متن در مورد قول دادن و عمل نکردن | جمله در مورد قول الکی دادن

متن در مورد قول دادن و عمل نکردن | جملات در مورد قول الکی دادن

قول دادن، آسان‌ترین پلی است که میان دو انسان ساخته می‌شود؛ اما عمل نکردن به آن، همان پل را به پرتگاهی از دلخوری و بی‌اعتمادی تبدیل می‌کند. در این بخش از سایت روزانه، مجموعه‌ای از متن در مورد قول دادن و عمل نکردن و جملات در مورد قول الکی دادن را گردآوری کرده‌ایم. این عبارات، بازتابی از تلخیِ وعده‌های بی‌پایان و حسرتِ روزهایی‌اند که واژه‌ها تنها برای لحظه‌ای قشنق به نظر می‌رسیدند.

جملات درباره افراد بد قول

قول دادی اما نرفتی. حرف زدی اما عمل نکردی. عهد بستی اما شکستی. حالا من مانده‌ام و این سوال که مگر قول برای تو چه معنی داشت؟ مگر حرمت کلمه را نشنیدی؟ قول، مرز بین انسان و حیوان است. تو از آن مرز گذشتی.

قول دادن آسان است. یک حرکت لب، یک جمله کوتاه. اما عمل کردن نیاز به انسانیت دارد. تو قول دادی و رفتی. یعنی لبهایت حرکت کردند، اما دلت هیچ وقت همراه نبود. قول بی‌عمل، خیانت است. خیانت به اعتماد کسی که به تو باور داشت.

هر بار که به من قول دادی و عمل نکردی، یک تکه از اعتمادم را کشتی. حالا دیگر چیزی برای کشتن نمانده. من سوخته‌ام از وعده‌های بی‌فردا. از این به بعد، قول تو برایم هیچ فرقی با سکوت ندارد. هر دو یعنی هیچ.

به من بگو «نه» اما صادقانه. از «بله» دروغین و بی‌عملت متنفرم. راستگو باش حتی اگر جوابت منفی است. دروغ شیرین، از حقیقت تلخ هم زهرآگین‌تر است. قول دروغ، زهر است و من سال‌هاست این زهر را با جرعه جرعه نوشیده‌ام.

تو قول دادی همیشه باشی، اما اولین سختی که آمد، فرار کردی. قول دادی دوست بمانی، اما اولین ناراحتی که شد، رفتی. یعنی ارزش دوستی برای تو فقط تا لحظه خوب بود. قولت را پس می‌گیرم. چون تو لیاقت قول دادن نداشتی.

عهدها را خدا شاهد است. تو به من قول دادی و خدا شنید. حالا که شکستی، خیانتت فقط به من نبود، به خدایی بود که شاهد عهد بود. مرا ببخش، اما خدا را نمی‌شود فریب داد. روزی می‌رسد که جواب قول‌های بی‌عملت را بدهی.

قول یعنی باران در بیابان. یعنی ناجی در طوفان. یعنی دستی که می‌گیردت وقتی غرق می‌شوی. قول تو اما سراب بود. دست دراز کردی، اما موقع نجات، پس کشیدی. غرق شدم، نه در آب، در وعده‌های بی‌عمل تو.

بی‌عمل‌ترین آدم‌ها، خوش‌قول‌ترین‌اند. انگار هر چه بیشتر قول می‌دهند، کمتر عمل می‌کنند. قول، پناهگاه آنهاست در برابر خواستن‌های ما. یک «بله» می‌گویند تا ساکتمان کنند، بعد می‌روند و هرگز برنمی‌گردند. یاد گرفته‌ام قولشان را نگیرم.

قول دادند و رفتند. قول دادند و فراموش کردند. گویا قول برایشان خط خطی روی آب بود. بعد از تو، دیگر از کسی قول نمی‌گیرم. فقط عمل می‌بینم. چون قول، ارزان‌ترین چیزی است که آدم می‌تواند بدهد. عمل، تنها چیزی که ارزش دارد.

اولین بار که به قولت عمل نکردی، گفتم شاید فراموش کردی. بار دوم، گفتم شاید مشغله داری. بار سوم، فهمیدم قول برای تو فقط یک عادت است. نه عهد، نه تعهد، فقط یک کلمه. من اما کلمه را جدی گرفتم. احمق بودم.

قول دادی بیایی، نیامدی. قول دادی بمانی، نماندی. قول دادی دوست داشته باشی، نداشتی. قول‌های تو همه تبدیل شد به «نشد». حالا قولت را پس می‌گیرم. دیگر هیچ قولی از تو نمی‌خواهم. دیگر انتظاری ندارم. راحت باش، آزادی.

اگر می‌دانستی قولت را عمل نمی‌کنی، چرا قول دادی؟ چرا امید دادی؟ چرا دلخوش کردی؟ یعنی اینقدر بی‌مسئولیتی؟ نمی‌دانی که قول، امانت است؟ تو امانت مرا خیانت کردی. پس دیگر امانتی به تو نمی‌دهم. نه حتی یک کلمه.

متن قول دادن عاشقانه 💕 جملات رمانتیک قول و قرار رمانتیک

جملات درباره افراد بد قول

قول ندادن بهتر از قول بی‌عملی است. «نه» گفتن صادقانه، از «بله» دروغین شرافتمندانه‌تر است. کاش اولش می‌گفتی «نمی‌توانم»، «نمی‌خواهم»، «نمی‌شود». کاش دروغ را با لبخند قاطی نمی‌کردی. کاش راستگو بودی، حتی اگر تلخ.

تو به خودت قول دادی که به من عمل کنی؟ نه. تو فقط به من قول دادی. برای خودت که قول ندادی. پس وقتی عمل نکردی، برایت سنگین نبود. چون قول به خودت نمی‌دهی. از این به بعد، قول مرا فقط به کسی می‌دهم که اول به خودش قول داده باشد.

قول داده بودی هیچ وقت ترکم نکنی،

الان کجایی؟

قول ندین

اعتماد بدین که به قول دادنتون نیاز نباشه

تو ستاره ام باش..!

قول می دهم یک عمر

آسمانِ

شب هایت باشم..

اونجا که حافظ میگه

” تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد”

بارها تو دلش زار زده که

“ولی تو قول داده بودی…”

به نظر ناخوشایند می رسد

اما من به کودک درونم قول داده ام که

دیگر هرگز خودم را برای هر چیز یا شخص دیگری

رها نخواهم کرد

عکس نوشته درباره افراد بد قول

من بهترین نیستم

ولی قول میدمـ

با تمامـ وجودمـ

دوست داشته باشم.️

برقص کمی به سازم

بگذار دورت بگردم

آخر من

قول دوره دنیا را داده ام

به این دل..

وفا نکردی و کردم، خطا ندیدی و دیدم

شکستی و نشکستم، بُریدی و نبریدم

بجز وفا و عنایت، نماند در همه عالم

ندامتی که نبردم، ملامتی که ندیدم

وفا نکردی و کردم، بسر نبردی و بردم

ثبات عهد مرا دیدی ای فروغ امیدم؟

هیچ وقت به کسی قول دیدن ندین

چون تو دلش حساب باز میکنه

اگه زیر قولت بزنی

اون دیگه قلبش آروم نمیگیره

وقتی از آدما دوباره قولی می شنوی

یعنی من میخوام دوباره بازیت بدم

هیچ وقت به قول دوباره شون دل نبند..

گفت: قول بده

گفتم: چه قولی؟

گفت: که هروقت یاد من افتادی بخندی

رفت…

همه فکر کردن اونقدرا هم دوسش نداشتم

که فقط خندیدم،

که همش خندیدم.

کاش آدما بفهمن

بقیه اسباب بازیشون نیستن که

قولی رو بشکونن و

دوباره قول بدن…

من از قول مردانه

هیچ خیری ندیده ام،

اگر خیلی مردی قول زنانه بده!

جای قول و قرارهایمان امن است

زیر پاهای تو!..

بعضیا خوب بلدن حرف بزنن و خوب تر بلدن قول بدن

اما وقتی پای عمل میاد وسط بک دفعه گیج و فراموش کار میشن..

به بعضی ها باید گفت:

دیر رسیدن نشانه با کلاسی نیست، نشانه بدقولی است..

یا قول ندید یا اگه هر حرفی می زنید پای اون حرف بمونید!

آدما وقتی دوباره قول می دن

به زبون بی زبونی میگن این بار میخوام

ضربه ای کاری تر به اعتمادت بزنم

من با تو یکدلم، سخن و قول من یکیست

اینست قول من که شنیدی، سخن یکیست

متن درباره خوش قولی؛ متن سنگین درباره خوش قول بودن

عکس نوشته درباره افراد بد قول

هیچ قول مردانه ای

به نتیجه نمی رسد

بیا برای با هم بودن

زنانه تلاش کنیم!

میان انسان و شرافت

رشته باریکی وجود دارد

و اسم آن قول است

مردی ک قولش رو شکسته

حرف بعدیشم زِرِ زیادیه 🙂

متن های زیبا درباره قول دادن

به بعضی ها باید گفت:

دیر رسیدن نشانه با کلاسی نیست،

نشانه بدقولی است…

مظلومانه ترین حرف ممکن

بهم قول داده بودی

عَهد کردم دگر از قول و غَزل دَم نزنم

زیر قول دِلم آیا بزنم یا نزنم؟

آدما زیاد قول میدن

اما مهم اینه که هیچکدومشون

به قولشون عمل نمیکنن…

من یاد گرفتم آدما میرن حتی اگه هزار بار قول داده باشن که میمونن

تو صدا بزن مرا

از عمیق ترین جای دلت

من هم قول میدهم

تو را پرت کنم

به همان عمیق ترین

جای قلبم

که دست هیچ کس

به آن نمیرسد…!!️

حرف زدن ساده است

دلخوش کردن به حرف ها و قول ها هم همینطور!

اما حواستان باشد

برای بعضی ها

زدن زیرِ قول هایی که داده اند،

از همه ی این ها ساده تر است.

این بار دوباره به تو قول نمی دهم

اعتمادی می دهم که نیازی به قول گرفتن از من نداشته باشی.

من تو را

به قلبم قول داده ام

نگذار بدقول شوم

قول دادی همیشه بمانی، اما نماندی. قول دادی هرگز دروغ نگویی، اما دروغ گفتی. قول دادی فراموشم نکنی، اما فراموش کردی. حالا من می‌مانم و تمام این کلماتی که تو خورد کردی. کلماتی که برایت ارزش نداشتند. برای من اما وزنی داشتند، سنگین.

گاهی فکر می‌کنم شاید تو مقصر نیستی. شاید عادت کرده‌ای به قول دادن. شاید نمی‌دانی قول یعنی چه. شاید در خانواده تو، قول بی‌ارزش بوده. پس تو را نمی‌توانم ببخشم، اما می‌توانم درکت کنم. اما دیگر با تو قول و قراری نمی‌بندم.

هر قول عمل‌نشده، یک زخم است روی قلب. هر قول، یک امید بود. هر امیدی که می‌میرد، دل را می‌خشکاند. تو چندین قول دادی، چندین زخم زدی. حالا قلب من جای سوزن‌هایت پر از نقش شده. نقش قول‌های بی‌عمل.

قول دادی برگردی، اما برنگشتی. ایستادم و منتظر شدم. تا غروب، تا شب، تا سحر. اما تو نیامدی. بعد فهمیدم قول تو مانند خودت بود؛ زودگذر، بی‌ثبات، بی‌ارزش. من اما همچنان ایستاده بودم، به قولم عمل کردم. حداقل من پای قولم ماندم.

عمل نکردن به قول، یعنی بی‌احترامی به طرف مقابل. یعنی به او می‌گویی «تو آنقدر بی‌ارزشی که من زحمت عمل کردن به قولم را به خودم ندهم». تو با عمل نکردنت، به من نشان دادی چقدر برایت کم ارزشم. متشکرم، فهمیدم.

متن در مورد بد حسابی و بد حساب بودن با جملات سنگین آدم بدقول

متن های زیبا درباره قول دادن

قول دادی که هیچ وقت سردت نشود، اما شد. قول دادی که عشقت همیشگی است، اما نبود. قول دادی که من را تنها نگذاری، اما گذاشتی. حالا می‌فهمم که تو به خودت هم قول می‌دادی و عمل نمی‌کردی. تو با خودت هم صادق نیستی، چه برسد به من.

کاش به جای قول دادن، می‌گفتی «شاید»، «ان شاءالله»، «تلاش می‌کنم». کلمه «قول» برای من خیلی وزن دارد. برای تو اما وزنش مثل پر کاه بود. من هم از این به بعد، قول را جدی نمی‌گیرم. چون تو به من یاد دادی که قول، باد است.

اولین قولی که به من دادی، «همیشه هستم» بود. اما اولین سختی که آمد، رفتی. قول دوم «دوستت دارم» بود. اما اولین عصبانیت که شد، نادیده گرفتی. قول سوم «می‌بخشم» بود. اما اولین اشتباه که کردم، کینه به دل گرفتی. قول‌های تو، همه دروغ.

بعضی از قول‌ها به قدری بزرگ هستند که اگر عمل نشوند، نمی‌شود گذشت. تو قول داده بودی که مرا از تنهایی دربیاوری. اما خودت به تنهایی بزرگم کردی. قول داده بودی سهمی از فردایت به من بدهی، اما فردایت را با دیگری شروع کردی. ببخش که نمی‌توانم ببخشم.

قول، قراردادی است بین دو انسان. یک طرف تعهد می‌دهد، طرف دیگر باور می‌کند. تو تعهد دادی، من باور کردم. تو شکستی، من شکستم. باور من شکست، نه حرف من. من به قولم عمل کردم. تو نکردی. پس مقصر من نبودم که باور کردم، مقصر تو بودی که بی‌ارزش بودی.

پیشنهاد مرتبط

فال‌های سرگرم‌کننده روزانه

پیشنهادهای منتخب فال را متناسب با این بخش ببینید.

امیرسالار کریمی صابر
نویسنده: امیرسالار کریمی صابر

امیرسالار، نویسنده ارشد تیم تحریریه. از ابتدا در کنار مدیر مجموعه، در شکل‌دهی به هویت محتوایی سایت نقش داشته‌ام. هر آنچه در حوزه‌های سینما، ادبیات، فلسفه، اشعار و جملات کوتاه می‌خوانید، حاصل نگاه و قلم من است. بیش از ۵ سال است که به عنوان یکی از سئوکاران مجموعه، استراتژی محتوایی و بهینه‌سازی فنی سایت را نیز پیش می‌برم؛ تا مطالب نه تنها از نظر عمق و معنا ارزش خواندن داشته باشند، بلکه در فضای وب هم دیده شوند و به دست مخاطبِ واقعی‌شان برسند. نگارش بیوگرافی‌ها و مقالات تخصصی سایت نیز بخش دیگری از کار من است؛ آثاری که در آنها همیشه کوشیده‌ام دانش فنی را با نگاهی انسانی و روایی درآمیزم. باور همیشگی‌ام این بوده که فیلم‌ها را باید از چشمِ کتاب دید، شعرها را با نگاهِ فلسفی خواند و جملات را بهانه‌ای برای مکث کردن دانست.