شعر در مورد رمضان و روزه؛ اشعار دلنشین در وصف ماه رمضان
شعر در مورد رمضان و روزه را در سایت ادبی روزانه برای شما دوستان قرار داده ایم. رمضان نهمین ماه در تقویم قمری است. بر اساس دین اسلام، ماه رمضان با محاسبات نجومی یا نشانه حلول ماه آغاز می شود و با ماه جدید پایان می گیرد. آغاز رسمی رمضان را امام اعلام می کند. مسلمانان در این ماه با روزه گرفتن از خدا طلب بخشش و رحمت می کنند. مسلمانان در ماه رمضان از خوردن، آشامیدن، استعمال دخانیات و رابطه جنسی در طول روز از طلوع تا غروب آفتاب خودداری می کنند. گفته می شود که پاداش کارهای نیک ماه رمضان چندین برابر پاداش آنها در دیگر ماه ها است.
اشعار زیبا درباره رمضان و روزه
رمضان آمد و دلها همه پر نور شود
روزهداری گل لبخند به هر شور شود
سحر با نغمه قرآن دلم آرام گرفت
فروغ ماه خدا در شبم آرام گرفت
لب از آب و غذا بستم و دل باز شدم
به مهمانی حق آمدم و ناز شدم
روزهام قفل دهان و کلید قلبم است
رمضان فصل شکوفایی این شبم است
در این ماه قشنگ، سفرهها غیبتی است
هر چه روزه بگیری، دلت راحتی است
شب قدر است و من غرق دعا میشوم
با خدایم در این ماه، آشنا میشوم
رمضان، وقت تلاوت، وقت بیداری است
سفرهای از کرم و لطف الهی است
گرسنگی کشیدم تا که جان سیر شود
دل ز کینه تهی، پر ز نور و تیز شود
ماه روزه، ماه عشق و ماه پرهیز است
هر نفس در این زمان، عطر یک راز است
به افطار نشستم با خرما و نان و دعا
خداوندا بمانم در پناهت تا سحرها
هلالِ ماهِ رمضان
کم کم هلالِ ماهِ خدا می رسد ز راه
اوقاتِ نابِ اهلِ بکاء می رسد ز راهمهمان کند خدا همگان را به سفره اش
وقتی که ماهِ جود و سخا می رسد ز راهگُل می کند به لب همه دم ذکر یا علی
زیرا بهارِ اهلِ دعا می رسد ز راهماهِ مجیر و جوشن و شب های عاشقی
ماهِ جنون و ماهِ صفا می رسد زِ راهدستت دراز کن چو گدا سمتِ سفره اش
وقتی گدا به پشتِ گدا می رسد ز راهامضا کند خدا گذر از نار دم به دم
چون ماهِ توبه، ماهِ عطا می رسد ز راهوقتی که ماهِ خوبِ خدا رو کند به ما
فرصت برای ترکِ گناه می رسد ز راهمعلوم می شود که عزیزی به نزدِ حق
وقتی بلا به پشت بلا می رسد ز راههر لحظه اش عبادت و هر ساعتش نکو
اوقاتِ سر به سر چو طلا می رسد ز راهپُر می شود فضای دل از عطر عاشقی
لَا تَقْنَطوا بر اهلِ خطا می رسد ز راهبس کن دگر گناه که گناه سد عاشقی است
الطافِ عاشقانه جدا می رسد ز راهمی ترسم از گناه و امیدم به رحمتش
وقتی که ماهِ خوف و رجا می رسد ز راهماهِ غمِ علی شهِ لولاک می رسد
یعنی که ماهِ اشک و عزا می رسد ز راهافطار گر کنی همه دم یادِ لعلِ او
الطافِ سیّدالشهدا می رسد ز راهگر خوب بندگی کنی ای دل به هر صباح
توفیقِ طوفِ کرب و بلا می رسد ز راهوقتی به یادِ کرب و بلا بغض می کنی
صدها ملک ز ارض و سما می رسد ز راهدنیا شود بهشتِ برین شک نکن دمی
وقتی قدومِ شاهِ وفا می رسد ز راه«عَجِلْ عَلی ظُهُور وَلِیّک » خدای من
پس کی ز کعبه صاحبِ ما می رسد ز راه؟از آتشت هماره بداغی شود رها
چون شاهِ دین به روز جزا می رسد ز راهسیروس بداغی
شعر بلند درباره رمضان و روزه
رمضان آمد و دل باز به سوی تو پرید
سینهام سوخت ز شوق و به هوایت نگریست
سحر از خواب خوشم نغمه قرآن بشنید
نفسم تازه شد و دیدهام از اشک ترید
روزهام رشتهای از عشق به پای تو بست
لب فرو بستم و دل را به دعا وا کردم
گرسنگی شد بهانه، که دلم سیر شود
از گناه و ز خطا، روح من آزاد شود
در خیابان شب، ماه تو پیدا شده است
نور در کوچه دل، بیصدا پا شده است
هر نفس عطر تو را میدمد در جانم
رمضان، فصل شکوفایی ایمانم
شب قدر است و من غرق در اندیشهام
با خدایی که به او سخت نیازمندم
دستها رو به سما، اشکها در جریان
میبرم نام تو را در دل هر آسان
افطارم با خرما، با نگاهی به سپاس
سفرهام ساده، ولی پر ز نور و احساس
نان و آبی که به عشق تو مزین شده است
هر لقمه، ذکر تو را در دلم چیده است
رمضان، ای که تو دریای رحمت باشی
در دل تشنه ما، چشمه نعمت باشی
تا سحر میروم از خود و از خود رها
با خدایم شوم و فارغ از این ماجرا
مهمان الهی
مهمان شدن به خوان شما مزّه می دهد
افطار و لقمه نان شما مزّه می دهددر هر سحر دعای فرج بر لبم نشست
این العجل به جان شما مزّه می دهدقرآن پشت پرده بخوان سوره ای که وحی
با لهجه و بیان شما مزّه می دهدهر چند خواب روزه مؤمن عبادت است
رویا پر از نشان شما مزّه می دهدبر سفره سحر که نبودم نماز صبح
بیدار کن تکان شما مزّه می دهدتعجیل کن بیا که شب قدر می رسد
احیاء چه با دهان شما مزّه می دهدای کاش تو اقامه کنی این نماز عید
قد قامت و اذان شما مزّه می دهدحسین ایمانی
می شود این رمضان موعد فردا باشد
آخرین ماه صیام غم مولا باشد
می شود در شب قدرش به جهان مژده دهند
که همین سال ظهور گل نرگس باشد
السلام علیک یا ابا صالح المهدی
باز امشب حق صدایم کرده است
وارد مهمانسرایم کرده است
با همه نقصی که در من بوده است
باز هم او دعوتم بنموده است
بار دیگر انتظار بانگ زیبای اذان
بار دیگر خلوت دل با خدای مهربان
بستن چشم و دل و ذهن و زبانت بر گناه
روزه داری، یاریِ افتادگان ناتوان
رمضان، شهر عشق و عرفان است
رمضان، بحر فیض و احسان است
رمضان، ماه عترت و قرآن
گاه تجدید عهد و پیمان است
فرا رسیدن ماه مهمانی خدا مبارک
روزه هنگام سوال است و دعا
پر زدن با بال همت تا خدا
شهر بی رنگی و بی آلایشی
ماه تقصیر و گنه فرسایشی
باز ماه رمضان آمد و بر بام فلک
آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟
آنکه زاغیار برد شکوه بر یار کجاستباز ماه رمضان آمد و بر بام فلک
می زند بانگ منادی که گنه کار کجاستسفره رنگین و خدا چشم به راه من و توست
تاکه معلوم شود طالب دیدار کجاستبار عام است خدا را به ضیافت بشتاب
تا نگوئی که در رحمت دادار کجاستمرغ شب نیمه شب دیده به ره می گوید
سوز دل ساز بود دیده بیدار کجاستماه رحمت بود ای ابر خطا پوش ببار
تا نگویند که آن وعده ایثار کجاستحق به کان کرمش طرفه متاعی دارد
در و دیوار زند داد خریدار کجاستآن خدائی که رحیم است و کریم است و غفور
گوید ای سوته دلان عاشق دلدار کجاستمن ژولیده به آوای جلی می گویم
آنکه با توبه ستاند سپر نار کجاستژولیده نیشابوری
مطلب مشابه: متن ادبی در مورد ماه رمضان + مجموعه جملات ادبی زیبا در وصف ماه رمضان
مطلب مشابه: شعر ماه رمضان | اشعار بلند و کوتاه ماه رمضان ماه مهمانی خدا
بر هر نفست اشاره دارد رمضان
بر عشق و عطش نظاره دارد رمضان
در ظلمت بیکرانه شبهامان
دریا دریا ستاره دارد رمضان
ماه ضیافت الهی مبارک
آمد رمضان و از بدن کوچیدیم
با نام خدا ز کوی من کوچیدیم
در کوثر عشق او طهارت کردیم
از دام گناه اهرمن کوچیدیم
شعرهای کوتاه رمضان و روزه
خبر آمد که بهار دل ما آمده است
مژده ی کم شدن فاصله ها آمده است
باز از عرش خداوند ندا آمده است
بندگان ماه خدا، ماه خدا آمده است
السلام ای ماهِ رحمت ، ماه رضوان ماه دوست
جانِ مولا فهمِ شب هایت برایم آرزوست
هر که این شب ها خرامان مستِ در میخانه گشت
آبرو گیرد دمادم گر بسا بی آبروست
امشب طلب عشق زِدلدار کنیم
شیطان رجیم را سر دار کنیم
امر فرجش اگر مهیا باشد
این ماه کنار یار افطار کنیم
ای دوست ز رحمت دل اگاهم ده
در ماه دعا سیر الی اللهم ده
ماه رمضان و ماه مهمانی توست
در محفل مهمانی خود راهم ده
رمضانا تو بهترین ماهی
چون که ماه ضیافت اللّهی
خوش عمل هر که بود در رمضان
ترک منکر نمود در رمضان
رمضان شهر عشق و عرفان است
رمضان بحر فیض و احسان است
رمــضــــان، مــاه عــتــرت و قــرآن
گــــاه تــــجدید عهد و پیمان است
در خلوت شب ز حــق صـدا می آید
از عطر سحر بوی خدا می آید
با گوش دگر شنو به غوغای سکوت
کز مرغ شب ، آواز دعا می آید
ماه رمضان مبارک
ای در غرور نفس به سر برده روزگار
برخیز، کارکن، که کنونست وقت کار
ای دوست! ماه روزه رسید و تو خفته ای
آخر زخواب غفلت دیرینه سر برآر
رمضان شهر عشق و عرفان است
رمضان بحر فیض و احسان است
رمضان ماه عترت و قرآن
گاه تجدید عهد و پیمان است
رمضان چشمه عطای خدا
ماه عفو و گذشت و غفران است
رمضان رهنما و راه گشا
بهر گم گشتگان حیران است
ماه رمضان، شروع حّوِل حال ست
روی دل ما، تبسمی از بال ست
همبال فرشته ها شدن آسان ست
در ماه خدا، که سیب شیطان کال ست
ماه رمضان آمد، آن بند دهان آمد
زد بر دهن بسته تا لذت لب بیند
آمد قدح روزه، بشکست قدح ها را
تا منکر این عشرت بی باده طرب بیند
ای روزه داران اگر چنین می خواهید
دهان از آنچه غیر خدایی است ببندید
و چشم را به آنچه شیطانی است نگشایید
و گوش را آلوده هر زمزمه پلید نسازید
و حتی خیال باطل را هم از دروازه دلها بزدایید
مطلب مشابه: دل نوشته ماه رمضان + جملات و اشعار احساسی در مورد ماه رمضان
مطلب مشابه: عکس پروفایل ماه رمضان | زیباترین عکس های ویژه ماه رمضان با جملات معنوی
