شعر شماره ۳۸ از مجموعه اشعار هوشنگ ابتهاج؛ می شنوم آِناست موسیقی چشم تو در گوش من …

شعر شماره ۳۸ از مجموعه اشعار هوشنگ ابتهاج را در روزانه بخوانید. ابتهاج در آثارش به عواطف انسانی مانند عشق، درد، رنج و نوستالژی پرداخته است. توانایی او در بیان احساسات پیچیده انسانی به قدری صادقانه و عمیق است که بسیاری از مخاطبان خود را در آن می‌یابند و با آن هم‌ذات‌پنداری می‌کنند. این ارتباط عاطفی باعث می‌شود که اشعار او در دل خوانندگان جایگاه ویژه‌ای پیدا کند. همچنین شعر شماره ۳۹ از مجموعه اشعار هوشنگ ابتهاج؛ چرا پنهان کنم ؟ عشق است و پیداست … را بخوانید.

شعر شماره ۳۸

می شنوم آِناست

موسیقی چشم تو در گوش من

موج نگاه تو هم آواز ناز

ریخت چو مهتاب در آغوش من

می شنوم در نگه

گرم توست

گم شده گلبانگ بهشت امید

این همه گشتم من و دلخواه من

در نگه گرم تو می آرمید

زمزمه شعر نگاه تو را

می شنوم با دل و جان آشناست

اشک زلال غزل حافظ است

نغمه مرغان بهشتی نواست

می شنوم در نگه گرم توست

نغمه آن شاهد رویانشین

باز ز گلبانگ تو سر می کشد

شعله این آرزوی آتشین

موسیقی چشم تو گویاتر است

از لب پر ناله و آواز من

وه که تو هم گر بتوانی شنید

زین نگه نغمه سرا راز من

مطلب مشابه: شعر شماره ۳۷ از مجموعه اشعار هوشنگ ابتهاج؛ مستانه سر به سینه مهتاب می گذاشت با خنده ای که …

مطلب مشابه: شعر شماره ۳۶ از مجموعه اشعار هوشنگ ابتهاج؛ می خواهمت سرود بت بذله گوی من …

تفسیر این شعر

این شعر به زیبایی و عمق احساسات عاشقانه اشاره دارد. در ادامه، هر بخش از شعر را به زبان ساده توضیح می‌دهم:

1. آغاز شعر: شاعر می‌گوید که صدای خاصی را می‌شنود که به موسیقی چشم محبوبش مربوط می‌شود. این به این معناست که نگاه معشوق او برایش بسیار دلنشین و پر از احساس است.

2. موج نگاه: شاعر اشاره می‌کند که نگاه معشوقش مانند موجی است که او را در آغوش می‌گیرد و آرامش می‌دهد، شبیه به نور مهتاب.

3. نگاه گرم: او احساس می‌کند که در نگاه گرم معشوقش، امید و شادی وجود دارد. این نگاه برای او مانند یک بهشت است.

4. جستجوی دلخواه: شاعر بیان می‌کند که در جستجوی عشق و دلخواه خود بوده و حالا در نگاه معشوقش آرامش یافته است.

5. زمزمه شعر: او می‌گوید که زمزمه‌های ناشی از نگاه معشوقش با دل و جان او آشناست و این احساسات عمیق را به او منتقل می‌کند.

6. اشک و غزل حافظ: شاعر اشک‌ها را به زلالی اشعار حافظ تشبیه می‌کند و نغمه پرندگان بهشتی را به خاطر زیبایی و لطافت عشق خود یادآور می‌شود.

7. نغمه‌های عاشقانه: او دوباره برمی‌گردد به نغمه‌های عاشقانه‌ای که از نگاه معشوقش نشأت می‌گیرد و این نغمه‌ها آرزوهای آتشین او را زنده نگه می‌دارد.

8. موسیقی چشم: در انتها، شاعر تأکید می‌کند که زیبایی و احساسات موجود در چشم معشوقش از هر چیز دیگری گویا‌تر و واضح‌تر است و اگر معشوق بتواند این احساسات را بشنود، رازهای عمیق دل او را درک خواهد کرد.

به طور کلی، این شعر درباره عشق، زیبایی و احساسی عمیق است که از نگاه معشوق سرچشمه می‌گیرد و چقدر این احساسات برای شاعر ارزشمند و مهم هستند.

مطلب مشابه: شعر شماره ۳۵ از مجموعه اشعار هوشنگ ابتهاج؛ می رفت آفتاب و به دنبال می کشید دامن …

مطلب مشابه: شعر شماره ۳۴ از مجموعه اشعار هوشنگ ابتهاج؛ برچید مهر دامن زربفت و خون گریست …