اشعار میلاد پیامبر اکرم / 30 شعر زیبای ویژه ولادت حضرت محمد (ص)
در این بخش از سایت ادبی روزانه اشعار میلاد پیامبر اکرم (ص) را برای شما دوستان قرار دادهایم. درباره زمان و مکان دقیق ولادت آن حضرت بین مورخان اختلاف وجود دارد ولی بنابر قول مشهور، در فجر روز جمعه 17 ربیع الاول سال عامالفیل برابر با سال 570 میلادی در شهر مکه به دنیا آمد و با تولد آن حضرت تغییرات شگرفی در سراسر عالم پدیدار گشت.
شعر دوبیتی تبریک ولادت حضرت پیامبر
محمد زینت نام جهان است
چه خوشبوتر از آن اندر دهان است
نزائیده کسی همچون محمد
که نور روی وی رنگین کمان است
عیدِ ولادت آمد و سورِ محمدی
عالم فدای جلوۀ نورِ محمدی
در طلعتِ ولایتِ آن هورِ احمدی
دل را چکامه ای ست زِشورِ محمدی.
با آمدنت دوباره سال خوش دیدیم
با آمدنت روزی و رحمت بهتر شد
با آمدنت بهار خوش را دیدیم
با آمدنت صبح زمین را دیدیم
غزل در آسمان روییده امشب
و دل از شوق او رقصیده امشب
محمد با نگاهی آسمانی
بساط حق پرستی چیده امشب
شب را سحر آمد که محمد آمد
روز ظفر آمد که محمد آمد
بتهای حرم شکست و زان بشکستن
فریاد بر آمد که محمد آمد
به صبح هفده شهر ربیع از مطلع عزّت
عیان شد طالع مسعود و ختم مرسلین آمد
چو خورشید جلال احمدی تابید در عالم
ز ایزد بر جمال او هزاران آفرین آمد
مژده که میلاد شه خاتم است
عید سعید نبی اکرم است
مژده که مسروری عالم رسید
خرمی عالم و آدم رسید
مطلب مشابه: متن تبریک ولادت حضرت محمد (ص) + عکس نوشته پروفایل تبریک میلاد پیامبر اسلام
مطلب مشابه: شعر تبریک میلاد پیامبر + مجموعه اشعار ولادت حضرت محمد (ص) و امام صادق (ع) با عکس نوشته
ولادت ختم رسولان آمد
محمد آن حبیب جانان آمد
به جسم پیروان او جان آمد
بر حرمتش جهان گلستان آمد
آسمان عاشقی شد پر ستاره زین دو گل
عشقبازی با تداوم شد هماره زین دو گل
بر دل عشاق صادق شد اشاره زین دو گل
دیده دل شد گشوده بر نظاره زین دو گل
انتظار آمد به سر ای بیقراران تهنیت
شد خزان سر، آمده فصل بهاران تهنیت
جلوه گر گردیده حق ای حق شعاران تهنیت
ساقی از ره می رسد جمع خماران تهنیت
از مکه فروغ ایزدی پیدا شد
سرچشمه فیض سرمدی پیدا شد
در هفدهم ربیع از دخت وهب
نو دسته گل محمدی پیدا شد
محور اسلام و قرآن در ثبات از این دو مَه
مکتب توحید باشد در حیات از این دو مه
روشن آفاق تمام کائنات از این دو مه
منجلی اوصاف بی پایان ذات از این دو مه
سلام و صلوات انبیا به جلوۀ جمال تو
همه عالم متوسل به تو و به ذات تو
تو اولین نور سرمدی تو احمدی تو محمدی
خواجۀ عالم ای رسول اکرم خوش آمدی
در عرصۀ بیدادگری، دادگر آمد
تکبیر بگویید که هجران به سر آمد
تهلیل برآرید که پیغامبر آمد
پیغامبر از بهر نجات بشر آمد
در تمام وجود نور حق سرزده
خاتم المرسلین در جهان آمده
ای نثار ماه رویت سورۀ نور و تبارک
یا محمّد یا محمّد عید میلادت مبارک
اشعار کوتاه تولد محمد رسول اکرم
پیشتر از بامداد هفده ماه ربیع الاول
آفتابی در زمین از آسمان دل برگرفت
ذره ای از مهر رویش را چو بر آن بذل کرد
جلوه ای کرد و جهان را خسروِ خاور گرفت
دو نهال بارور در باغ دین روئیده شد
یاس های آسمانی در زمین روئیده شد
نخل حق در سرزمین مشرکین روئیده شد
لاله در باغ دل اهل یقین روئیده شد
ای بحر تجلا! گهرت باد مبارک
ای طور نبوت! شجرت باد مبارک
ای مکه! نسیم سحرت باد مبارک
ای آمنه! قرص قمرت باد مبارک
عید زیبای برائت از عدو دارد ربیع
عید میلاد دو دلدار نکو دارد ربیع
موسم سرمستی دل های شیدا آمده
مصطفی با حضرت صادق به دنیا آمده
دو چشمِ آمنه بر روی احمد
گره خورده دلش بر موی احمد
گهی خندان گهی محو تماشا
چو می بیند خمِ ابروی احمد
امشب سخن از جان جهان باید گفت
توصیف رسول انس و جان باید گفت
در شام ولادت دو قطب عالم
تبریک به صاحب الزمان باید گفت
مطلب مشابه: متن و جملات میلاد پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) و امام صادق (ع) + عکس نوشته ولادت
مطلب مشابه: متن ادبی تبریک ولادت پیامبر؛ اشعار کوتاه روز میلاد حضرت محمد و امام صادق
عاشقان بُستان جان بخش دعا را بنگرید
این دو نور عالم آرای خدا را بنگرید
باده نوشان مِی قالوا بلی را بنگرید
وجه صادق را، جمال مصطفی را بنگرید
محمد نور عالمتاب هستی است
وجودش روشنی بخش زمان است
به هر قلبی نماید رخنه و جا
خدا داند که قلب او جوان است.
اشعار بلند در وصف ولادت پیامبر اسلام
زیک مشرق نمایان شد دو خورشید جهان آرا
که رخت نور پوشاندند بر تن آسمان ها را
دو مرآت جمال حق، دو دریای کمال حق
دو نور لایزال حق، دو شمع جمع محفل ها
دو وجه الله ربانی، دو سر الله سبحانی
دو رخسار سماواتی، دو انسان خدا سیما
دو عیسی دم، دو موسی ید، دو حسن خالق سرمد
یکی صادق یکی احمد یکی عالی یکی اعلا
یکی بنیانگر مکتب یکی آرندهی مذهبی
یکی انوار را مشعل یکی اسرار را گویا
یکی از مکه انوار رخش تابید در عالم
یکی شد در مدینه آفتاب طلعتش پیدا
یکی نور نبوت را به دل ها تافت تا محشر
یکی نور ولایت را ز نو کرد از دمش احیا
رسد آوای قال الصادق و قال رسول الله
به گوش اهل عالم تا که این عالم بود بر پا
یکی جان گرامی در دو جسم پاک و پاکیزه
دو تن اما چو ذات پاک یکتا هر دو بی همتا
از بام و در کعبه به گردون رسد آواز
کامشب در رحمت به سماوات شده باز
بت های حرم در حرم افتاده به سجده
ارواح رسل راست هزاران پر پرواز
کعبه زده بر عرش خدا کوس تفاخر
مکه شده زیبا دل افروز و سرافراز
جا دارد اگر در شرف و مجد و جلالت
امشب به سماوات کند خاک زمین ناز
از ریگ روان گشته روان چشمه ی توحید
یا کوه و چمن باز چو من نغمه کند ساز
دشت و در و بحر و برو، جن و بشر و حور
در مدح محمد همه گشتند هم آواز
هر ذره ی کوچک شده یک مهر جهان تاب
هر قطره ی ناچیز چو دریا کند اعجاز
جبرئیل سر شاخه ی طوبی چو قناری
در وصف محمد لب خود باز کند باز
جبرئیل چه آرد؟ چه بخواند؟ چه بگوید؟
جایی که خداوند به قرآن کند آغاز
شعر تولد محمد رسول الله
امشب وجود را شرف دیگر آمده
در جلوه آن جمال خدا منظر آمده
در شام تیره مهر جهان گستر آمده
دوران تیره گیّ و ستم بر سر آمده
بر جنّ و انس و حور و ملک رهبر آمده
عید امام صادق و پیغمبر آمده
عالم محیط جلوه ی دادار سرمد است
ملک وجود یکسره خلد مخلّد است
هر سو که رو نهید عیان حسن احمد است
در جلوه آفتاب جمال محمّد است
از آفتاب بر همه روشنتر آمده
عید امام صادق و پیغمبر آمده
امشب رسل رسول خدا را صدا زنند
هر یک دم از ثنای محمّد جدا زنند
دست دعا به دامن آن مقتدا زنند
بت ها به کعبه دم ز رسول خدا زنند
گویند بت شکن ر سوی داور آمده
عید امام صادق و پیغمبر آمده
مطلب مشابه: جملات آموزنده و بسیار سنگین از محمد رسول الله پیامبر اسلام (سخن و احادیث)
چشم تا وا می کنی چشم و چراغش می شوی
مثل گل می خندی و شب بوی باغش می شوی
شکل «عبدالله»ی و تسکین داغش می شوی
می رسی از راه و پایان فراقش می شوی
غصه اش را محو در چشم سیاهت می کند
خوش بحال «آمنه» وقتی نگاهت می کند
با «حلیمه» می روی تا کوه تعظیمت کند
وسعتش را با سلامی دشت تسلیمت کند
هر چه گل دارد زمین یکباره تقدیمت کند
ضرب در نورت کند بر عشق تقسیمت کند
خانه را با عطر زلفت تا معطر می کنی
دایه ها را هم ز مادر مهربان تر می کنی
مطلب مشابه: عکس نوشته تبریک ولادت امام حسن مجتبی (ع) و متن های تبریک میلاد
نقطه خط اولين پرگار
خاتم آخر آفرينش كار
نوبر باغ هفت چرخ كهن
درةالتاج عقل و تاج سخن
كيست جز خواجه مؤيد راى
احمد مرسل آن رسول خداى
شاه پيغمبران به تيغ و به تاج
تيغ او شرع و تاج او معراج
امى و امهات را مايه
فرش را نور و عرش را سايه
پنج نوبت زن شريعت پاك
چار بالش نِهِ ولايت خاك
همه هستى طفيل و او مقصود
او محمد رسالتش محمود
ز اولين گل كه آدمش بفشرد
صافى او بود و ديگران همه درد
و آخرين دور كاسمان راند
خطبه خاتمت هم او خواند
امر و نهيش به راستى موقوف
نهى او منكر امر او معروف
آنكه از فقر فخر داشت نه رنج
چه حديث است فقر و چندان گنج
وانك ازو سايه گشت روى سپيد
چه سخن سايه وآنگه ى خورشيد؟
ملك را قايم الهى بود
قايم انداز پادشاهى بود
هر كه برخاست مى فكندش پست
و آنكه افتاد مى گرفتش دست
با نكوگوهران نكو مى كرد
قهر بدگوهران هم او مى كرد
تيغ از اين سو به قهر خونريزى
رفق از آن سو به مرهم آميزى
مرهمش دل نواز تنگدلان
آهنش پاى بند سنگدلان
آنك با او بر اسب زين بستند
بر كمرها دوال كين بستند
اينك امروز بعد چندين سال
همه بر كوس او زنند دوال
گر چه ايزد گزيد از دهرش
وين جهان آفريد از بهرش
چشم او را كه مهر ما زاغ است
روضه گاهى برون ازين باغ است
حكم هفصد هزار ساله شمار
تابع حكم او به هفت هزار
حلقه داران چرخ كحلى پوش
در ره بندگيش حلقه به گوش
چار يارش گزين به اصل و به فرع
چار ديوار گنج خانه شرع
ز آفرين بود نور بينش او
كآفرينها بر آفرينش او
با چنان جان كه هر دمش مددى است
ز زمين تا به آسمان جسدى است
آن جسد را حيات ازين جان است
همه تختند و او سليمان است
نفسش بر هوا چو مشك افشاند
رطب تر ز نخل خشك افشاند
معجزش خار خشك را رطب است
رطبش خار دشمن اين عجب است
كرده ناخن براى انگشتش
سيب مه را دونيم در مشتش
سيب را گر ز قطع بيم كند
ناخنه روشنان دو نيم كند
آفرين كردش آفريننده
كين گزين بود و او گزيننده
باد بيش از مدار چرخ كبود
برگزيننده و گزيده درودهفت پیکر نظامی
