بررسی نقش طراحی لباس در رئاليتی شوی «انجمن اشباح»
رئاليتی شو انجمن اشباح كه اين روزها در فيلم نت پخش مي شود، فضايی ساخته كه از يك مسابقه معمولي فراتر ميرود. شكل لباس ها، بافت رنگ ها و فضای صحنه در اين برنامه نقش مستقيم در ساخت حال و هواي رازآلود آن دارند و باعث مي شوند تجربه مخاطب يك قدم به فضای نمايشی نزديك شود.
در قالب رئاليتی شو های معمول، تمركز بيننده بيشتر بر رفتار شركت كننده هاست، اما در اين برنامه طراحي لباس و صحنه بخشي از روايت است. رنگ ها و جنس پارچه ها نه براي تزئين، بلكه براي پيشبرد حس تعليق و رمزآلودگي انتخاب شده اند. همين تركيب باعث شده برنامه از نخستين قسمت ها نگاه مخاطبان فيلم نت را به جزئيات ظاهرا ساده اما موثر جلب كند.
محمدرضا عليمردانی به عنوان مجری، ظاهر ساده و بدون اگزجره انتخاب كرده كه به فضا نزديك است. استايل او نه كاملا رسمي است و نه كاملا صميمي؛ دقيقا همان چيزي كه ريتم برنامه نياز دارد. اين انتخاب باعث ميشود نقش ميزبان در هدايت لحن برنامه مشخص باشد بدون آنكه به چشم بيايد.
در ميان شركت كننده ها، تنوع استايل محدود اما هدفمند است. رنگ های خنثی مثل مشكي مات، طوسي و سبز زيتوني در كنار بافت های ضخيم و فرم های بسته، فضا را به سمت نمايشي آرام و در عين حال پر تنش ميبرد. مانتوهای ساختارمند و فرم های هندسی ديده شده در قسمت اول، در هماهنگی كامل با فضای ذهنی برنامه قرار دارند. نورپردازی محدود و سايه دار باعث شده هر چين پارچه و هر سطح تيره نقش خودش را با دقت ايفا كند.
كامران تفتتي با ظاهر رسمی و كنترل شده و يوسف صيادی با تركيب شوخ طبعی و جديت، هر دو تفسير شخصي خودشان را وارد صحنه مي كنند، بدون آنكه از يكپارچگی تصويری برنامه خارج شوند. اين هماهنگی بدون مشابه شدن استايل ها، نشان می دهد طراحی لباس و صحنه در اين پروژه از مرحله انتخاب رنگ تا فرم نهايی حساب شده پيش رفته است.
آنچه «انجمن اشباح» را از رئاليتي شو هاي هم رديفش جدا ميكند، استفاده از طراحي لباس و صحنه به عنوان يك عنصر روايی است. در اين برنامه ظاهر افراد فقط پوشش نيست؛ بخشی از هويت روايت است. رنگ ها معنا دارند، نور نقش دارد و فضا چنان طراحی شده كه مخاطب گاهی فراموش ميكند با يك مسابقه طرف است.
