غزل شماره ۶۰ از غزلیات حافظ؛ آن پیکِ ناموَر که رسید از دیارِ دوست …
غزل شماره ۶۰ از غزلیات حافظ را در روزانه بخوانید. غزلیات حافظ به موضوعاتی چون عشق الهی و عشق زمینی پرداخته و این دو را به شکلی هنرمندانه در هم آمیخته است. این موضوعات برای بسیاری از خوانندگان جذاب و قابل تأمل هستند. همچنین غزل شماره ۶۱ از غزلیات حافظ؛ صبا اگر گذری اُفتَدَت به کشور دوست … را در سایت روزانه بخوانید.

غزل شماره ۶۰
آن پیکِ ناموَر که رسید از دیارِ دوست
آورد حِرزِ جان ز خطِ مُشکبارِ دوست
خوش میدهد نشانِ جلال و جمالِ یار
خوش میکند حکایتِ عِزّ و وقارِ دوست
دل دادمش به مژده و خِجلَت همیبرم
زین نقدِ قلبِ خویش که کردم نثارِ دوست
شکرِ خدا که از مددِ بختِ کارساز
بر حسبِ آرزوست همه کار و بارِ دوست
سیرِ سپهر و دورِ قمر را چه اختیار؟
در گردشند بر حَسَبِ اختیار دوست
گر بادِ فتنه هر دو جهان را به هم زند
ما و چراغِ چَشم و رهِ انتظارِ دوست
کُحلُ الجَواهری به من آر ای نسیمِ صبح
زان خاکِ نیکبخت که شد رهگذارِ دوست
ماییم و آستانهٔ عشق و سرِ نیاز
تا خوابِ خوش که را بَرَد اندر کنارِ دوست
دشمن به قصدِ حافظ اگر دم زند چه باک؟
مِنَّت خدای را که نیَم شرمسارِ دوست
مطلب مشابه: غزل شماره ۵۹ از غزلیات حافظ؛ دارم امید عاطفتی از جناب دوست …
مطلب مشابه: غزل شماره ۵۸ از غزلیات حافظ؛ سرِ ارادتِ ما و آستانِ حضرت دوست …
تفسیر این شعر

این شعر زیبا از حافظ شیرازی است و به مضامین عشق، دوستی، انتظار و وفاداری پرداخته است. در ادامه، هر بیت را به زبان ساده توضیح میدهم:
1. بیت اول:
– پیامآوری معروف از دیار محبوب (دوست) رسید و خبر خوشی دربارهی او آورد. این خبر مانند دارویی برای جان من است.
2. بیت دوم:
– این پیامآور نشانههای زیبایی و عظمت محبوب را به من نشان میدهد و داستان عزت و وقار او را روایت میکند.
3. بیت سوم:
– من دل خود را به این خبر خوش سپردهام، اما از این که قلبم را برای دوست نثار کردهام خجالت میکشم.
4. بیت چهارم:
– شکر خدا که با کمک بخت خوبم، همه کارهایم طبق آرزویم پیش میرود و به دوست مربوط است.
5. بیت پنجم:
– گردش آسمان و ماه چه اهمیتی دارد؟ همه چیز بر اساس خواستههای محبوب در حال چرخش است.
6. بیت ششم:
– اگر طوفانها و مشکلات دنیا هم بر سر ما بریزند، ما با نور چشمانمان و راهی که به سوی دوست داریم، ادامه میدهیم.
7. بیت هفتم:
– ای نسیم صبح، کُحل (سرمه) جواهرات را به من بیاور؛ زیرا من از خاک نیکبختی که راه محبوب است، آمدهام.
8. بیت هشتم:
– ما در آستانه عشق و در حال نیاز به محبوب هستیم تا خواب خوشی که در کنار او خواهیم داشت، نصیبمان شود.
9. بیت نهم:
– اگر دشمن به حافظ بدگویی کند، چه اهمیتی دارد؟ شکر خدا که من هیچگاه از محبت دوست شرمنده نیستم.
به طور کلی، این شعر بیانگر عشق عمیق شاعر به محبوبش است و اینکه چگونه این عشق بر زندگیاش تأثیر گذاشته و او را در مقابل مشکلات و چالشها مقاوم کرده است. شاعر در عین حال از شکرگزاری برای بخت خوبش نیز سخن میگوید.
مطلب مشابه: غزل شماره ۵۷ از غزلیات حافظ؛ آن سیهچرده که شیرینیِ عالم با اوست …
مطلب مشابهک غزل شماره ۵۶ از غزلیات حافظ؛ دل سراپردهٔ محبتِ اوست دیده آیینهدارِ طلعت اوست …










