل
• ارائه توضیح واقع‌بینانه درباره اسکار، محدودیت‌ها و احتمال جراحی مجدد
• وجود برنامه مشخص برای ویزیت‌های پیگیری
• خودداری پزشک از تضمین نتیجه صددرصد یا بی‌خطر معرفی کردن عمل

پزشک باید روش انجام جراحی، نوع بیهوشی، مدت تقریبی نقاهت، خطرها، ماندگاری نتیجه و گزینه‌های جایگزین را به زبان قابل فهم توضیح دهد.

سؤال‌هایی که در جلسه مشاوره باید بپرسید

• آیا این عمل واقعاً برای مشکل من مناسب است؟
• چه روش‌های غیرجراحی یا کم‌تهاجمی دیگری وجود دارد؟
• عمل در چه مرکز و با چه نوع بیهوشی انجام می‌شود؟
• محل و اندازه اسکارها چگونه خواهد بود؟
• چه نتیجه‌ای واقع‌بینانه است و چه چیزی با این عمل اصلاح نمی‌شود؟
• دوره نقاهت و محدودیت فعالیت‌های روزانه چقدر است؟
• مهم‌ترین عوارض این عمل برای شرایط من چیست؟
• در صورت بروز عارضه، چه کسی و در کجا آن را درمان می‌کند؟
• احتمال نیاز به جراحی ترمیمی چقدر است؟
• هزینه اعلام‌شده دقیقاً شامل چه مواردی است؟

مراقبت‌های عمومی بعد از جراحی زیبایی

دستورهای پس از عمل بسته به نوع جراحی متفاوت است. مصرف دقیق داروها، مراقبت از پانسمان، استفاده از گن یا لباس فشاری، وضعیت خواب، محدودیت حمام، زمان شروع راه رفتن و بازگشت به ورزش باید مطابق نظر تیم جراحی باشد.

تورم، کبودی، احساس کشیدگی یا کاهش حس در روزهای ابتدایی بسیاری از جراحی‌ها طبیعی است، اما شدت و روند آن باید به‌تدریج بهتر شود. نتیجه نهایی بیشتر عمل‌ها بلافاصله قابل قضاوت نیست و کاهش تورم، نرم شدن اسکار و جا افتادن بافت‌ها ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها زمان ببرد.

علائم هشدار بعد از جراحی

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر باید سریعاً با جراح یا مرکز درمانی تماس بگیرید:

• تنگی نفس، درد قفسه سینه یا سرفه ناگهانی
• تورم و درد یک‌طرفه ساق پا
• خونریزی شدید یا رو به افزایش
• تب، لرز یا بدحالی عمومی
• قرمزی، گرمی یا تورمی که در حال گسترش است
• خروج چرک، بوی نامطبوع یا باز شدن زخم
• درد شدیدی که با دارو کنترل نمی‌شود یا بیشتر شده است
• تغییر رنگ تیره، خاکستری یا سیاه پوست اطراف جراحی
• کاهش سطح هوشیاری، ضعف ناگهانی یا اختلال بینایی

قرمزی منتشر، گرمی، تورم، افزایش درد، خروج ترشح و تب می‌توانند از نشانه‌های عفونت زخم باشند.

ماندگاری نتیجه عمل‌های زیبایی چقدر است؟

بعضی تغییرات ساختاری مانند برداشتن بخشی از استخوان یا غضروف دائمی‌اند، اما بدن همچنان پیر می‌شود. افزایش سن، تغییر وزن، بارداری، تابش آفتاب، مصرف دخانیات و ویژگی‌های ژنتیکی می‌توانند نتیجه را تغییر دهند.

برای حفظ نتیجه، ثابت نگه داشتن وزن، فعالیت بدنی، تغذیه متعادل، محافظت در برابر آفتاب، ترک دخانیات و پیگیری‌های پزشکی اهمیت دارند. پروتزها نیز ممکن است در آینده نیازمند بررسی، تعویض یا خارج کردن باشند.

هزینه جراحی زیبایی به چه عواملی بستگی دارد؟

اعلام یک قیمت ثابت برای عمل‌های زیبایی بدون معاینه دقیق منطقی نیست. هزینه نهایی می‌تواند تحت تأثیر موارد زیر باشد:

• نوع و پیچیدگی عمل
• تجربه و تخصص جراح
• شهر و مرکز درمانی
• هزینه اتاق عمل و بیهوشی
• آزمایش‌ها و تصویربرداری‌های پیش از عمل
• نوع پروتز یا وسایل مصرفی
• مدت بستری
• داروها، گن و پانسمان
• ویزیت‌های پیگیری
• ترمیمی یا اولیه بودن جراحی

انتخاب جراح یا مرکز صرفاً بر اساس کمترین قیمت می‌تواند خطرناک باشد. هزینه مدیریت عارضه یا جراحی اصلاحی ممکن است بسیار بیشتر از تفاوت اولیه قیمت‌ها باشد.

آیا انجام چند عمل زیبایی به‌صورت هم‌زمان مناسب است؟

ترکیب برخی عمل‌ها امکان‌پذیر است، اما مناسب بودن آن به مدت بیهوشی، میزان خونریزی، خطر لخته، سن، بیماری‌های زمینه‌ای و وسعت جراحی بستگی دارد. طولانی شدن بیش‌ازحد عمل یا ترکیب چند جراحی بزرگ می‌تواند خطر عوارض را افزایش دهد.

تقسیم جراحی‌ها به چند مرحله در برخی بیماران ایمن‌تر است. تصمیم نهایی باید بر اساس ارزیابی پزشکی باشد، نه صرفاً کاهش هزینه یا کوتاه کردن تعداد دوره‌های نقاهت.

جمع‌بندی

انتخاب بهترین عمل زیبایی برای همه افراد پاسخ یکسانی ندارد. یک روش ممکن است برای فردی نتیجه طبیعی و رضایت‌بخش ایجاد کند، اما برای فردی با ساختار بدنی، بیماری زمینه‌ای یا انتظار متفاوت مناسب نباشد.

مهم‌ترین مرحله پیش از هر جراحی، شناخت دقیق مشکل، بررسی گزینه‌های جراحی و غیرجراحی، انتخاب جراح دارای صلاحیت و پذیرفتن محدودیت‌ها و خطرهای احتمالی است. تصاویر شبکه‌های اجتماعی معمولاً تمام مسیر جراحی، تورم، اسکار، عوارض احتمالی و مدت واقعی نقاهت را نشان نمی‌دهند.

جراحی زیبایی موفق فقط عملی نیست که ظاهر را تغییر دهد؛ بلکه باید با حفظ ایمنی، عملکرد طبیعی بدن، تناسب چهره یا اندام و انتظار واقع‌بینانه فرد انجام شود. تصمیم آگاهانه، مهم‌تر از دنبال کردن ترندها یا انتخاب سریع بر اساس تبلیغات است.

سؤالات متداول درباره انواع عمل جراحی زیبایی