بیوگرافی عهدیه؛ شروع خوانندگی، همکاری با داوود پیرنیا، دوبله به جای ستارههای سینما
عهدیه؛ بانوی صدای ماندگار سینما و رادیو ایران
در این مقاله از روزانه، قصد داریم نگاهی عمیق و مفصل به زندگی پرفرازونشیب این هنرمند توانمند داشته باشیم؛ از تولد در تهران و علاقه اولیه به موسیقی تا ورود به رادیو در کودکی، از همکاری با داوود پیرنیا و برنامه «گلها» تا تسخیر سینمای ایران، و از مهاجرت ناگهانی به اسپانیا تا زندگی آرام امروز در مادرید.
در میان خوانندگان زنی که صدایشان با خاطرات جمعی چند نسل ایرانی گره خورده است، نام عهدیه جایگاهی ویژه دارد. او خوانندهای است که نه در کابارهها و مجالس خصوصی، بلکه از دل برنامه «کودک» رادیو و سپس برنامه فاخر «گلها» راهی اوج شهرت شد. عهدیه در تاریخ موسیقی ایران به عنوان بانوی صدای ماندگار سینما و رادیو شناخته میشود؛ صدایی که برای دهها فیلم فارسی جان بخشید و ترانههایش در برنامههای «گلهای رنگارنگ» برای همیشه ثبت شد. او برخلاف بسیاری از خوانندگان همدورهاش، هرگز در کاباره اجرا نکرد و مسیری پاکیزه و حرفهای را پیمود.
فهرست موضوعات این مطلب
بیوگرافی عهدیه
تولد و خانواده
عهدیه بدیعی در ۳۰ شهریور سال ۱۳۲۸ (۲۵۰۸ شاهنشاهی) در تهران چشم به جهان گشود. برخی منابع نیز سال تولد او را ۱۳۲۹ (سپتامبر ۱۹۵۰ میلادی) ذکر کردهاند. پدرش اهل روستای سهزاب از توابع شهرستان سراب در استان آذربایجان شرقی بود. مادرش نیز زنی هنردوست و علاقهمند به شعر و موسیقی بود. عهدیه کوچکترین فرزند خانواده نبود، اما استعداد و صدای خاصش از همان سالهای نخست خودنمایی میکرد. برخی منابع خانوادگی او را پیرو آیین بهائی معرفی کردهاند.
عهدیه در مصاحبهای گفت: «من سال ۱۳۲۸ در تهران به دنیا آمدم و در تهران، محله امیرآباد و بعد هم شمال تهران، محله فرمانیه زندگی میکردم.» دوران کودکی عهدیه در فضایی آرام و نسبتاً مرفه گذشت، اما چیزی که او را از همسالانش متمایز میکرد، علاقه وافر و استعداد ذاتیاش در آوازخوانی بود.
علاقه به موسیقی و اولین تجربهها
علاقه عهدیه به موسیقی از سنین بسیار پایین و حدود ۵ تا ۶ سالگی شروع شد. او در گردهماییهای خانوادگی برای اقوام و دوستان میخواند و صدای دلنشینش توجه همه را جلب میکرد. مادرش که خود به هنر علاقهمند بود، استعداد دخترش را تشخیص داد و مصمم شد او را به رادیو ببرد.
اما راهیابی به رادیو در آن سالها کار سادهای نبود. مادر عهدیه برای یک سال تمام، او را هر روز به ساختمان رادیو در میدان ارک میبرد. ساعتها در استودیو مینشستند و منتظر فرصتی میماندند. سرانجام پس از یک سال رفتوآمد و انتظار کشیدن، عهدیه موفق شد در برنامه «کودک» رادیو به عنوان خواننده پذیرفته شود. در آن زمان ورود به رادیو نیازمند حامی و واسطه بود، اما مادر عهدیه با پشتکار و پیگیریهای بیوقفه خود، این راه را برای دخترش هموار کرد. خود عهدیه بعدها گفت: «در آن زمان ورود به رادیو کار بسیار مشکلی بود و باید حتماً کسی ساپورت میکرد و من متاسفانه چنین فردی را نداشتم، فقط زحمات و پیگیریهای مادرم بود.»
آغاز فعالیت حرفهای در رادیو
عهدیه فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۳۳۷ و در سن ۸ سالگی در برنامه «کودک» رادیو ایران آغاز کرد. در آن زمان، خوانندگان برنامه کودک، آهنگهای خوانندگان بزرگتر را بازخوانی میکردند، اما اشعار آنها را عوض میکردند و مناسب با حال و هوای بچهها سروده میشد. مادر عهدیه نیز خودش اشعار ترانههای دخترش را برای برنامه کودک میسرود.
عهدیه در طول سالهای حضورش در برنامه کودک، حدود ۲۰۰ ترانه برای بچهها اجرا کرد. ارکستر برنامه کودک از بهترین و هنرمندترین نوازندگان آن زمان تشکیل شده بود و آنها بهطور رایگان و صرفاً بهخاطر عشق به این برنامه همکاری میکردند. از جمله این هنرمندان میتوان به استاد سورِن (که چندین ساز را به خوبی مینواخت)، واروژان (که معمولاً کنترباس مینواخت و در موسیقی پاپ دستی داشت) و منوچهر بیگلری (نوازنده ترومپت) اشاره کرد. این فضا و همکاری با استادان بزرگ، سنگ بنای محکمی برای آینده هنری عهدیه بود.
در همین دوران، داوود پیرنیا، سرپرست برنامه کودک و بنیانگذار برنامه ماندگار «گلها»، صدای عهدیه را به عنوان یک استعداد ویژه تشخیص داد. او به عهدیه وعده داد که وقتی بزرگتر شد، در برنامه «گلها» نیز خواهد خواند. این وعده بعدها به زیباترین شکل ممکن محقق شد. خود عهدیه درباره داوود پیرنیا میگوید: «وقتی صدای من را به عنوان یک صدای خوب تشخیص دادند، از آن به بعد بسیار مورد توجه زندهیاد داوود پیرنیا مدیر برنامه گلها و رئیس برنامه کودک قرار گرفتم.»
ورود به برنامه «گلها» و اوج هنری در رادیو
در سن ۱۳ یا ۱۴ سالگی، عهدیه نخستین ترانه خود را در برنامه «گلها» اجرا کرد. اولین ترانه او «شاخ گل» شماره ۳۲۸ بود با شعری از دکتر منوچهر معینافشار و آهنگی از امیرحسین بهنود. این اجرا در سن ۱۴ سالگی او انجام شد. همچنین در همان سالها در برنامه دیگری به نام «جوانان» نیز مشغول به خواندن بود و تقریباً ۳۰ ترانه برای این برنامه اجرا کرد.
برنامه «گلها» مهمترین و معتبرترین برنامه موسیقی ایران در دهههای ۳۰ تا ۵۰ بود که به سرپرستی داوود پیرنیا و با همکاری برترین آهنگسازان، نوازندگان و خوانندگان آن زمان تهیه میشد. عهدیه بعدها در مجموع بیش از ۵۵ ترانه در برنامه «گلها» اجرا کرد که هر کدام از آنها امروز به عنوان گنجینهای از موسیقی اصیل ایرانی محسوب میشوند.
یکی از خاطرات جالب عهدیه از آن روزها به زمانی برمیگردد که صدایش حدود دو ماه به شدت گرفته بود و توانایی خواندن نداشت. او به هر پزشکی مراجعه کرد، اما فایدهای نداشت. فیلمسازان منتظر بودند تا او برای خواندن ترانهها آماده شود. در این میان، فروزان، بازیگر سرشناس آن سالها، بیش از همه نگران بود و چند بار به منزل او آمد. در یکی از این دیدارها، فروزان به عهدیه گفت: «باید به خاطر من هم که شده صدایت دوباره باز شود.» عهدیه بعدها این حمایتها را از جمله دلایل بازگشت صدایش میدانست.
بیوگرافی سوسن خواننده قدیمی؛ از شروع خوانندگی تا مهاجرت و درگذشت
تسخیر سینمای ایران؛ صدای پشت پرده ستارهها
عهدیه علاوه بر رادیو، در سینمای ایران نیز حضوری پررنگ و کمنظیر داشت. روزی در رادیو مشغول بود که گروهی از کارگردانان به مناسبت خاصی به رادیو آمده بودند. صدای عهدیه را شنیدند و بسیار پسندیدند. از او دعوت کردند تا به صورت آزمایشی برای یک فیلم بخواند. این فیلم محصول استودیو «پارس فیلم» به مدیریت زندهیاد دکتر کوشان بود. عهدیه به استودیو پارس فیلم که در مسیر بین تهران و کرج قرار داشت، رفت و نخستین ترانه سینمایی خود را ضبط کرد.
اما مهمتر از خواندن ترانه برای فیلمها، دوبله کردن به جای بازیگران زن بود. در آن زمان، بسیاری از بازیگران زن سینمای ایران، صدای مناسبی برای خواندن نداشتند و ترانههای فیلمها توسط خوانندگان حرفهای و پشت صحنه اجرا میشد. عهدیه صدای خود را به جای ستارههای بزرگی مانند پوری بنایی، کتایون، جمیله و دیگران در فیلمهای مختلف استفاده میکرد. این فعالیتها نه تنها محبوبیت او را چند برابر کرد، بلکه او را به عنوان یک هنرمند چندبعدی و توانمند به جامعه هنری معرفی نمود.
عهدیه در مجموع حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ ترانه برای فیلمها خوانده است و با احتساب ترانههای رادیویی و برنامه گلها، کارنامه هنری او به بیش از ۱۰۰۰ ترانه میرسد. یکی از ویژگیهای منحصربهفرد عهدیه این بود که بر خلاف بسیاری از خوانندگان همدوره خود، هرگز در کابارهها یا مجالس خصوصی (خصوصیخوانی) اجرا نداشت. در حالی که در آن سالها، این کار سکوی پرتاب بسیاری از خوانندگان زن محسوب میشد، عهدیه مسیر پاکیزه و کاملاً رسمی خود را از رادیو و سینما برگزید و همین امر احترام خاصی را برای او نزد جامعه هنری و مردم ایجاد کرد.
در سن ۱۹ سالگی، عهدیه یکی از بهترین خوانندگان رادیو ایران بود و حتی در جشن هنر شیراز نیز شرکت کرد، جایی که توانست در میان هنرمندان بزرگ جهان بدرخشد. این جشنواره بینالمللی در آن سالها میزبان هنرمندان برجستهای از سراسر جهان بود و حضور عهدیه در آن، نشاندهنده جایگاه رفیع هنری او بود.
خدمت سربازی و تحصیلات
یکی از نکات جالب و کمشنیده شده در زندگی عهدیه، دوره خدمت سربازی او در سپاه دانش دختران بود. در آن سالها، زنان نیز مانند مردان موظف به گذراندن دورهای از خدمت سربازی بودند (سپاه دانش دختران). عهدیه نیز این دوره دو ساله را گذراند. خود او درباره این تجربه گفته که این دوران نه تنها مانع پیشرفت او نشد، بلکه انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر هنری به او بخشید. بسیاری از آثار ماندگار عهدیه مربوط به همین دوران است.
عهدیه با وجود فعالیتهای گسترده هنری، تحصیلات خود را نیز به خوبی دنبال کرد. او موفق به اخذ مدرک لیسانس در رشته حسابداری از دانشگاه تهران شد. این نشان میدهد که عهدیه تنها یک خواننده نبود، بلکه فردی تحصیلکرده و آکادمیک بود که مسیر حرفهای خود را با آگاهی و برنامهریزی پیش میبرد.
همچنین برای بالا بردن دانش موسیقایی خود، در کلاسهای موسیقی استاد علی رهبری شرکت کرد. این آموزشهای آکادمیک و آشنایی با نتها و تئوری موسیقی، مسیر حرفهای عهدیه را سرعت بخشید و او را به یکی از آگاهترین خوانندگان آن زمان تبدیل کرد. عهدیه در مقابل برخی از خوانندههایی که صرفاً با گوش خواندن کار میکردند، از دانش موسیقی نظری نیز بهرهمند بود.
سبک و ویژگیهای هنری
صدای عهدیه از جمله صداهای نادر در تاریخ موسیقی ایران است. او دارای صدایی است که هم در کارهای شاد و پرانرژی و هم در تصنیفهای غمگین، به یک اندازه توانمند و تأثیرگذار است. به همین دلیل است که سبک و سیاق آوازی او در طول سالها هیچگاه کهنه نشده و همچنان برای نسل جوان جذاب و شنیدنی است.
از جمله ویژگیهای بارز عهدیه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. تنوع ژانر: عهدیه در سبکهای مختلفی از موسیقی اصیل ایرانی (گلها) گرفته تا ترانههای عامهپسند و فیلم فارسی طبعآزمایی کرد و در همه آنها موفق بود.
۲. پاکیزگی مسیر هنری: برخلاف بسیاری از خوانندگان زن آن دوره که ناگزیر از خواندن در کابارهها بودند، عهدیه فقط از رادیو و سینما به شهرت رسید و این احترام خاصی برایش به ارمغان آورد.
۳. قدرت بازخوانی: عهدیه به عنوان دوبلور خواننده، توانست صدای خود را با حالوهوای نقشهای مختلف سینمایی هماهنگ کند و به باورپذیری بیشتر فیلمها کمک شایانی کند.
نگاهی بر زندگی فروغ فرخزاد؛ بیوگرافی از اوایل زندگی تا ازدواج، آثار و درگذشت او
۴. آواز تحصیلکرده: آموزش دیدن نزد استاد علی رهبری و آشنایی با نتها و تئوری موسیقی، صدای عهدیه را از یک استعداد خام به یک هنرمند حرفهای و دقیق تبدیل کرد.
از نظر آهنگسازان و همکاران عهدیه، او یکی از حرفهایترین خوانندگان زمان خود بود که با دقت و وسواس بالا قطعات خود را اجرا میکرد و کمتر پیش میآمد که نیاز به بیش از چند بار ضبط داشته باشد.
آهنگهای ماندگار و آثار شاخص
عهدیه در طول دوران حرفهای خود آهنگهای ماندگار بسیاری از خود به یادگار گذاشته است. از جمله معروفترین ترانههای او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- «عاشق شدم من» – یکی از پرشنوندهترین و محبوبترین ترانههای عهدیه
- «میخوامش بینهایت» – از شاهکارهای عهدیه با فضایی عاشقانه و پراحساس
- «ملا مصطفی» – ترانهای شاد و پرانرژی با حالوهوای فولکلوریک
- «سلطان قلبها» – قطعهای که عهدیه را به عنوان «سلطان قلبها» معرفی کرد
- «به بهانه» – ترانهای غمگین و عاشقانه
- «من به تو محتاجم» – از قطعات ماندگار با فضایی نیازمندانه
- «دلم تنگه» – روایتگر حس دلتنگی و فراق
- «شهزاده» – با فضایی رویایی و پریوار
- «درد و رنج سفر» – با مضامین سفر و دوری
- «زندان» – از ترانههای متفاوت عهدیه با مضمونی اجتماعی
علاوه بر اینها، آلبومهایی مانند «آقا خوشگله»، «بی تو میمیرم»، «قسم»، «بهار»، «دل عاشق پیشه»، «مگه دشمن منی»، «گل پری جون»، «نگفتم مگه نگفتم»، «اوستا کریم» و «یادگاری» نیز از جمله آثار پرمخاطب او هستند.
عهدیه در مجموع بیش از ۵۵ ترانه در برنامه گلها، حدود ۳۰۰ ترانه در برنامههای کودک و حدود ۷۰۰ ترانه در فیلمهای فارسی خوانده است. فهرست فیلمهایی که عهدیه در آنها به عنوان خواننده پشت صحنه یا دوبلور حضور داشته، بسیار بلند است. از جمله این فیلمها میتوان به «دو مرد خشن»، «گدای اشرافزاده»، «جانی و تپل»، «حرمت رفیق»، «خاتون»، «زن»، «کوچ»، «نان و نمک»، «با هم ولی تنها»، «پیشکسوت»، «جاهل و رقاصه»، «جدال»، «دلقک»، «سیاهبخت»، «سینهچاک»، «شادیهای زندگی»، «غیرت»، «کلک نزن خوشگله»، «آلوده»، «اخم نکن سرکار»، «انگشتنما»، «بابا خالدار»، «پاشنه طلا»، «تیرانداز»، «جنجال»، «چشمان بسته»، «خداحافظ کوچولو» و بسیاری دیگر اشاره کرد. این فیلمها بیشتر از محصولات استودیو پارس فیلم و دیگر استودیوهای مطرح آن سالها بودند و نقش عهدیه در ماندگاری ترانههای آنها غیرقابل انکار است.
مهاجرت به اسپانیا؛ داستانی ناگفته
عهدیه حدود سه سال پیش از انقلاب ۱۳۵۷، در حالی که در اوج محبوبیت و شهرت بود، ایران را ترک کرد و به همراه خانوادهاش راهی اسپانیا شد. او در آن زمان تنها ۲۶ سال سن داشت. دلایل خروج او به طور دقیق مشخص نیست، اما خودش در مصاحبههای بعدی اشاره کرده که فشارها و نگاههای ویژه به هنرمندان در آن سالها، او را به این تصمیم سوق داد. برخی منابع این مهاجرت را به اعتقادات مذهبی خانواده او (پیروی از آیین بهائی) و فضای حاکم بر آن سالها مرتبط میدانند.
عهدیه پس از استقرار در مادرید، پایتخت اسپانیا، با یک مرد ایرانی ازدواج کرد. حاصل این ازدواج چهار فرزند است. زندگی در اسپانیا برای عهدیه، برخلاف روزهای پرزرقوبرق هنری در ایران، بسیار آرام و دور از هیاهو بوده است. خود او درباره این انتخاب میگوید: «من خیلی زود به این نتیجه رسیدم که نمیخواهم بقیه عمرم را در تنش و اضطراب بگذرانم. اسپانیا را به خاطر آرامش و آبوهوای خوبش انتخاب کردم و هیچگاه از این انتخاب پشیمان نشدهام.»
زندگی در اسپانیا و وضعیت فعلی
عهدیه از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون در مادرید، اسپانیا زندگی میکند. او در این سالها از انظار عمومی دور بوده و زندگی خصوصی خود را محفوظ نگه داشته است. با این حال، اخبار و تصاویری گاهگاه از او در فضای مجازی منتشر میشود که نشان میدهد او در سلامت کامل به سر میبرد.
در سالهای اخیر، عهدیه با وجود سن بالا، همچنان چهرهای جوان و شاداب دارد و از زندگی خود در کنار خانواده و نوادگانش رضایت کامل دارد. او در مصاحبهای گفته بود: «من در تمام عمرم سعی کردم کارم را درست انجام دهم و به کسی ظلم نکنم. به همین خاطر امروز با آرامش زندگی میکنم. نوههایم را دوست دارم و زندگی ساده در مادرید برایم کافی است.»
اگرچه عهدیه پس از انقلاب دیگر ترانه جدیدی نخوانده است، اما علاقهمندان به موسیقی او، قدردان آثار ماندگاری هستند که در دهههای چهل و پنجاه از خود به یادگار گذاشته است. این آثار همچنان در محافل و مهمانیها شنیده میشود و عهدیه را به عنوان «صدای خاطره جمعی ملت ایران» زنده نگه داشته است.
امروزه آلبومها و مجموعههای متعددی از آثار عهدیه با عنوانهایی مانند «ترانهها و خاطرهها – آلبوم شماره ۱» و «ترانهها و خاطرهها – آلبوم شماره ۲» در دسترس عموم قرار دارد که شامل قطعاتی مانند «عاشق شدم من»، «بخند که زندگی بخنده»، «بادۀ محبت»، «الهی دلبری ده»، «من هم گریه کردم»، «نشونی»، «سوخته جان» و «گمشده» است. همچنین آلبوم «عهدیه در کودکی (گمشده)» در سالهای اخیر منتشر شده که خاطرات آن دوران را برای علاقهمندان زنده میکند.
جایگاه و میراث عهدیه در تاریخ موسیقی ایران
عهدیه بدون شک یکی از تأثیرگذارترین خوانندگان زن تاریخ موسیقی ایران است. آنچه او را از بسیاری از همدورانش متمایز میکند، اولاً مسیر پاکیزه و بدون حاشیه حرفهای اوست (عدم اجرا در کابارهها)، و ثانیاً حضور قاطع و مؤثر او هم در برنامه فاخر «گلها» و هم در سینمای عامهپسند ایران. این توانایی حرکت در هر دو عرصه، نشاندهنده هنرمندی چندبعدی و منعطف است.
از سوی دیگر، عهدیه از معدود خوانندگانی است که صدایش برای همیشه به عنوان صدای خاطره انگیز سینمای ایران ماندگار شد. نسلها با صدای او بزرگ شدند و حتی امروز نیز با شنیدن ترانههایش، به دوران کودکی و جوانی خود سفر میکنند. به همین دلیل بسیاری از علاقهمندان، عهدیه را «صدای خاطره جمعی ملت ایران» مینامند.
میراث عهدیه نه تنها در آلبومها و ترانههایش، که در تأثیری است که بر خوانندگان نسلهای بعد گذاشته است. بسیاری از خوانندگان امروز ایران، از عهدیه به عنوان الگویی از صداقت، تعهد هنری و مسیر پاکیزه در موسیقی یاد میکنند.
عهدیه در مصاحبهای درباره راز ماندگاریاش گفت: «من هرگز نخواستم مشهور باشم؛ خواستم درست بخوانم. فکر میکنم مردم هم همین را دوست داشتند. وقتی از ته دل برای کسی بخوانی، او هرگز تو را فراموش نمیکند.»
بیوگرافی حمیرا؛ از شروع خوانندگی، مخالفت پدر تا معروف شدن و ازدواج او
حواشی و نکات کمتر شنیده شده
۱. عهدیه و پیشنهاد بازیگری در سینما: از عهدیه دو بار برای بازی در فیلم دعوت به عمل آمد که قصه این فیلمها از بیوگرافی زندگی خود او بود. اما عهدیه این پیشنهادات را رد کرد و گفت: «من نه استعداد و نه علاقه برای بازی در فیلم را نداشتم، حتی آن اوایل هم احساس میکردم که اگر در فیلمی بازی کنم، به جای بازیگر آن فیلم، من را خواهند شناخت و این خوشایندم نبود.»
۲. نگرانی فروزان از سلامتی عهدیه: هنگامی که صدای عهدیه برای دو ماه به دلیل گرفتگی شدید از کار افتاده بود، فروزان، بازیگر محبوب سینمای ایران، بارها به منزل او رفت و از او دلجویی کرد. این نشاندهنده روابط صمیمانه و دوستانه عهدیه با دیگر هنرمندان آن دوران است.
۳. عهدیه و پوری بنایی: عهدیه صدای خود را به جای پوری بنایی (یکی از مشهورترین بازیگران زن سینمای ایران در دهه چهل و پنجاه) در بسیاری از فیلمها استفاده کرد. این همکاری هنری، یکی از ماندگارترین همکاریهای خواننده و بازیگر در تاریخ سینمای ایران است.
۴. سربازی یک زن خواننده: یکی از جالبترین نکات زندگی عهدیه، خدمت سربازی او در سپاه دانش دختران بود. این تجربه، او را به یکی از معدود خوانندگان زنی تبدیل کرده که سابقه خدمت سربازی دارد.
۵. علاقه به رشته حسابداری: شاید برای بسیاری جالب باشد که عهدیه با وجود شهرت و محبوبیت هنری، رشته حسابداری را برای تحصیلات دانشگاهی خود انتخاب کرد و لیسانس خود را در این رشته گرفت.
نتیجهگیری
عهدیه بدیعی، آن دختر هشت سالهای که با پشتکار مادری مهربان راهی رادیو شد، توانست به یکی از ماندگارترین چهرههای موسیقی ایران تبدیل شود. او خوانندهای است که صدایش برای همیشه با خاطرات نسلها گره خورده است. ترانههای عهدیه، از «عاشق شدم من» و «میخوامش بینهایت» تا «سلطان قلبها» و «ملا مصطفی»، امروز نیز پس از نیمقرن، تازه و شنیدنی هستند. او نشان داد که میتوان در عین محبوبیت و موفقیت، پاکیزه و بیحاشیه ماند و مسیری حرفهای را از رادیو تا سینما پیمود.
عهدیه نمونه بارز نسلی از هنرمندان ایران است که نه با حاشیه، نه با جنجال، بلکه با استعداد و تلاش و پشتکار خود را به قلعه هنر ایران رساندند. امروز که او در آرامش مادرید به زندگی خود ادامه میدهد و از تماشای نوههایش لذت میبرد، هنوز هم صدایش در خانهها، مهمانیها و دلهای ایرانیان میچرخد و این بزرگترین میراث برای هر هنرمندی است.
روزانه در پایان این بیوگرافی مفصل، از تمام کسانی که صدای عهدیه را دوست دارند و از هنر اصیل ایرانی پاسداری میکنند، سپاسگزار است. یادش همیشه زنده.
